.Μήπως μας....πηδάει το Harvard ;

Το είδαμε κι αυτό. Πράξη δημοσιογραφικής συνουσίας με το… Πανεπιστήμιο του Harvard. Το κατανοώ. Προφανώς ήταν μια πράξη που κάποιοι επεδίωκαν χρόνια τώρα αφού αυτό το «γαμημένο» το Harvardαπό τη μια προκαλούσε αριστερή αναγούλα και από την άλλη όνειρα για μια σκηνή όπου αυτοί θα είχαν το πάνω χέρι ξεσκίζοντας το λίκνο του καπιταλισμού…

Είναι μια προσέγγιση που χρήζει μελέτης…

Τι είναι τελικά το Harvard; Υπάρχουν τουλάχιστον δύο αντικρουόμενες απόψεις για το τι πραγματικά συμβολίζει και πραγματοποιεί τελικά αυτό το Πανεπιστήμιο που, ας μη γελιόμαστε , αποτελεί μύχιο πόθο εκατομμυρίων και έχει εκθρέψει επιστημονικά όχι μόνο γόνους πλουσίων οικογενειών,  αλλά και «αριστερούς» από την Εκάλη και άλλους τόπους σύγχρονου μαρτυρίου…

Η «καθαρή» άποψη, η παραδοσιακή αντίληψη κάποιων αυτόκλητων «αριστερών» για το εν λόγω Πανεπιστήμιο, υποστηρίζει ότι αποτελεί τον κορυφαίο φορέα ανάδειξης επιχειρησιακών στελεχών υψηλού επιπέδου που διαχειρίζονται τις μεγάλες εταιρείες του σύγχρονου καπιταλισμού, επίδοξους πολιτικούς  - υπηρέτες του συστήματος αλλά ακόμη και πράκτορες των παγκόσμιων καπιταλιστικών συμφερόντων. 

Είναι η άποψη που θεωρεί την εκπαίδευση μηχανισμό, τροχό του συστήματος χωρίς τη δυνατότητα ελάχιστης έστω αυτονόμησης. Βέβαια αυτή η δογματική αντίληψη έχει αμφισβητηθεί έντονα και μάλιστα με σοβαρή ιδεολογική και επιστημονική τεκμηρίωση πάλι από αριστερούς διανοητές όπως ο Γκράμσι και ο Αλτουσέρ… Εκτός και αν κάποιοι τέως Σταλινικοί ριζοσπάστες και προσφάτως  ανανήψαντες, νέου τύπου αριστεροί και ανεξάρτητοι Έλληνες, δεν θεωρούν επίσης αριστερούς τους μεγάλους διανοητές που προανέφερα.

Η κλασική «ακαδημαϊκή» άποψη εστιάζει κυρίως  στον ηγετικό ρόλο του Harvardστην εκπαιδευτική κοινότητα και την πρωτοπορία του Ιδρύματος  στο χώρο της επιστημονικής έρευνας και του πολιτισμού από το 1780 !

Σε κάθε περίπτωση, από όποια οπτική και αν δει κανείς το όλο θέμα, είναι αδύνατο να δεχτούμε ότι αυτή η… διάθεση συνεύρεσης με το Harvardοφείλεται στο γεγονός ότι κάποιοι – κακώς, κάκιστα κατά τη γνώμη μου -  απόφοιτοί του, όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διαφωνούν με την κατοχύρωση δικαιώματος ψήφου σε νέους δέκα επτά ετών…   Απωθημένα έβγαλε ο επίδοξος εραστής. Απωθημένα γιατί δεν προφτάσαμε. Και αφού δεν προφτάσαμε, ότι δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να αγγίξουμε το βιάζουμε εξ αποστάσεως., το μηδενίζουμε, το λοιδορούμε, το υποβαθμίζουμε , το στήνουμε στον απέναντι τοίχο. Και ας μας φταίει ο Μητσοτάκης…

