.Mια χώρα που ζει από τύχη

Δεν ξέρουμε αν το έχει καταλάβει ο κόσμος αλλά η Βουλή καλείται να ψηφίσει ξανά, σε λιγότερο από ένα μήνα, νέα μέτρα. Καλείται να ψηφίσει τις «ουρές» του δεύτερου μνημονίου της Αριστεράς που περιλαμβάνουν επώδυνες αλλαγές στο φορολογικό, το ασφαλιστικό, το εργασιακό.

Το γεγονός και μόνο ότι οι βουλευτές της συμπολίτευσης καλούνται να ψηφίσουν το πάγωμα των συντάξεων αλλά και των συλλογικών συμβάσεων για περισσότερο χρόνο, κατ’ απαίτηση των δανειστών, δείχνει ότι τα μνημόνια δεν τελειώνουν ποτέ. Κι επίσης δείχνει για ακόμη μια φορά ότι δεν ζούμε σε σοβαρή χώρα, δεν είμαστε σοβαρός λαός. Σε ποιο άλλο κράτος θα κορόιδευαν τόσο απροκάλυπτα και δεν θα τους πλάκωνε στο ξύλο ο κόσμος; Εμείς εδώ… Survivor. Πόσα κιλά έχασε ο Μπο, πόσο μάγκας είναι ο Ντάνος, έχει στρατηγική η Βαλαβάνη και άλλες τέτοιες ανοησίες.

Σε καμιά άλλη σοβαρή χώρα δεν θα είχανε τόσους πολιτικούς σαλτιμπάγκους μαζί και θα τους αφήνανε να μιλάνε, να έχουν άποψη, να δικαιολογούνται, να απαιτούν.

Στην Ελλάδα μαθαίνουμε ότι Τσακαλώτος και Αχτσιόγλου τα… άκουσαν από τους βουλευτές αλλά τελικά θα ψηφίσουν. Εδώ και μερικές ημέρες το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίζεται είναι να συνηθίσει ο λαός στη… μη λύση για το χρέος ώστε ακόμη και η παραμικρή δήλωση που θα έχει θετικά στοιχεία να πλασαριστεί ως εθνική επιτυχία δια χειρός Τσίπρα. Ο ίδιος που ετοίμαζε τις γραβάτες τρώει τη μια φάπα μετά την άλλη, όμως, πρέπει με κάθε τρόπο ο κόσμος να παραμυθιαστεί. Και παράλληλα, ο λαός να συγκινηθεί που οι Συριζαίοι και οι ψεκασμένοι ψηφίζουν για το… καλό του τόπου.

Σε καμιά άλλη χώρα, μόνο στην ασόβαρη Ελλάδα συμβαίνουν όλα αυτά. Μοιραίοι κι άβουλοι παρακολουθούμε την καταστροφή και δεν τους σταματάμε. Σήμερα ψηφίζουν νέα μέτρα, έστω και συμπληρωματικά του μνημονίου αλλά δεν κουνιέται φύλλο. Ρίχνουν λίγο Γιάννο, λίγο Μαρτίνη που καταγγέλλει τους πάντες μπας και βγει από τη φυλακή, λίγο της διαπλοκής το σιδηρούν κιγκλίδωμα και τα μέτρα θα περάσουν μια χαρά. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα ξαμολυθούν στα μπαρ του Κολωνακίου να πνίξουν τον πόνο τους στο ουίσκι και ο κόσμος… Survivor. Έτσι μάθαμε, έτσι μας έμαθαν. Όμως δείχνουμε ότι είμαστε μια χώρα που ζει από τύχη, χύμα και χωρίς σταθερά. Αλλά και χωρίς κότσια να στείλει στο διάολο όλους αυτούς.

Ένας λαός που ακούει από τον Βίζερ ότι η συμφωνία έκλεισε και θα έχουμε μνημόνιο για άλλα 50 χρόνια και δεν αντιδρά, είναι άξιος της μοίρας του. Και δυστυχώς… μπράβο στους “προδότες” τους νέους που φεύγουν από την Ελλάδα γιατί δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Εδώ θα μείνουν οι Καζάκοι αυτού του τόπου που είναι και πολλοί.

.Το πρόβλημα της γκετοποίησης δεν λύνεται με τακτικές… Κου Κλουξ Κλαν

Υπέροχα. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα βρήκε αφορμή προκειμένου να διχαστεί, να συγκρουστεί, να αναδείξει τον ρατσισμό που κρύβει κάτω από το χαλί.

Τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν στο Μενίδι, και αρχικώς επιχειρήθηκε να αποκρυβούν από το κρατικό ΑΠΕ, δείχνουν για άλλη μια φορά ότι η χώρα αυτή είναι βαθιά διχασμένη, χωρισμένη σε πολλές ομάδες ανθρώπων με την κάθε μια να βάζει το συμφέρον της πάνω από την πατρίδα.

Αλλά και μια χώρα που εθελοτυφλεί για τα πραγματικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει. Και που ξυπνά έπειτα από κάποιο συγκλονιστικό γεγονός για λίγες ημέρες και στη συνέχεια ξαναπέφτει σε λήθαργο.

Χθες κάηκαν σπίτια Ρομά, τσιγγάνων, γύφτων ή όπως αλλιώς θέλει να τους λέει κάποιος. Κάηκαν σπίτια Ελλήνων, εκτός κι αν κάποιοι δεν τους θεωρούν Έλληνες ή αν κάποιοι τους θυμούνται μόνο όταν ψηφίζουν. Τι άλλο θα συμβεί άραγε; Για εκδίκηση στον άδικο χαμό του 11χρονου Μάριου θα σκοτώσει κάποιος ένα παιδί τσιγγάνου; Θα πατσίσουμε αν πλακώσουμε στο ξύλο εμείς οι… μπαλαμοί τους γύφτους; Αν τους κάψουμε τα σπίτια, τους δείρουμε, τους διώξουμε;

Χθες και προχθές τα κανάλια και τα ραδιόφωνα έπαιρναν δηλώσεις από κατοίκους της περιοχής. Οργισμένοι, αγανακτισμένοι, συγκλονισμένοι από το περιστατικό στο σχολείο με το νεκρό παιδί, έλεγαν μεταξύ άλλων: «Θα πάρουμε το νόμο στα χέρια μας. Θα πάρουμε τα στειλιάρια και θα τους σπάσουμε τα κεφάλια. Θα πάρουμε τις καραμπίνες κι όποιον πάρει ο χάρος».

Υπερβολικές δηλώσεις που, όμως, δείχνουν ότι υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα στην περιοχή. Αλλά είναι ένα πρόβλημα που η επίσημη πολιτεία αλλά και οι δημοτικές αρχές δεν έχουν καταφέρει να λύσουν εδώ και 30 χρόνια. Άραγε δεν ήξερε κανείς ότι η περιοχή έχει μετατραπεί σε γκέτο; Ότι γίνεται διακίνηση ναρκωτικών, ότι υπάρχει υψηλή πορνεία; Δεν ήξερε κανείς ότι οι τσιγγάνοι της περιοχής κάνουν γλέντια και βγάζουν τις καραμπίνες και πυροβολούν; Δεν γνώριζαν ότι επικρατεί κατάσταση τεράστιας ανασφάλειας και ο κόσμος δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μόλις νυχτώνει;

Όλοι τα ήξεραν, και η επίσημη πολιτεία και ο δήμος. Αν δεν τα ήξεραν τότε είναι ανίκανοι, αν τα γνώριζαν κι έβαζαν τα προβλήματα κάτω από το χαλί είναι συνένοχοι στο έγκλημα.

Το πρόβλημα της γκετοποίησης ολόκληρων περιοχών δεν λύνεται με τακτικές… Κου Κλουξ Κλαν. Δεν θα σκοτώσουμε τα παιδιά των Ρομά για να πάρουμε εκδίκηση. Δεν θα κάψουμε τα σπίτια τους για να τους διώξουμε. Δεν θα γίνουμε Ναζί και θα τους βάλουμε αστέρια στο πέτο όπως τους Εβραίους.

Τέτοια προβλήματα λύνονται με αστυνόμευση, με παρεμβάσεις που θα καθαρίσουν την περιοχή από τους νόμιμους και τους παράνομους. Αν υπάρχουν 100 ή 1.000 εγκληματίες μεταξύ των Ρομά πρέπει να πάνε στη φυλακή για να γλιτώσουν οι υπόλοιποι.

Και πρέπει να υπάρξουν παρεμβάσεις καλύτερης ενσωμάτωσης στην κοινωνία. Με τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητες που έχει η φυλή των τσιγγάνων, όμως, δεν υπάρχει άλλη λύση.

