.Ο κίνδυνος μετάβασης από την κρίση στην εθνική τραγωδία…

Παρά τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικοί σχηματισμοί της χώρας πορεύονται σαν να μην έχει αλλάξει σχεδόν τίποτε. Μπορεί οι κυβερνήσεις μας να είναι υποχρεωμένες να κινούνται με βάση τις εντολές των δανειστών, φαίνεται όμως να έχουν προσαρμοστεί, λιγότερο ή περισσότερο, σε αυτή τη «νέα κανονικότητα», χωρίς να αντιλαμβάνονται τους βαθύτερους κινδύνους που δημιουργεί αυτή η οικονομική, θεσμική και σταδιακά ολοένα και περισσότερο κοινωνική αδυναμία της χώρας.

Διότι οι αντιλήψεις αλλά και οι δράσεις των πολιτικών μας σχηματισμών δείχνουν ότι είτε δεν έχουν αντιληφθεί τις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται στο διεθνές σκηνικό, είτε ότι αδιαφορούν γι' αυτές, εξαντλούμενοι στην προάσπιση του κομματικού και όχι του εθνικού συμφέροντος…

 Κι όμως, τα σημάδια των κινδύνων που ελλοχεύουν είναι ορατά σε όλα σχεδόν τα σημεία του ορίζοντα. Είτε πρόκειται για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η «ενωμένη Ευρώπη», είτε για τον κίνδυνο της τρομοκρατίας και του λεγόμενου προσφυγικού, είτε για την αμερικανική ηγεσία, είτε για την εξαιρετικά εριστική στάση της Τουρκίας, που υπό το καθεστώς Ερντογάν καθίσταται ολοένα και πιο απρόβλεπτη, ενεργώντας με φόντο την ευρύτερη αποσταθεροποίηση που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές έχει αποκτήσει πλέον νέα μορφή και ένα επιπλέον επίπεδο, που δυσκολεύει την εύρεση λύσης (λόγω της παράλληλης διαπραγμάτευση μεταξύ του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων), θα έπρεπε να έχει ήδη «ξυπνήσει» τις ελληνικές πολιτικές ηγεσίες, σε ό,τι αφορά στις νέες αβεβαιότητες που προκύπτουν στη διεθνή σκηνή.

Όπως επίσης θα έπρεπε να τους έχει αφυπνίσει το γεγονός ότι τυχόν ενίσχυση ακραίων πολιτικών μορφωμάτων της Δεξιάς (με επίκεντρο τη Γαλλία) στις επικείμενες εκλογές ανά την Ευρώπη θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, καθώς θα μειώσει έτι περαιτέρω τη δυναμική της όποιας«ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» προς όφελος του εθνικισμού.

Θα περίμενε ο οποιοσδήποτε εχέφρων ότι με αυτά τα δεδομένα, με τον Γιούνκερ να προειδοποιεί (τον Τραμπ) για το ενδεχόμενο νέων «βαλκανικών πολέμων», με τον Ερντογάν να απειλεί τους Ευρωπαίους ότι «δεν θα μπορούν να περπατήσουν στον δρόμο με ασφάλεια», με τη Ρωσία να διεκδικεί ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο όχι μόνο στη Μέση Ανατολή (με επίκεντρο τη Συρία) αλλά και στην περιοχή των σλαβικών πληθυσμών, το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα είχε αρχίσει να αντιλαμβάνεται και να προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο νέων δυσάρεστων για τα ελληνικά συμφέροντα «εκπλήξεων».

Διότι είναι προφανές ότι «μυρίζει μπαρούτι» στον αέρα, όπως λέει η λαϊκή έκφραση… Κι ότι θα είχε αρχίσει να αγωνιά για το γεγονός ότι σε αυτή την περίοδο επικίνδυνης αβεβαιότητας και αλλαγής κατεστημένων ισορροπιών, η χώρα μας -που βρίσκεται επικίνδυνα κοντά σε διάφορες πιθανές εστίες έντασης- τελεί σε κατάσταση ουσιώδους αδυναμίας, εξαρτημένη από μια ομάδα λιγότερο ή περισσότερο ετερόκληων εταίρων-δανειστών και πληγωμένη από τις πολυεπίπεδες συνέπειες μιας κρίσης οικονομικής, θεσμικής και αξιακής, που επηρεάζει την κοινωνία στο σύνολό της.

Δυστυχώς, τίποτε από τα παραπάνω δεν έχει συμβεί. Καμία κίνηση για τη δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου, καμία «ομοψυχία». Ούτε καν νύξεις για τους νέους κινδύνους που έχουν ξεπροβάλει, δεν εμφανίζονται στον δημόσιο διάλογο, με εξαίρεση ίσως τις αναφορές στην τουρκική προκλητικότητα, σε μια περίοδο κατά την οποία υποτίθεται ότι προετοιμάζεται και η λύση του Κυπριακού.