Μήπως τελικά, επί τόσες δεκαετίες, αυτό το καταραμένο ιδιωτικό χαμαιτυπείο, το Harvard, μας…. πηδάει κανονικά και εμείς μέσα στον πρωτογονισμό και το δογματισμό μας απλά σκούζουμε σαν τις μωρές παρθένες ;  Μήπως ποτέ δεν είχαμε πνευματική στύση για να ανταποδώσουμε αφού ασχολούμασταν και ασχολούμαστε σε μόνιμη βάση με τον εξωτερικό εχθρό ; 

Μήπως τώρα που περπατάμε στα σοκάκια της εξουσίας βαλθήκαμε να αποδείξουμε την πνευματική μας παρθενία ; Αργά , πολύ αργά για κουτσαβακισμούς και ανέξοδες μαγκιές.     

.Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, Αλέξη…

Η πρόταση της κυβέρνησης για την ανάληψη της προεδρίας του ΕΣΡ από τον κ. Πολύδωρα, αποδεικνύει το βαθμό απελπισίας αλλά και πολιτικής ανωριμότητας που διέπει αυτόν τον θίασο των περιθωριακών που η απελπισία της κρίσης της χρεοκοπίας ανέδειξε στην εξουσία. 

Η κίνηση αποσκοπούσε να πετάξει το μπαλάκι της γκρίνιας και της αμφισβήτησης στο γήπεδο της ΝΔ και το μόνο που κατάφερε ήταν να απογοητεύσει και τους τελευταίους πιστούς στο κόμμα και την κυβέρνηση. Η κατάσταση μοιάζει με καράβι που έχει χτυπήσει στο βράχο και μπάζει νερά και η κυβέρνηση αντί να συντονίζει τα συνεργεία άντλησης κ... περισσότερα »

..Για τους... κορμοράνους ρε γαμώτο

Σε αυτή τη χώρα δυστυχώς ξεχειλίζει η υποκρισία. Παριστάνουμε ότι θέλουμε επενδύσεις, αλλά όταν εμφανίζεται κανένας Χριστιανός (ή Μουσουλμάνος...), που να θέλει να επενδύσει τα χρήματά του, αρχίζουν τα προβλήματα και οι... κολοτούμπες. Αρχίζει να φουντώνει μέσα μας το "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" και το "δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια των Ευρωπαίων" που έλεγε και ο Ανδρέας.

 Και δυστυχώς δεν είναι μόνο οι ΣΥΡΙΖΑίοι, που βέβαια αναδεικνύονται πρωταθλητές στην αντιεπενδυτική δράση. Υπάρχουν σκουριασμένα μυαλά και κυρίως μεγαλύτερα ή μικρότερα συμφέροντα που αντιδρούν, για διαφορετικού... περισσότερα »

.Ο Τσίπρας είναι μόνο για τον εαυτό του…

Οι μεθοδεύσεις του πρωθυπουργού μάς αφήνουν διαρκώς έκπληκτους όχι μόνο για την έλλειψη νοητικής ικανότητας που τις συνοδεύει, αλλά ιδίως για την έλλειψη ιδεολογικής ή ομαδικής ταυτότητας που τις χαρακτηρίζει. Χωρίς ιδεολογία ή ομαδική ταυτότητα, τα κίνητρα των πράξεών του μπορούν πλέον να αναχθούν μόνο σε προσωπικές στοχεύσεις ή σε διαπροσωπικές συναλλαγές. 

Η διάρθρωση της παραπάνω σκέψης έχει μερικώς επιστημονική βάση. Η επιστήμη της κοινωνικής ψυχολογίας παραδοσιακά εξετάζει τέσσερα επίπεδα ανάλυσης στην ανθρώπινη συμπεριφορά: το ιδεολογικό, το ομαδικό, το διαπροσωπικό και το α... περισσότερα »

.Μια Κυβέρνηση καζίνο, ένας Υπουργός κρουπιέρης, κάποιοι καναλάρχες τζογαδόροι και ένας πορτιέρης…

Δεν μπορώ παρά να χρησιμοποιήσω τέτοιους χαρακτηρισμούς για να αποτυπώσω πιστά ότι έγινε στη διαδικασία πώλησης των τηλεοπτικών αδειών. 