Ούτε βέβαια θα πέσουμε ξανά στη λούμπα της πολιτικής ορθότητας της αριστεράς που πάντα παραπέμπει τα προβλήματα στο μέλλον μη τυχόν και θιγεί η ψευτοευαισθησία της και ο ψευτοπροοδευτισμός της.

Χρειάζονται χειρουργικές παρεμβάσεις αν όχι για να λυθεί οριστικά το πρόβλημα, τουλάχιστον να αμβλυνθεί. Αν το αφήσουμε και πάλι κάτω από το χαλί είναι σίγουρο ότι μετά από καιρό θα κλαίμε ξανά πάνω από το πτώμα ενός παιδιού.

Εκτός κι αν η Ελλάδα είναι τόσο βαριά άρρωστη που δεν σώζεται με τίποτε.

.Όσο θα υπάρχουν άβατα, τόσο θα θρηνούμε θύματα

Ωραία λοιπόν. Συνελήφθη ένας 23χρονος Ρομά που έριχνε μπαλωθιές στο πανηγύρι της οικογένειάς του και μια σφαίρα σκότωσε τον 11χρόνο Μάριο. Συνελήφθησαν και ορισμένοι άλλοι, θα διαπιστωθεί τις επόμενες ημέρες τι ακριβώς έγινε κι ένα παιδάκι είναι στο τάφο. Ο κόσμος σε όλη την Ελλάδα συγκινημένος, οργή στην περιοχή, οι πολιτικοί κάνουν δηλώσεις αγανάκτησης, το Πανελλήνιο συγκλονισμένο από την τραγωδία.

Ένα σκηνικό τόσο γνώριμο που το έχουμε συνηθίσει. Μόλις πριν από μερικά χρόνια ένα παλικάρι είχε σκοτωθεί ενώ χόρευε γιατί κάποιος δίπλα του έριχνε μπαλωθιές. Αλλά και πριν μερικές εβδομάδες όλοι θυμόμαστε την τραγωδία με την Πόρσε στην Εθνική. Ποιος έφταιγε, ποιος ήταν αθώος, ποιος πλήρωσε γι’ αυτό που έγινε; Χύθηκαν τόνοι μελανιού και δακρύων και τότε και κάθε φορά που συμβαίνει μια τραγωδία. Κάθε φορά που σκοτώνονται αθώες ψυχές, κάθε φορά που η «κακιά η ώρα» κάνει το θαύμα της. Και μόλις περνούν μερικές ημέρες. Ζήσαν αυτοί καλά και άλλοι πέθαναν καλύτερα.

Στο Μενίδι όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Όλοι ξέρουν ότι είναι ένα ακόμη άβατο, όπως και στο Ζεφύρι, όπως και στα Ζωνιανά όπου θυμάστε τους πυροβολημένους και νεκρούς αστυνομικούς. Όλοι γνωρίζουν, όλοι έχουν κάποια εμπειρία, όλοι έχουν πει κάτι κι όλοι έπαψαν να μιλάνε γιατί απλά κανείς δεν τους ακούει. Αν πάει κάποιος στην αστυνομία και πει ότι στις Αχαρνές υπάρχει άβατο από τους Ρομά, αμέσως θα χαρακτηριστεί ρατσιστής. Ακόμη κι αν πεις «οι γύφτοι, οι τσιγγάνοι πυροβολούν, απειλούν, εκβιάζουν, σκοτώνουν» αμέσως η… πολιτική ορθότητα θα κόψει τις ενέργειες που κάνουν και θα σταματήσει μόνο στις λέξεις «γύφτοι ή τσιγγάνοι». 

Όποιος τολμά να μιλήσει για τα όσα συμβαίνουν στις περιοχές που ελέγχονται από τσιγγάνους αμέσως χαρακτηρίζεται ρατσιστής και όλα τελειώνουν εκεί. Γιατί, μήπως και στα Ζωνιανά το ίδιο δεν συμβαίνει; Μήπως κι εκεί δεν υπάρχουν υψηλά πρόσωπα που τους προστατεύουν και μόνο κάθε φορά που πέφτει νεκρός κάποιος αθώος θυμόμαστε ότι στην Κρήτη υπάρχουν χιλιάδες όπλα και χιλιάδες ψευτόμαγκες;

Έτσι και στο Μενίδι. Θα κλάψουμε μερικές ημέρες, θα ακούσουμε από τα επίσημη χείλη ότι «θα μπει το μαχαίρι στο κόκκαλο», θα τιμωρηθεί κάποιος για λίγο (γιατί ένα ατύχημα ήταν μωρέ, δεν ήθελε να το σκοτώσει το παιδάκι) και θα ξαναπέσουμε στη νιρβάνα μας.

Τα άβατα στην Ελλάδα, πραγματικά ή όχι είναι πολλά. Μήπως δεν είναι άβατο και τα Εξάρχεια από τους μπαχαλάκηδες; Μήπως δεν είναι άβατο κάθε περιοχή όπου δεν τολμά να περάσει λεωφορείο ή τρόλεϊ γιατί κινδυνεύει να καείς ζωντανός ο οδηγός; Άβατο δεν είναι το βράδυ και το Πεδίον του Άρεως ή η πλατεία Κουμουνδούρου όπου ακόμη και μικρά παιδάκια πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης;

Άβατα δεν δημιουργήθηκαν και στα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών όπου η πορνεία πάει σύννεφο;

Ένα άβατο είναι όλη η Ελλάδα όμως όλοι μας θέλουμε να εθελοτυφλούμε, και κυρίως το κράτος.

Δεν είναι ρατσιστικό το ζήτημα. Δεν είναι ότι οι τσιγγάνοι γιορτάζουν και πυροβολούν στον αέρα. Το θέμα είναι αν υπάρχει νόμος και τάξη. Αν μπορεί να επιβληθεί ο νόμος, αν μπορεί να σταματήσει να είναι η Ελλάδα γεμάτη όπλα που ο καθένας τα παίρνει και κάνει ό,τι γουστάρει. Το θέμα είναι αν θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τραγωδίες, να κλαίμε για μία – δυο μέρες και στη συνέχεια να ξεχνάμε τα θύματα, τους πρωταγωνιστές και να γυρνάμε την πλάτη στην πραγματικότητα.

Αυτό είναι το θέμα, όμως, δεν έγινε και τίποτε. Από αύριο θα μιλάμε για το Gay Pride διότι είναι πιο σημαντικό από το να κάτσουμε να ασχοληθούμε γιατί τα παιδιά μας πεθαίνουν στους δρόμους ή στα άβατα.

.Πλήρης εκθεμελίωση των μεταρρυθμίσεων στην παιδεία

Μία το ελληνικό χρέος που είναι στην επικαιρότητα διαχρονικά, μία η κηδεία του «Ψηλού» που επί τριήμερο απασχόλησε την κοινή γνώμη, δεν ήθελε και πολύ να περάσει στο ντούκου η υπόθεση της ελληνικής παιδείας και των αλλαγών στα Πανεπιστήμια.

Ευτυχώς μας το θύμισε σήμερα η «Αυγή», το κομματικό όργανο της κυβέρνησης που με πρωτοσέλιδο τίτλο «Δημοκρατικό Πανεπιστήμιο», μας έβαλε στο νόημα.

Και είναι δημοκρατικό γιατί προφανώς μέχρι σήμερα ήταν φασιστικό, οπισθοδρομικό, αναχρονιστικό και άλλα πολλά. Ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑς και ο Γαβρόγλου για να επαναφέρουν τη δημοκρατία στις αίθουσες, για να πνεύσει ένας άνεμος ελευθερίας καθώς οι… σκοταδιστές της δεξιάς δεν είχαν κάνει καλή δουλειά στην παιδεία κι έπρεπε να έρθουν οι φωταδιστές να της αλλάξουν τα φώτα.

Γίνεται «Δημοκρατικό Πανεπιστήμιο, σύμφωνα με την «Αυγή» διότι:

Επανέρχεται η συμμετοχή των φοιτητών και των εργαζόμενων στα όργανα διοίκησης.

Θωρακίζεται το ακαδημαϊκό άσυλο και επανέρχεται στην ευθύνη του Πρυτανικού Συμβουλίου

Όχι, το νομοσχέδιο του Γαβρόγλου δεν ασχολείται π.χ. με τη σύνδεση των ΑΕΙ με την αγορά εργασίας. Πώς οι φοιτητές να γνωρίζουν τι συμβαίνει στην πιάτσα ώστε όταν βγουν από τα αμφιθέατρα να βρουν μια αξιοπρεπή δουλειά. Ούτε ασχολείται με την ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση που είναι θέμα ταμπού για την αριστερά. 

Δεν ασχολείται καν με βασικά καθημερινά προβλήματα των ΑΕΙ όπως τη βρομιά που επικρατεί στους πανεπιστημιακούς χώρους. Τις συνθήκες κομματοκρατίας που θέλουν να επιβάλουν όλες οι φοιτητικές παρατάξεις. Το γεγονός ότι τα αντικείμενα σπουδών είναι αναχρονιστικά ή ότι στα αμφιθέατρα πατάνε 20 από τους 100 φοιτητές γιατί οι υπόλοιποι βαριούνται.

Δεν τον απασχολούν τον Γαβρόγλου τα ποταπά θέματα του «μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε», ούτε ότι οι πανεπιστημιακοί χώροι έχουν γίνει τόπος παρανομιών.

Η μόνη τους απασχόληση στο υπουργείο Παιδείας, ένα κομβικό σημείο για το πώς η Ελλάδα θα κινηθεί τα επόμενα χρόνια και τι παιδιά θα βγουν από εκεί, είναι τα δύο παραπάνω θέματα.

Και στην Αυγή, αλλά και την κυβέρνηση γενικότερα αυτά τα δύο είναι προαπαιτούμενα για να γίνει Δημοκρατικό το Πανεπιστήμιο. Το ότι δηλαδή θα συνδιοικούν και θα συναποφασίζουν οι εκπρόσωποι των φοιτητών και των διοικητικών υπαλλήλων με τα όργανα διοίκησης είναι καλό πράγμα. Όχι ότι όταν ίσχυε τα παλαιά χρόνια η συναλλαγή ήταν βασικό φαινόμενο.

Δεν ξέρουν στο υπουργείο ότι οι εκπρόσωποι των παρατάξεων έκαναν deal κάτω από το τραπέζι με πρυτάνεις και προέδρους τμημάτων στη λογική «με περνάς στα μαθήματα, μου δίνεις και μεταπτυχιακό, μου βάζεις και δεκάρια κι εγώ σε στηρίζω στις εκλογές και στις αποφάσεις σου»

Ούτε ξέρουν ότι κάθε φορά που οι φοιτητές ή άλλοι καλούνταν να συναποφασίσουν γινόταν το έλα να δεις στα Πανεπιστήμια. Προφανώς δουλειά του φοιτητή δεν είναι να πηγαίνει στα μαθήματά του και να γίνει ένας καλός επιστήμονας, στήριγμα για την οικογένειά του και την πατρίδα του. 

Αλλά δουλειά του είναι να εκπαιδευτεί στο πώς θα γίνει κομματικός, συνδικαλιστικός κηφήνας, κι από τέτοιους βρίθει η αριστερά, αλλά και η δεξιά. Πρέπει μέσα από τα ΑΕΙ να μαθαίνουν οι νέοι πώς αυτή η χώρα διοικείται από προέδρους 15μελούς. Άλλωστε, γιατί να μην το μάθουν. Ολόκληρος Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός, πολλοί άλλοι συνδικαλιστές και φοιτητοπατέρες έγιναν κορυφαίοι στα κόμματά τους…

Είναι επίσης, στην κατά Γαβρόγλου μεταρρύθμιση, δημοκρατικό η επαναφορά του ασύλου και το γεγονός ότι τις αποφάσεις τις παίρνει ξανά το Πρυτανικό Συμβούλιο, δηλαδή σα να λέμε: «Μπείτε μέσα μπαχαλάκηδες και κάψτε, εμείς απόφαση δεν παίρνουμε».

.Πρώτα να παραιτηθεί... και μετά όλα τα άλλα

Όσο πλησιάζουμε στο Eurogroup και όσο θαμπώνει η λύση για το χρέος, τόσο η κυβέρνηση βρίσκεται σε δεινή θέση. Στριμωγμένος, μόνος κι άβουλος ο Αλ. Τσίπρας επιχειρεί να αποδράσει αναζητώντας κορόιδα. Είτε να βάλει στο κάδρο των δικών του ευθυνών και τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς είτε να τους καταγγείλει στον ελληνικό λαό ότι δεν συμπαρατάσσονται στην εθνική προσπάθεια.

Ήδη, κάποιοι δήθεν Ελληναράδες, πατριώτες εκ του ασφαλούς, τζάμπα μάγκες με λίγα λόγια, έχουν βγει στην πιάτσα και φωνάζουν: "Γιατί ο Κυριάκος δεν δέχεται να πάει μαζί με τον Αλέξη να έχουν μια κοινή γραμμή και να συντρίψουν τον Σόιμπλε;". Είναι η καλύτερη στιγμή για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να ρίξουν την ευθύνη και στον Μητσοτάκη και τους υπόλοιπους.

Η ευθύνη της αποτυχίας, όμως, ανήκει στην κυβέρνηση. Όχι στις επιτυχίες (αν και δεν υπάρχουν τέτοιες) χώρια και στα στραπάτσα όλοι μαζί. Εντάξει, να υπάρχει μια κοινή γραμμή και να φανεί αυτή η εθνική προσπάθεια και απέναντι στους ξένους. Αν κι απ’ ότι θυμόμαστε ο ΣΥΡΙΖΑ έβριζε τον Σαμαρά και ουδέποτε στήριξε καμιά εθνική προσπάθεια. Ούτε καν κι όταν του έλεγαν να μην οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Δεν είναι θέμα εκδίκησης, η λογική του «μία σου και μία μου». Αν ο Τσίπρας είχε καλές προθέσεις, ήταν ηθικός κι όχι ψεύτης τότε να συμφωνήσουμε ότι πρέπει να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι. Όμως, ο πρωθυπουργός είναι παντελώς αναξιόπιστος και δεν είναι να του έχει εμπιστοσύνη κανείς.

Επειδή, λοιπόν, στην πιάτσα υπάρχουν ορισμένες φωνές που ζητούν Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών μόνο και μόνο για να αποδράσει ο Αλέξης, θα συμβουλεύαμε ένα πράγμα τον Κυριάκο. Να πάει όποτε του το ζητήσουν, να καθίσει στο ίδιο τραπέζι μαζί με τους υπόλοιπους με έναν όρο: Όλοι μαζί να ζητήσουν την παραίτηση του Τσίπρα. Να είναι η μόνη επιλογή προκειμένου να συγκροτηθεί μια εθνική προσπάθεια κατά του Σόιμπλε και των δανειστών. «Αλέξη παραιτήσου» να του πουν όλοι και να πάμε σε εκλογές. Ή στην άλλη περίπτωση να παραιτηθεί η κυβέρνηση Τσίπρα, να συγκροτηθεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μέχρι να πάει και να φέρει λύση για το χρέος ώστε να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Να είναι μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού που θα οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες και την ετυμηγορία του ελληνικού λαού.

Αυτές είναι οι μόνες λύσεις αν και η ορθότερη είναι "εκλογές εδώ και τώρα για να φύγει η χολέρα".

Και μετά όλα θα τα βρούμε, χωρίς τον Τσίπρα και τους καταστροφείς.

Αυτή είναι λοιπόν η μόνη διαδικασία για να κάτσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι.

.«Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες»

Και είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε. Το λόμπι των αντιεξουσιαστών, των «επαγγελματιών» της επανάστασης και των ψευτοκουλτουριάρηδων της Αριστεράς δεν θα έπαιρνε θέση στα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, ειδικά μετά την πρόκληση και ανοησία του Φιλιππάκη;

Το ρόλο του αυτόκλητου υπερασπιστή του δημοσιογράφου που θα ήθελε να βάλει βόμβα στον Στουρνάρα, του αμετανόητου που σήμερα ξαναθυμήθηκε πόσο τζάμπα μάγκας είναι, ανέλαβε... ο γιος του Κουφοντίνα. Με ανάρτησή του στο facebook ο Έκτορας Κουφοντίνας, γιος του εκτελεστή της 17Ν και της Αγγελικής Σωτηροπούλου, δηλώνει ότι συμφωνεί με την ανάρτηση του Γ. Φιλιππάκη για τον Λουκά Παπαδήμο.

Όπως δηλώνει ο Έκτορας Κουφοντίνας: «Συνέλαβαν τον Φιλιππάκη επειδή δήλωσε πως δεν θα τον πείραζε μια τέτοια βόμβα να έσκαγε στα πόδια του Στουρνάρα; Τότε ας συλλάβουν καλύτερα κι εμένα που 'μαι απόλυτα σύμφωνος με αυτή τη δήλωση κι αλληλέγγυος στον Φιλιππάκη, καθώς και δεκάδες χιλιάδες άλλους Έλληνες που αισθάνονται το ίδιο. Και για να μην υπεκφεύγω:

Για να είμαι ξεκάθαρος λοιπόν δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αν έσκαγε και μια ακόμα βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα και αρκετών άλλων ακόμα", αναφέρει σε ανάρτησή του στο facebook».

Έτσι μπράβο παιδιά. Κάντε κι ένα κίνημα κατά του κατεστημένου, βάλτε και μερικές βόμβες, σκοτώστε μερικούς τραπεζίτες. Τι άλλο θα ακούσουμε και τι άλλο θα δούμε. Εντάξει, δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη. Τι μπορεί να φταίει το παιδί αν ο πατέρας του ήταν ο «φαρμακοχέρης» της 17Ν; Τι να πει κανείς την ημέρα που πέθανε ο Μητσοτάκης και όλοι θυμηθήκαμε τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη κάποιοι να προκαλούν με τέτοιο τρόπο;

Όμως, είναι ένα μικρό δείγμα για το που πάει αυτή η χώρα. Να είστε σίγουροι. Μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρεύσει και ανέβει στην εξουσία η ΝΔ θα δούμε πολύ χειρότερα. Και βόμβες, και εκτελέσεις, και ακόμη μεγαλύτερο μπάχαλο. Οι ακροαριστεροί ετοιμάζονται για ένοπλο αγώνα, δεν θα αφήσουν τη χώρα να πάει ένα βήμα παραπέρα. Κι αν δεν το καταφέρουν αυτό υπάρχουν και τα «όπλα» του διχασμού. Αυτά που σπέρνουν το μίσος και δημιουργούν συνθήκες εμφυλίου. Αυτά που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε μπανανία, που θα κάνουν τους ανθρώπους να μισούν ο ένας τον άλλον.

Ο σπόρος του διχασμού έχει μπει στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Δεν ξεριζώθηκε με τη διάλυση των τρομοκρατικών οργανώσεων. Υπάρχει ακόμη σε μια μερίδα της νεολαίας που γαλουχήθηκε από τους διάφορους Κουφοντίνες και «κανακεύτηκε» από την Αριστερά που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Να μας το θυμηθείτε. Θα έρθουν πολύ χειρότερες ημέρες επειδή ακριβώς έχουμε να κάνουμε με έναν αόρατο εχθρό. Δεν είναι ο Έκτορας Κουφοντίνας ή ο Φιλιππάκης που λένε ανοησίες. Είναι όλοι αυτοί οι άγνωστοι – γνωστοί του διαδικτύου που έχουν μάθει να μισούν. Δυστυχώς η Ελλάδα έχουμε την αίσθηση ότι μπαίνει σε επικίνδυνες ατραπούς. Και πρέπει να υπάρξει απάντηση από τις δυνάμεις που πιστεύουν στην ομαλή πορεία της χώρας, στην τήρηση του Συντάγματος, στην ευρωπαϊκή της προοπτική, στην περήφανη και ασφαλή πατρίδα.

.Σε κατάσταση πολιορκίας

Η χώρα μοιάζει με… δείπνο ηλιθίων. Ένα μάτσο ανόητοι που χρησιμοποιούν το… τζάμπα διαδίκτυο έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε έναν τόπο που κυριαρχεί το μίσος, που η αντίθετη άποψη είναι ενοχλητική στην καλύτερη περίπτωση και εγκληματική στη χειρότερη. Φασιστικές οργανώσεις, κι όχι της… ακροδεξιάς όπως φανταζόμαστε, εγκληματούν καθημερινά στα social media σπέρνοντας λόγια μίσους. Κάποιοι είναι πληρωμένα troll που κάνουν απλά τη δουλειά που τους ανατέθηκε: Δηλαδή διχάζουν την ελληνική κοινωνία διότι σε μια ενωμένη χώρα δεν μπορούν να κυβερνήσουν ένα μάτσο ηλίθιοι. Υπάρχουν όμως και χιλιάδες που επηρεάζονται από τα γεγονότα ή που γεννήθηκαν για να μισούν.

Σε μια χώρα χρεοκοπημένη, με μια ανίκανη κυβέρνηση που ξεπουλιέται για το τίποτα, για μια καρέκλα και με πολίτες αδύναμους, άβουλους και πολύ φτωχούς. Σε μια πατρίδα που δεν είναι πια περήφανη γιατί είναι η Ελλάδα, μια χώρα σήψης και παρακμής όπου η κυβέρνηση είναι χειρότερη από τους πολίτες ή και το αντίθετο.

Σε μια χώρα που αν ήταν κανονική και γινόταν απόπειρα δολοφονίας κατά πρώην πρωθυπουργού, ο νυν θα έσπευδε να έρθει στην Ελλάδα, να πάει να επισκεφτεί τον χτυπημένο και μετά να κάνει διάγγελμα κατά της τρομοκρατίας. Καλώντας όλους τους Έλληνες να γίνουν μέρος της λύσης, να κάνει ο καθένας ό,τι του περνά από το χέρι για να εξαλειφθεί ένα φαινόμενο το οποίο προσβάλλει την πατρίδα μας.

Κι όμως, αυτός ο μη κανονικός πρωθυπουργός απλά τουιτάρει ενώ αν ήταν κάποιος… αγωνιστής της Αριστεράς το θύμα θα έκανε μέχρι και… συναυλία διαμαρτυρίας με τους γνωστούς καλλιτέχνες της αριστεράς.

Κι όμως, 84 χρόνια μετά τη δεύτερη απόπειρα δολοφονίας κατά του Βενιζέλου είχαμε πιστέψει ότι δεν μπορεί η ρητορική του μίσους, η αναίδεια, η τζάμπα μαγκιά και η καφρίλα να γίνονται όπλα στα χέρια κάθε βλάκα. Και βλάκας είναι όχι μόνον ο τρομοκράτης αλλά κι αυτός που τον σιγοντάρει, που τον «οπλίζει» ιδεολογικά για να χτυπήσει. Δυστυχώς είναι θέμα χρόνου οι ανεγκέφαλοι να ξαναχτυπήσουν. Είναι σίγουρο ότι όσο η ασφάλεια δεν γίνεται μείζον θέμα για το κράτος, θα αυξάνονται οι πιθανότητες να επικρατήσει το χάος.

Κάποιοι, και μεταξύ αυτών και στην κυβέρνηση και οι υποστηρικτές τους δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλο είναι να γράφεις βλακείες στο facebook κι άλλο να «οπλίζεις» με τη συμπεριφορά και τα λεγόμενά σου τον κάθε φανατικό ακροααριστερούλη ή ακροδεξιούλη. Άραγε ποια η διαφορά του νεοναζί Χρυσαυγίτη με τον ακροαριστερό μπαχαλάκια που ρίχνει τις μολότοφ βροχή ή στέλνει πακέτα με βόμβες;

Και πόσο μπορεί να διαφέρει από τον άκρατο φασισμό η επίθεση που δέχθηκε το Antinews, από το προπαγανδιστικό όργανο της κυβέρνησης;

O φασισμός είναι παντού, σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας, της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Οι βασικές αξίες του διαφωτισμού στην Ελλάδα έχουν ξεχαστεί και είναι η βασική αιτία για την κατάντια της χώρας.

Η Ελλάδα έχει την ατυχία να διαθέτει τη χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε ποτέ. Και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που ουσιαστικά διαχειριζόμαστε τη χρεοκοπία μας. Η βόμβα στον Παπαδήμο ήρθε να μας θυμίσει ότι η πατρίδα που τόσο αγαπάμε βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Είναι βαριά άρρωστη εξαιτίας του δηλητηρίου που έχει εμποτιστεί δεκαετίες τώρα, αλλά στα χρόνια των μνημονίων περισσότερο. Όταν ο νυν πρωθυπουργός έλεγε «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» άνοιγε ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία. Όταν ο συνεταίρος του παρότρυνε κόσμο να λιντσάρει δήμαρχο, απλά έδειχνε το δρόμο στους πολίτες. Όταν μέσα στη Βουλή ακούγονταν απίστευτοι χαρακτηρισμοί, τότε δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει η δραστηριοποίηση των τρομοκρατών.

Το επόμενο φυσικό φαινόμενο είναι δυστυχώς να ξαναχτυπήσουν. Άραγε θα υπάρξει ποτέ μια ισχυρή κοινωνία κι ένα καθαρό πολιτικό σύστημα που θα τους σαρώσει;

Αλλά έχουμε και μια απορία: Οι τρομοκράτες χτύπησαν έναν πρώην πρωθυπουργό έξι μηνών. Άραγε θυμήθηκαν ότι ο νυν πρωθυπουργός είναι ο πιο μνημονιακός που πέρασε ποτέ;