Με αυτά τα δεδομένα, όμως, η κρίση ενδέχεται να μετατραπεί σε εθνική τραγωδία, φέρνοντας μια αδύναμη και απροετοίμαστη Ελλάδα αντιμέτωπη με«υπαρξιακές προκλήσεις» στη χειρότερη δυνατή στιγμή.

.Το κομμένο γάλα της συριζαίικης «στάνης»

Γιατί έκανε εντύπωση σε πολλούς το ερωτηματολόγιο της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, όπου απολύτως φυσιολογικά ερωτώνται οι «σύντροφοι» εάν κλέβουν για «αναδιανομή» σούπερ μάρκετ, αν κάνουν καταλήψεις, επιθέσεις κ.λπ.; Αυτή η στάνη τέτοιο κομμένο γάλα βγάζει. Δηλαδή τι περιμένατε, να τους ρωτήσουν για το νόημα της 25ης Μαρτίου ή για τον Παλληκαρίδη; Αυτά είναι εθνικιστικά πράγματα.

Ενα πράγμα στο οποίο είχαν δίκιο το ΚΚΕ και η «ορθόδοξη» Αριστερά εν γένει είναι στη γνώμη τους για τους αριστεριστές: τυχοδιώκτες. Ολοι μιλάνε για τον φόνο του Φύσσα από τον Ρουπακιά και τις επιθέσεις της Χ.Α., των οποίων επελήφθησαν η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη του «αστικού κράτους» και όχι η πολιτοφυλακή των Ζαπατίστας. Στον Κορκονέα η Ελληνική Αστυνομία πέρασε χειροπέδες και όχι ο Ρουβίκωνας ή η «Κατάληψη Χ». Αυτή τη βία, του ενός υπαρκτού άκρου, την περιέλαβε το κράτος προς αντιμετώπιση, διότι ουδείς άλλος δικαιούται να το υποκαταστήσει. 

Υπάρχει όμως και η άλλη βία, την οποία κάποιοι εφαρμόζουν και κάποιοι άλλοι συζητούν εμβριθώς ως αποδεκτό εργαλείο πολιτικής. Γι’ αυτούς υπάρχει το κακό μαχαίρι του Ρουπακιά, αλλά τα στειλιάρια, οι μολότοφ, τα πιστόλια και οι πέτρες των «συντρόφων» είναι καθαγιασμένα από την... καλή πρόθεση, το «επαναστατικό» περίχυμα, εν ολίγοις από το ποιος το κάνει. Εάν μαζέψουμε κείμενα των εν λόγω νεολαίων αλλά και δηλώσεις μεγαλύτερων, γερομπαμπαλήδων της «επανάστασης», βγάζουμε εγκυκλοπαίδεια μονήρους αριστερίστικης συνήθειας. 

Εκεί ψηλά στο Μαξίμου ή δεν έχουν πάρει χαμπάρι πως είναι κυβέρνηση και ακόμη δεν τους έχουν ξυπνήσει οι δαγκωματιές του φιδιού που ανέθρεψαν στον κόρφο τους ή το θέλουν, κρατούν «κάβα» ένα παρακράτος, που στοχοποιώντας ως «φασίστες», «ρατσιστές», «ακροδεξιούς» επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους αντιπάλους και θα είναι, όπως το χοντροϋπονόησε ο Τσεκελώτος, ξανά τα Τάγματα Εφόδου της Αριστεράς, εάν βρεθεί στην αντιπολίτευση.

Η θέση της Νέας Δεξιάς είναι πως εκτός από την καταστολή των εγκλημάτων που εξαίρει η Αριστερά και υποθάλπει αυτοκτονικά μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, διότι εγκλήματα είναι κάτω από τις ιδεολογικές σάλτσες, χρειάζονται ριζικές τομές πρόληψης και κοινωνικής ειρήνης. 

Με λίγα λόγια, Εθνική Παιδεία που να ανατρέφει υπερήφανους Ελληνες, μετέχοντες του ανθρωποκεντρισμού της Ορθοδοξίας, με σεβασμό στους θεσμούς και τους νόμους της Πολιτείας, κοινωνική κινητικότητα με βάση την αριστεία και την αξιοκρατία, παράδειγμα ηγεσίας και, φυσικά, αυτό που είναι το καλύτερο μέτρο κοινωνικής πολιτικής: αξιοπρεπής δουλειά, με αξιοπρεπή αμοιβή, μέσα από αληθινή ανάπτυξη και επενδύσεις και όχι χαρτζιλίκια κάθε Χριστούγεννα, κουπόνια και συσσίτια.

Πάνω απ’ όλα, όμως, σεβασμός της ανθρώπινης ζωής, για έναν επιπρόσθετο λόγο. Δεν είναι μόνον που τρεις μανάδες στερήθηκαν τους γιους τους. Η Πατρίδα στερήθηκε τα παιδιά και τα εγγόνια του Φύσσα, του Φουντούλη, του Καπελώνη, που μπορεί να έβγαιναν πολύ πιο χρήσιμοι από όλους μας. Δυστυχώς, δεν θα το μάθουμε ποτέ.

.Αλέξη, πρόσεχε μην κάψεις το... αριστερόμετρο!

«Αν η συμφωνία που θα φέρει η κυβέρνηση είναι μια συμφωνία που μπορεί να τη διαχειριστεί ιδεολογικά ο Τσίπρας, τότε μπορεί να τη διαχειριστεί ο κάθε βουλευτής. Κανείς δεν είναι περισσότερο ευαίσθητος ή περισσότερο αριστερός από τον πρωθυπουργό».
Αυτή είναι αγαπητοί κύριοι και κυρίες η απάντηση που έδωσε ανεπίσημα η κυβέρνηση στον Πάνο Σκουρλέτη για την υπόθεση της ΔΕΗ και τις αντιρρήσεις που έχει.
Προφανώς δεν θα ασχοληθούμε με το γεγονός ότι η συμφωνία έχει υπογραφεί και μένει το «αμπαλάζ» και το «μασάζ» σε βουλευτές και «πελατάκια» - συνδικαλιστές. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η χρήση λέξεων όπως «περισσότερο αριστερός» και «περισσότερο πρωθυπουργός» που χρησιμοποιεί το Μαξίμου.
Ευτυχώς λοιπόν που ο Τσίπρας είναι το αριστερόμετρο και το ευαισθητόμετρο που από εδώ και πέρα θα χρησιμοποιούμε για να κάνουμε... μετρήσεις. Διότι ο πρωθυπουργός το χρησιμοποιεί αρκετές φορές, όταν τον στριμώχνουν οι βουλευτές του ή όταν θέλει να μιλήσει στο αριστερό του ακροατήριο.
Κι όπως γράφτηκε σε μια ανάλυση, όταν θα θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ευαίσθητο, φιλολαϊκό ή αριστερό (επομένως εκ των πραγμάτων και τίμιο, ηθικό και άλλες τέτοιες μπούρδες) θα λέμε «αυτός είναι ένας... Τσίπρας ολόκληρος» ή θα λέμε «μισός κι ένα τρίτο Τσίπρας».
Αλλά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η απάντηση του Μαξίμου στον Σκουρλέτη. Το να ξεπουλάς τη δημόσια περιουσία για 100 χρόνια και στη συνέχεια να δηλώσεις «αριστερός», είναι τρομερή εξέλιξη.
Το να κόβεις τις συντάξεις του κοσμάκη και στη συνέχεια να τσακώνεσαι για τα φουγάρα της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, είναι «ευαισθησία».
Το να ξεπουλάς την Αριστερά που δήθεν ανήκεις, να ξεπουλάς έναν λαό που σε πίστεψε και ταυτόχρονα να χαϊδεύεις τα γαρίφαλα του Μπελογιάννη στο σπίτι του, είναι η υπέρτατη υποκρισία. Είναι η απόλυτη γελοιότητα, η ξεφτίλα αυτών των ανθρώπων που πρόδωσαν τη χώρα τους και τολμούν να μιλούν και να μας κουνάνε το χέρι.

Στα παλιά μας τα παπούτσια το αριστερόμετρό σας κύριε Τσίπρα. Υπάρχουν δεξιοί, κεντρώοι ή ανένταχτοι που έχουν προσφέρει στην πατρίδα τους όσα θα προσφέρετε εσείς σε 1.000 χρόνια. Αλλά ούτε και τότε αφού η ιστορία θα γράψει ότι είστε ένας από τους μεγαλύτερους καταστροφείς της χώρας.

.Η... τραγωδία του να είσαι βουλευτής και αριστερός

Είναι τελικά πολύ δύσκολο να είσαι βουλευτής και να είσαι και… αριστερός. Πρέπει να ισορροπήσεις ανάμεσα στους «αγώνες» και στο μέλι που σου έρχεται μπροστά σου. Έτσι λοιπόν και ο βουλευτής Μπαλαούρας, από αυτούς που έχουν βάλει στο… μπαλαούρο την αλήθεια, την ιστορία της αριστεράς και την «ευαισθησία» των καλών αυτών ανθρώπων που μας κυβερνούν, πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη. Όχι για κανένα σοβαρό ποσό, αλλά για ένα αστείο 300ευρω, το οποίο όμως αποκαλύπτει και πόσο… ψιλικατζήδες είναι.
Η υπόθεση έχει να κάνει με το επίδομα που πήραν χιλιάδες συνταξιούχοι στο τέλος του έτους, τη λεγόμενη «13ησύνταξη» που μας πούλησε η κυβέρνηση ως μεγάλη κοινωνική πολιτική. Το ποσό αυτό πήρε και ο βουλευτής Μπαλαούρας ο οποίος αμείβεται με 7.000 μηνιαίως αλλά το σύστημα τον βγάζει ως χαμηλοσυνταξιούχο και του έδωσε και το φιλοδώρημα. Δείχνει κατ’ αρχάς πόσο μπάζει όλο αυτό το σύστημα που χωρίς κανέναν έλεγχο μοίρασε πάνω από 600 εκατ. ευρώ και ποιος ξέρει ποιος τα πήρε.
Στα του Μπαλαούρα και των ψεμάτων του τώρα.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξηγεί πως η πληρωμή έγινε αυτομάτως από το σύστημα, χωρίς ο ίδιος να αιτηθεί κάτι ανάλογο, όπως έγινε δηλαδή για όλους τους συνταξιούχους που πήραν το βοήθημα. Αυτό, λέει ο κύριος Μπαλαούρας συνέβη γιατί αμέσως μετά την εκλογή του ως βουλευτής, η σύνταξή του περικόπηκε δραστικά, με αποτέλεσμα το σύστημα μηχανογράφησης των ασφαλιστικών ταμείων, το ΗΔΙΚΑ, να τον κατατάσσει στους χαμηλοσυνταξιούχους. «Η ΗΔΙΚΑ βλέπει τις συντάξεις και θεωρώντας ότι είμαι χαμηλοσυνταξιούχος, το σύστημα αυτόματα μου έδωσε αυτό το ποσό», είπε το πρωί της Πέμπτης σε συνέντευξή του.
Καθώς, λοιπόν, για να δοθεί το επίδομα Τσίπρα δεν απαιτήθηκε καμία άλλη προϋπόθεση, παρά μόνο το ύψος της σύνταξης, η «13η σύνταξη», πιστώθηκε κανονικά.
Μάλιστα ο βουλευτής τονίζει ότι: «Μόλις το συνειδητοποίησα, δώρισα το ποσό στο Ταμείο Αλληλεγγύης του Συλλόγου Συνταξιούχων της ΤτΕ και στο Απεργιακό Ταμείο του Συλλόγου Υπαλλήλων ΤτΕ, όπου κατέθεσα 150 στο καθένα, ενημερώνοντας παράλληλα με επιστολή τον Σύλλογο της Τραπέζης της Ελλάδος. «Εγώ το έμαθα τέλος Γενάρη, και είδα με έκπληξη γιατί δεν το είχα συνειδητοποιήσει ότι έλαβα και εγώ το επίδομα αυτό. Στον ασφαλιστικό φορέα που ανήκω, έστειλα αμέσως επιστολή, λέγοντας ότι όταν μου πιστωθούν θα τα δώσω το μισό ποσό στο Απεργιακό Ταμείο του Συλλόγου Υπαλλήλων ΤτΕ και το άλλο μισό στο Ταμείο Αλληλεγγύης», είπε, προσθέτοντας: «Δεν είναι μόνο το νόμιμο, αλλά και το ηθικό. Εγώ πήρα το ποσό από τον ασφαλιστικό φορέα και τα έδωσα πίσω σε αυτόν», είπε.
Η αλήθεια, όμως, είναι εντελώς διαφορετική και εκθέτει τον κ. Μπαλαούρα. Μια ανακοίνωση του συλλόγου υπαλλήλων της ΤτΕ αποκαλύπτει τι ακριβώς έγινε με τον κ. Μπαλαούρα και πως ο ίδιος «εξαναγκάστηκε» να δωρίσει το ποσό, όταν αποκαλύφθηκε το «λάθος». Όπως τονίζει ο Σύλλογος: «Σχετικά με το θέμα της καταβολής βοηθήματος στον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μ. Μπαλαούρα το οποίο αναδείχθηκε από πολλά ΜΜΕ τις τελευταίες ημέρες, έχουμε να αναφέρουμε τα εξής:
Ως γνωστόν τον Δεκέμβριο του 2016 η κυβέρνηση ψήφισε τη χορήγηση έκτακτου εφάπαξ βοηθήματος στους χαμηλοσυνταξιούχους από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου του 2017 υπέπεσε στην αντίληψη τόσο του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδος (Σ.Υ.Τ.Ε.) όσο και του Συλλόγου Συνταξιούχων Τραπέζης της Ελλάδος (Σ.Σ.Τ.Ε.) ότι το μέλος του τελευταίου και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μ. Μπαλαούρας είχε λάβει το εν λόγω βοήθημα ως… χαμηλοσυνταξιούχος!
Η αποκάλυψη του θέματος έγινε με ανακοίνωση του Συλλόγου Συνταξιούχων Τραπέζης της Ελλάδος Νο 31/9.1.2017 όπου αναφέρεται ότι «ο γνωστός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που καταβάλει ειδικότερη προσπάθεια κάθε φορά να μας «σώσει», καρπούται το δωράκι των 300 € ως χαμηλοσυνταξιούχος της ΤτΕ…» !!!
Σχετική αναφορά επίσης γίνεται και στην ανακοίνωση Νο 53/11.1.2017 του Σ.Υ.Τ.Ε..
Η παραπάνω αποκάλυψη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αλγεινή εντύπωση τόσο στο εν ενεργεία προσωπικό της ΤτΕ όσο και στους συνταξιούχους της με αποτέλεσμα ο κ. Μπαλαούρας να αποστείλει με 9 ημέρες καθυστέρηση, στις 18/1/2017 επιστολή προς τον ΣΥΤΕ και τον ΣΣΤΕ με την οποία δηλώνει ότι θα καταθέσει το ποσό του βοηθήματος κατά το ήμισυ στο απεργιακό ταμείο του Σ.Υ.Τ.Ε. και στον Λογαριασμό Αλληλεγγύης του Σ.Σ.Τ.Ε».
Καταγγέλλουν δηλαδή τον βουλευτή ότι καθυστέρησε εννέα ημέρες να αποστείλει την επιστολή με την οποία αρνείται τα 300 ευρώ, κι αφού έγινε γνωστή η υπόθεση από τα Μέσα Ενημέρωσης.

Έτσι για να ξέρουμε ποιοι είναι οι ψεύτες και οι υποκριτές.

.Είναι τόσο εύκολο να βρίσκεις κορόιδα…

Ο Αρτέμης Σώρρας καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών, χωρίς αναστολή, για κομπίνες της κακιάς ώρας. Βούτηξε εκατό χιλιάρικα από πρώην συνεργάτη του, ενώ πλήρωσε για την αγορά σπιτιού με ληγμένα δηνάρια Κουβέιτ, κοινώς με χρήματα που είχαν αποσυρθεί και τα έπαιρνες με το κιλό.

 Αυτή τη στιγμή αναζητείται προκειμένου, μαζί με τη σύζυγο του, να οδηγηθούν στη φυλακή, καθώς η ποινή τους δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα. Και λογικά, κάπου εδώ θα σχολάσει και η Ελλήνων Συνέλευσις, δηλαδή η κίνηση που ίδρυσε ο Σώρρας. Τα μέλη θα γυρίσουν στα καφενεία τους και θα ξεχάσουν την υπόθεση, μαζί με τα κατοστάρικα που ακούμπησαν για τα πληρεξούσια για εξόφληση χρεών από τα δισεκατομμύρια του Σώρρα…

 Κάποιοι από αυτούς θα πουν ότι η καταδίκη μεθοδεύτηκε από τον διεθνή σιωνισμό προκειμένου η ελληνική ψυχή να μη λυτρωθεί από τα δεσμά των δανειστών. Ακούγεται λογικό όταν έχεις πιστέψει την ιστορία με τα δισεκατομμύρια. Όμως αν το κεντρικό πρόσωπο είναι πίσω από τα κάγκελα και μακριά από την κάμερα, το ενδιαφέρον του ακροατηρίου θα σβήσει σαν τσιγάρο που ξέμεινε στο τασάκι.

Ο Αρτέμης Σώρρας απευθύνθηκε στο πανελλήνιο, ισχυριζόμενος ότι διαθέτει δισεκατομμύρια, ικανά να εξαγοράσουν όχι μόνο το εθνικό χρέος, αλλά και να καλύψουν τις υποχρεώσεις ιδιωτών. Είχε για όλους. Ωστόσο δεν καταδικάστηκε για αυτό. Για την ακρίβεια η Δικαιοσύνη δεν άγγιξε ούτε μία τρίχα από την πονηρή κεφαλή του για τη συγκεκριμένη υπόθεση. 

Ακόμα και όταν το θέμα έφτασε στο ακροατήριο, μετά από πρωτοβουλία του Αδωνι Γεωργιάδη, ήταν οι αντίδικοι που κλήθηκαν να αποδείξουν ότι ο κουμπαράς του είναι άδειος. Ο Σώρρας δεν υποχρεώθηκε να ανοίξει το πορτοφόλι και να αδειάσει τις τσέπες του για να δούμε πόσα κουβαλάει.
Αργότερα, όταν το θέμα του πήρε περισσότερο χρόνο στα δελτία ειδήσεων, κάποιοι δικαστικοί λειτουργοί κινήθηκαν αυτεπαγγέλτως.

 Εδώ, λοιπόν, είναι το πρώτο σημείο στο οποίο αξίζει να σταθούμε. Ζούμε σε μία χώρα που μπορείς να πεις οτιδήποτε, να ισχυριστείς τερατώδη πράγματα αναζητώντας κορόιδα και κανείς, μα κανείς, να μην ασχοληθεί μαζί σου. Θεωρητικά εγώ δύναμαι να σταθώ αύριο μπροστά σε μία κάμερα και, ισχυριζόμενος ότι συνομιλώ με Ελληνες από τον Σείριο, να αρχίσω τη συγκέντρωση χρημάτων για την πραγματοποίηση διαστημικής πτήσης. Είναι πιο πιθανό να βρεθώ στο Δρομοκαΐτειο, παρά στη ΓΑΔΑ. Ναι, κάποιος θα πει ότι δεν είναι απολύτως σαφές πού τελειώνει η ελευθερία του λόγου και πού αρχίζει η κοινή απάτη, αλλά, εν προκειμένω, στην περίπτωση του Σώρρα, γύριζαν από μόνες τους οι σελίδες του ποινικού κώδικα.

Η Δικαιοσύνη, λοιπόν, αν δεν επέδειξε ανοχή, αδράνησε σε ακραίο βαθμό. Καθόταν και άκουγε τον Σώρρα να δίνει συνεντεύξεις και να απαγγέλλει όρκους στον Δία. Και πίσω του να στέκονται, σε στάση προσοχής, μερικές χιλιάδες συμπολιτών μας.
Πόσοι άνθρωποι ακολούθησαν τον Σώρρα; Δεν ξέρουμε τον ακριβή αριθμό, αλλά έχουμε μία αίσθηση του όγκου. 

Ανοιξαν γραφεία ανά τη χώρα, ενώ οι πολίτες συμμετείχαν κατά εκατοντάδες στις τελετές ορκωμοσίας. Μιλάμε για χιλιάδες ανθρώπους. Τον πίστεψαν όλοι; Όχι απαραιτήτως. Κάποιοι μπορεί να νόμιζαν ότι είναι πιο πονηροί από τον ίδιο. Κάποιοι άλλοι θα έκριναν ότι δεν έχουν να χάσουν τίποτα πέρα από τα χρέη τους. Οι περισσότεροι, όμως, το κατάπιαν αμάσητο.

Την τελευταία φορά που το θέμα Σώρρα ήταν σε έξαρση, το «Ο,τι να’ ναι», των Βουλαρίνου-Νικολάου στον ΣΚΑΙ έκανε ένα πείραμα. Ρωτούσε ανθρώπους στο δρόμο πόσα εκατομμύρια έχει το δισεκατομμύριο. Η απελπιστικά συντριπτική πλειοψηφία δεν γνώριζε. Η εκπομπή υπέθεσε ότι όταν ο Σώρρας έκανε λόγο για 300 δις. ευρώ, ένα μεγάλο κομμάτι του ακροατηρίου δεν είχε συναίσθηση του ύψους στο οποίο ανέρχεται αυτό το ποσό. 

Είναι θλιβερό και συνάμα συναρπαστικό. Σε απογοητεύει, αλλά την ίδια στιγμή σε βάζει σε πειρασμό. Βρες ένα μικρόφωνο βγάλε από το στόμα τέρατα ολόκληρα. Τεράστια φίδια με δέρμα από χρυσό και δόντια από διαμάντια. Κάνε ιππασία με τον Πήγασο. Ντύσου ναύαρχος και κάλεσε σε πλιάτσικο της αρχαίας Ατλαντίδας. Πες τα πιο μεγάλα ψέματα που μπορεί να γεννήσει το μυαλό σου. Δεν θα βρεις, μόνο, ανθρώπους να σε σηκώσουν στους ώμους τους. 

Θα βρεις και βήμα και κάμερες και μικρόφωνα και σπουδαίους δημοσιογράφους για να διαδώσουν παντού τα καλά νέα της άφιξής σου. Διότι από τη μία είναι η δεξαμενή με το λογικό ποσοστό ηλιθίων και αφελών που αναλογεί σε κάθε κοινωνία. Και από την άλλη, ένα επικοινωνιακό περιβάλλον το οποίο θέλει το μερίδιό του σε τηλεθέαση, ακροαματικότητα και κλικ. Η Ελλάδα είναι μία υπέροχη χώρα για να ψαρέψεις κορόιδα ή να γοητεύσεις αφελείς. Τα κοινωνικά και επικοινωνιακά αντανακλαστικά θα είναι πάντα με το μέρος σου.

Και αν ο Σώρρας είναι στην άκρη του άξονα, θυμηθείτε πώς συντονίστηκε ο μηχανισμός στην περίπτωση του αντιπολιτευόμενου ΣΥΡΙΖΑ. Μέρα με τη μέρα ο ηγέτης και τα στελέχη του φούσκωναν τα ψεύδη τους, βρίσκοντας πρόθυμα αυτιά και φιλικά μικρόφωνα. Στο τέλος δεν είχαν πρόβλημα να υποσχεθούν οτιδήποτε. Λίγο πριν τις εκλογές φτάσαμε να συζητάμε, με απόλυτη φυσικότητα, την κατάργηση του μνημονίου και του ΕΝΦΙΑ καθώς και την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ. 

Μιλάμε δηλαδή για προφανή ψέματα τα οποία πέρασαν στο πολιτικό ακροατήριο ως εκδοχές της αλήθειας, ως πραγματικά δεδομένα που ανέμεναν την επιβεβαίωσή τους την επομένη των εκλογών.

Χρειάστηκε να κλείσουν οι τράπεζες και ένα μνημόνιο για να αγοράσουμε, επιτέλους, αλήθεια. Τώρα δεν μπορείς να πιάσεις κορόιδα με την απόχη, χρειάζεσαι πετονιά. Μέχρι, βέβαια, οι άνθρωποι να ξεχάσουν ή να ποθήσουν μία πλάνη για να τους γλιτώσει από την αλήθεια.

.Αγαπητέ ανταποκριτή του Reuters. Την πατήσατε κι εσείς;

Ακούσατε τις φήμες ότι ο κ. Τσίπρας θα προσφύγει στις κάλπες, επειδή νιώθει τύψεις για την… διαπραγμάτευση; Και σπεύσατε να δώσετε στο πρακτορείο σας το σχετικό ρεπορτάζ. Εμείς, φίλτατε, δεν τσιμπάμε! Πλέον! Στην αρχή πιστέψαμε ότι έχουμε να κάνουμε με κανονικούς ανθρώπους. Αλλά ποιος κανονικός άνθρωπος δηλώνει στο βιογραφικό του ως προσόν την συμμετοχή του στα επεισόδια του 2008;

Αυτοί, φίλτατε, έχουν κατσικωθεί στην εξουσία και δεν έχουν την παραμικρή διάθεση να εγκαταλείψουν. Να φύγουν, δηλαδή, και να παραδώσουν πού; Στον Κυριάκο τον Μητσοτάκη, τον υιό του Κωνσταντίνου; Α πα πα πα! Προτιμούν να εγκαταλείψουν την Αριστερά και να γίνουν πιο κεντρώοι κι από τον Πάνο τον Καμμένο. Αυτό ναι, μπορούν να το κάνουν. Αλλά να πάνε σε εκλογές που ξέρουν ότι θα τις χάσουν και μάλιστα με μεγάλη διαφορά;

Η μεγάλη ευκαιρία για τον Αλέξη Τσίπρα ήταν στο τέλος του 2016. Όταν τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις ήταν ακόμη συμπαθητικά και υπήρχε χρονικό περιθώριο για την επόμενη κυβέρνηση να κλείσει αξιοπρεπώς την αξιολόγηση. Ήταν ο μόνος τρόπος για να αποφύγει αυτό ακριβώς που συμβαίνει σήμερα: Την πλήρη κατάρρευσή του. Θα είχε τον χρόνο να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του και να διεκδικήσει με αξιώσεις την εξουσία και πάλι σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Στο κάτω – κάτω της γραφής, δεν τον πήραν και τα χρόνια!

Μέσα σε δύο μήνες, όμως, τα ποσοστά του Αλέξη Τσίπρα έχουν υποχωρήσει δραματικά. Αν πάει τώρα σε εκλογές, απλά θα καταγράψει ποσοστά ΠΑΣΟΚ. Η χειρότερη στιγμή για να πηδήξει κανείς από το τραίνο είναι μεταξύ δύο στάσεων. Δεν το έκανε στο τέλος του 2016. Τώρα είναι αργά. Όχι ότι απαγορεύεται σε κάποιον να πηδήξει στο κενό, αλλά περί αυτού θα πρόκειται. Κι επειδή μπορούμε να τους κατηγορήσουμε για οτιδήποτε, αλλά όχι για αυτοκτονικές τάσεις, το θεωρούμε εξαιρετικά δύσκολο να πάνε σε εκλογές οικειοθελώς…
Σε δημοψήφισμα; 

Ναι, αυτό είναι πιο πιθανό! Αν βρεθούν σε αδιέξοδο, το πιο πιθανό σενάριο είναι να μεταθέσουν την ευθύνη των αποφάσεων στον ελληνικό λαό μέσω ενός δημοψηφίσματος. Να επιχειρήσουν, δηλαδή, να παίξουν τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου.

Αγαπητέ ανταποκριτή του Reuters! Έχεις αναρωτηθεί ποιοι είναι εκείνοι που βγάζουν από καιρό σε καιρό τις σχετικές φήμες; «Ο Αλέξης είναι κουρασμένος», «ο Αλέξης είναι "σκασμένος" και θα προσφύγει σε εκλογές», «πιέζεται ο Αλέξης για εκλογές». Κουραφέξαλα! Θα μπορούσα να δεχτώ ότι αυτές οι φήμες έχουν ένα δείγμα αλήθειας, αν οι άνθρωποι αυτοί είχαν επίγνωση της καταστροφής που έχουν προκαλέσει. Έχουν;

.Τελικά τα καταφέραμε και η Ευρώπη αλλάζει!

Όταν ήμουν 20 χρονών, σαν γνήσιος αριστερός τότε, ήθελα να αλλάξω τον κόσμο, στα 30 μου περιορίστηκα στην Ευρώπη, στα 40 μου επικεντρώθηκα στην Ελλάδα. Μετά τα 50 μου, και αφού είχα αποτύχει σε όλα παταγωδώς,  κατάλαβα ότι πριν από όλα έπρεπε να είχα αλλάξει εγώ.
  
Το μόνο που κατάφερα ήταν να μάθω κάποια πράγματα.
-    Έμαθα ότι είναι εντελώς ανώφελο να είμαι αρεστός, υποστηρίζοντας ατελείωτες κοινωνικές ευαισθησίες χωρίς να έχω και τις απαραίτητες λύσεις και προτάσεις…

-    Έμαθα ότι η κοινωνική πρόνοια που δεν βασίζεται στην δημιουργικότητα και στην παραγωγικότητα μιας κοινωνίας, είναι πρόνοια πρόσκαιρη που πάντα γυρίζει μπούμερανγκ στην ίδια την κοινωνία.
-    Έμαθα ότι τα όνειρα και οι ελπίδες, οι κούφιες υποσχέσεις και οι αρεστές ρητορικές, που συνήθως έχουν οπαδούς αλλά δεν έχουν σχέδιο και ρεαλιστικές πρακτικές, έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά.

-    Έμαθα ότι όταν δεν βλέπω καθαρά την πραγματικότητα, αλλά προσποιούμαι τα “θέλω” μου, δεν επαληθεύομαι ποτέ και κυρίως δεν μπορώ να ορίσω και το μέλλον μου.
-    Έμαθα ότι για να κάνεις κάτι σωστά πρέπει να ξέρεις, να μπορείς και να θέλεις.
-    Έμαθα ότι όταν ζω στα σύννεφα συνήθως πέφτω και από εκεί.
Αυτά κατάφερα να μάθω, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Τελικά αυτό που δεν κατάφερα εγώ και η γενιά μου, να αλλάξουμε δηλαδή τον κόσμο,  το κατάφερε η Ελληνική κυβέρνηση μόλις σε δύο χρόνια. Αλλάζει την Ευρώπη, όχι βέβαια προς την κατεύθυνση που είχε οραματιστεί, αλλά ακριβώς την αντίθετη. Από την πτώση των Podemos, μέχρι τις δεξιές καταγεγραμμένες τάσεις της κεντρικής Ευρώπης και το τελευταίο αποτέλεσμα των Ολλανδικών εκλογών, όλοι καταλάβαμε ότι η Ευρώπη αλλάζει και ότι, εν μέρει τουλάχιστον, έχουμε βάλει και εμείς το χέρι μας για να γίνει αυτό.

Γίναμε η κακή είδηση των οκτώ,
ο φόβος της παγκόσμιας οικονομίας,
η κοινωνία που χρήζει προσοχής και επιτήρησης,
το παράδειγμα προς αποφυγή. 
Καταρρίψαμε όλα τα αρνητικά ρεκόρ, το ένα μετά το άλλο, και πέσαμε σημαντικά σε όλες τις παγκόσμιες λίστες που έχουν να κάνουν με την οικονομία, την ευημερία, την πολιτική σταθερότητα, το επενδυτικό περιβάλλον, την αισιοδοξία των πολιτών και την διαφάνεια. 

Πέσαμε από τα σύννεφα ακριβώς γιατί ζούσαμε εκεί. Δείξαμε σε όλον τον κόσμο και κυρίως στην υπόλοιπη Ευρώπη ακριβώς τι να μην κάνει. Και όλο αυτό δεν έγινε από μόνο του. Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια και αρκετή αυτοθυσία για να τα καταφέρουμε. Δείτε το όμως και από την θετική του πλευρά. 

Μερικές χιλιάδες χρόνια μετά από την εποχή που δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού σε όλο τον κόσμο, θυσιαστήκαμε για να τους δείξουμε ακριβώς τον δρόμο που δεν πρέπει να πάρουν. Κάτι είναι και αυτό.

.

.

ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΖΩ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

.

.

Η ΛΙΣΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΜΟΥ * ΖΩΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΕΔΩ *

.

.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

.

.