Μια διαδικασία πώλησης δημόσιου αγαθού που όμοιά της δεν έχει υπάρξει παγκοσμίως. Ακόμη και στις πιο «άγριες αγοραπωλησίες», στις πιο βαριές δημοπρασίες υπάρχουν minimum σταθεροί όροι διαπραγμάτευσης μέχρι τον τελικό νικητή.

Η κυβέρνηση , έστησε ένα καζίνο που θα ζήλευαν και οι πιο οι ευρηματικοί ιδιοκτήτες στον παράδεισο του τζόγου, στο Las Vegas και στο Reno τηςNevada. Διαμόρφωσε ένα σκηνικό χωρίς φώτα όπου οι παίχτες τζογάρισαν με δεμένα μάτια χωρίς να νιώθουν ούτε τα χνώτα των αντιπάλων τους…

Μέσα σε συνθήκες τύφλωσης και μυστηρίου, στο Ελληνικό Cromwell Mint Casino,  ένας Υπουργός κρουπιέρης,  κινούσε τα νήματα με αριστοτεχνικό τρόπο οδηγώντας το τζογάρισμα σε δυσθεώρητα ύψη και τους αόμματους παίχτες σε καταστάσεις υστερίας. 

Απ’ όλα είχε το παιγνίδι. Τζογαδόρους εχέφρονες, τζογαδόρους εγκλωβισμένους στο μέλλον τους, πριμαντόνες αλλά και λαγούς. Στήθηκε ένα παιγνίδι των «εύπορων τυφλών» , ένα υπερθέαμα μυστηριακό και προκλητικό για τους πολλούς που παρακολουθούσαν εκστασιασμένοι έτοιμοι να πανηγυρίσουν και να δοξάσουν τον αρχιμάστορα της νίκης. Άγριο αλλά υπέροχο τoθέαμα σε μιαν αρένα όπου όλοι οι θεατές υποκλίθηκαν  στον μεγάλο αδελφό που πάκτωσε τα κέρδη για να τα μοιράσει από το μπαλκόνι σαν την Αντουανέτα.

Ξεχείλισε στο τέλος της παράστασης η μαγκιά, μέθυσε το κυβερνητικό κονκλάβιο από τη μεγάλη νίκη και η αλαζονεία και η  έπαρση του κορυφαίου έφτασαν στα ύψη. Κάτι χιλιάδες εργαζόμενους  που ο τηλεοπτικός τζόγος άφησε στο δρόμο τους περίμενε ο πορτιέρης, ένας φωνακλάς  βασιβουζούκος, ένας αναλώσιμος αγριάνθρωπος που, λες και ετοιμάζει μόνιμα την επίθεση των σπαχήδων, προκαλεί ανερυθρίαστα χωρίς φραγμούς  και καταισχύνη … 

Ας μη τον αδικούμε όμως. Αυτός είναι ο ρόλος αυτού του κομπάρσου του κυβερνητικού θιάσου.Καθείς εφ' ω ετάχθη. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ

  www.Mentzelidis.gr

.Ο κλασαυχενισμός του Αλέξη Τσίπρα

Νομίζω ότι το ύφος του λόγου του Αλέξη Τσίπρα στη χτεσινή συζήτηση στη Βουλή προβλημάτισε πολλούς. Μένω στο δικό του ύφος και όχι των υπολοίπων αφού είναι ο Πρωθυπουργός της χώρας και οφείλει να μην (αντι)πολιτεύεται, αν μη τι άλλο, ως εκπρόσωπος γκρουπούσκουλου. 

Ήταν λόγος πολλές φορές, καφενειακού τύπου που έκρυβε, αν έκρυβε, έντονο φόβο για τα μελλούμενα. Η έλλειψη αυτοπεποίθησης ήταν περισσότερο από ορατή. Η δε προσπάθεια να πείσει το δικό του περιβάλλον, αφού για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό αράδιασε όλα εκείνα τα απαξιωτικά για τους πολιτικούς του αντιπάλους συνθήματα π... περισσότερα »

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ

    www.Mentzelidis.gr

.Κυβίστηση σε … ζαρντινιέρα !

Και όμως , έκανε στροφή 360 μοιρών !

Ηχούν ακόμα στα αυτιά μας οι πομφόλυγες του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης για την κατανίκηση του μιντιακού κεφαλαίου και των συνοδοιπόρων του.

Θυμόμαστε ακόμη το σαρδόνιο χαμόγελο του Τσίπρα που έμπλεος χαράς και κομπορρημοσύνης χλεύαζε τους εγκλείστους της Γενικής Γραμματείας εσόδων για το κατάντημα και την ταπείνωση που υπέστησαν από τον τροπαιοφόρο Υπουργό Παππά.

Δεν θα ξεχάσουμε εύκολα την αλεγρία και τα μπλαζέ χαμόγελα της κυβερνητικής αοιδού για την επιτυχία στη  μπαρμπουτιέρα του διαγωνισμού, όπου άδεια έπαιρνε αυτός που έδινε λιγότερα και κοβόταν αυτός που έδινε περισσότερα !

Ούτε μπορούμε να λησμονήσουμε το σκηνικό του κυβερνητικού θιάσου με τους   πρωταγωνιστές  που πανηγύριζαν σαν τους καθολικούς καλόγηρους στο άκουσμα του ήχου του νομίσματος στο καθαρτήριο του δικού τους πολιτικού και ιδεολογικού μεσαίωνα … «Το πορτοφόλι τους πήραμε» φώναζαν και άρχισαν να μοιράζουν το χρήμα στο πόπολο ως… αγαθοεργοί ηγεμόνες.

Βέβαια χορούς στο Σύνταγμα δεν είχαμε αυτή τη φορά. Έχουν γνώσιν πια οι φύλακες. Και το έφερε ο διάολος και άλλη μια νίκη κατά των συμφερόντων – τον Ιούλιο του 2015 ήταν μια περιφανής νίκη κατά του Ευρωπαίου δράκου – έγινε μπούμερανγκ. Άλλη μια φορά διασύρθηκαν και έγιναν καταγέλαστοι αφού ήρθε το Συμβούλιο Επικρατείας να τους υπενθυμίσει ότι απλά «δεν είναι κανένα άρθρο του Συντάγματος» , όπως με περίσσεια έπαρση δήλωναν παλιά στο Κοινοβούλιο…

Και άρχισαν να ξηλώνουν το κακοραμμένο πουλόβερ του χτυπήματος τάχα της διαπλοκής, το πανωφόρι του Καλογρίτσα και των λοιπών τεθλιμμένων συγγενών, με τη σπουδή και την αγωνία του μικροαπατεώνα  που θέλει να χαθεί μέσα στα στενά της γειτονιάς τα μεσάνυχτα…

Από την αριστερή καταιγίδα στον στρατηγό άνεμο και από το χτύπημα στα «άνθη του κακού»,  στα αγκάθια της ζαρντινιέρας. Και έκλεισε οριστικά ο κύκλος της διανομής κουτόχορτου όταν απέσυραν ακόμη και το τελευταίο τους χαρτί , αυτό της επιβολής ετήσιου κομίστρου στους καναλάρχες.

Όλα από την αρχή λοιπόν. Στροβιλίστηκαν γύρω από τον εαυτό τους κάνοντας άλλη μια , πόσες άραγε μέχρι το τέλος τους, κυβίστηση πάνω στη σκηνή του θιάσου σκιών, προκαλώντας τα χάχανα του κοινού αλλά και οργή και λύπη  για τον διασυρμό των αρχών και αξιών που υπέκλεψαν με τόσο κυνικό τρόπο τα τελευταία χρόνια.  

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΝΤΖΕΛΙΔΗΣ