.Προδοσίες: το πρωθυπουργικό σίριαλ…

Δεν έχει νόημα να ψάξει να βρει κανείς τί έχει πει σε ποιον. Εννοείται, ότι την ώρα που στον Πούτιν έλεγε ότι είναι έτοιμος ακόμα και να βυθίσει την ευρωζώνη (τόσα καταλαβαίνει, που νομίζει ότι αυτό ήθελε η Ρωσία), στη Μέρκελ ορκιζόταν αιώνια πίστη στο πρόγραμμα κάνοντας puppy eyes, ενώ παράλληλα την έθαβε στον Ολάντ, τον οποίο με τη σειρά του κατηγορούσε στον Ρέντσι, που συνάντησε μαζί με τον Σόρος στην ίδια εκδήλωση με τον Κλίντον, τον οποίο αναγκάστηκε να βάλει ο Ομπάμα να επέμβει, όταν κατάλαβε ότι το πουλέν των εντός κι εκτός ευπειθών  είναι επικίνδυνο.

 Πρόκειται για τον άνθρωπο, που θα σου πει ό,τι θέλεις ν’ακούσεις για να σου γίνει συμπαθής. Δεν αντέχει να νιώθει αντιπαθής, διότι από μικρό παιδί ζει για να τον δοξάζουν. Σχέδιο δεν έχει. Όλα τα σενάρια τα θεωρεί διαχειρίσιμα. Αρκεί να τη βγάλει καθαρή. Και την όλη του ύπαρξη την επενδύει με ένα ιδεολογικό ζωτικό ψεύδος: Δεν είναι ότι αποτελεί την ενσάρκωση μιας απάτης, αλλά που κάνει ελιγμούς και θυσίες για το κίνημα. 

Πρόκειται, λένε οι αυστηρότεροι, για μιας μορφής ψυχοπάθεια. Δεν έχει καμία αίσθηση της έννοιας «πίστη», παρατηρούν οι ευμενέστεροι…

Βέβαια, οι προκάτοχοί του υπήρξαν τόσο εγκληματίες, που από τους αδαείς που τον εξέλεξαν αρκετοί ακόμα πιστεύουν πως έδωσαν ψήφο στο καλό παιδί. Δεν αντιλαμβάνονται πως «το παλικάρι που παλεύει με τα θηρία» δεν είναι παρά ένας αμόρφωτος μεγαλομανής τυχοδιώκτης.

 Και μπερδεύουν την αξία και την τιμιότητα με τη γαλιφιά και τη γοητεία. Πρώην σύντροφοί του έχουν πλάσει γι’άυτόν τον όρο «καλποζιγκολίκι». Από εκείνους που τον στηρίζουν, κάποιοι, λίγοι, πιστεύουν ακόμα στο όνειρο της ανατροπής. Οι περισσότεροι είναι θλιβεροί καρεκλάκηδες του ταε κβον ντο.

Ο Λαφαζάνης ακόμα θυμάται τον τεμενά του στον Μίλερ της Γκαζπρόμ, όταν νόμιζε πως έρχεται ρήξη. Συναντιέται με τον Αλαβάνο, που πάντα το φυσάει και δεν κρυώνει, κι αναρωτιούνται μήπως στηρίξουν τη Ζωή – που τον μίσησε, αλλά κρυφοπεριμένει σταθερά ένα «Κούγκι». Ο Βαρουφάκης, πάλι, κατάλαβε με τι είχε να κάνει τη νύχτα του ΟΧΙ, που έγινε «ναι σε όλα», τα οποία νομοθετούνται μεν, αλλά δεν εφαρμόζονται δε, ώστε να υπάρχει πάντα περιθώριο εξόδου κινδύνου. Το είπε με τον τρόπο του στο συνέδριο, όπου ο Κουβέλης δίνει νέο νόημα στη λέξη ασπόνδυλο.

Η «ρύθμιση του χρέους» και ο ανασχηματισμός ροκανίζουν χρόνο. Απαιτεί, λέει, τελική λύση ως τα Χριστούγεννα. Έχει ρίξει τόσους κατά την έως τώρα πορεία του, που ίσως πιστεύει πως θα γκρεμίσει και την αρχέτυπη Νέμεσί του, την ίδια τη γερμανική κυβέρνηση – το γινάτι του να γίνει κι ας παραδώσει την Ευρώπη στην ακροδεξιά. Από την άλλη, κρατάει ζεστή την εναλλακτική της σιωπηρής συμφωνίας με τον Σόϊμπλε, δηλαδή του εφάπαξ ποσού ως χρηματοδότηση- ελάφρυνση πριν τις γερμανικές εκλογές και με συνεπακόλουθη έξοδο από την ευρωζώνη. 

Προετοιμάζει το σχετικό αφήγημα επιμελώς.

Θεωρεί τον εαυτό του ιστορική φιγούρα, θέλει να τα αλλάξει όλα και διεξάγει blitzkrieg σε όλα τα μέτωπα. Το πρόβλημα είναι, ότι έχει φθείρει την αξιοπιστία του σε κρίσιμο βαθμό εγχώρια και διεθνώς. Επίσης, του τελειώνει το στοιχειωδώς επαρκές ανθρώπινο κεφάλαιο - κήρυξε ολοκληρωτικό πόλεμο με στρατό έναν θίασο. 

Κι ακόμα κι αν θέλει να εφαρμόσει πρόγραμμα, το κόμμα εκ των πραγμάτων αδυνατεί αν το κάνει.  Αν διαθέτει ακόμα κάποιο ένστικτο προσωπικής αυτοσυντήρησης, θα πετάξει εν καιρώ την βόμβα στα χέρια του Κυριάκου. Αλλιώς, η ιστορική ευθύνη, που ρισκάρει να χρεωθεί, θα του κοστίσει επώδυνα.

.«Γιατί έτσι γουστάρουμε»

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ζούμε απίστευτες καταστάσεις. Η νέα Μεταπολίτευση με τη σφραγίδα της Αριστεράς είναι εδώ. Ή μάλλον η νέα… Χούντα που ακολουθεί την πιο ήρεμη πολιτικά περίοδο της Ελλάδας εδώ και πολλές δεκαετίες.

Μπορεί η Μεταπολίτευση να έχει χίλια δύο προβλήματα και να ανέδειξε όλα τα κακά του ελληνικού λαού, όμως, είναι μια περίοδος έμπλεη δημοκρατίας, ίσως περισσότερη από αυτή που έπρεπε, αλλά ποιος να βάλει περιορισμούς στο πόση δημοκρατία χρειάζεται ένας λαός;

Αυτή την περίοδο ήρθε να διαταράξει η αριστερά. Με δημοκρατικές διαδικασίες μπήκε στη ζωή μας ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς επιλέξαμε τον Τσίπρα να μας κυβερνήσει κι εμείς τον Νίκο Παππά να κάνει κουμάντο στη ζωή μας. Όμως, σιγά – σιγά συνετελέσθη ένα μεταμοντέρνο πραξικόπημα, όπως το είπε και ο Τσίπρας στη Βουλή. Από την προσπάθεια για επιστροφή στη δραχμή πέρυσι και την εισβολή στο Νομισματοκοπείο μέχρι όλα αυτά που συμβαίνουν με τις τηλεοπτικές άδειες. Η Χούντα της Αριστεράς και ο Γεωργαλάς του ΣΥΡΙΖΑ, ο καναλάρχης κύριος Παππάς, αποφάσισε και διατάσσει.

Η μαύρη... τροπολογία που αποσύρθηκε άρον άρον προέβλεπε αυστηρά πρόστιμα, μπλόκο στη διαφήμιση και φυλακίσεις για όσα κανάλια δεν θα συμμορφώνονταν και συνεχίζαν να εκπέμπουν. Μάλιστα, προέβλεπε ότι θα πρέπει να πέσει «μαύρο» στα κανάλια αυτά πέντε μέρες μετά από την οριστική παραχώρηση των αδειών στους τέσσερις καναλάρχες. Οι κυρώσεις θα ισχύαν πέντε ημέρες μετά από την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης που θα καθόριζε οριστικά τους αδειούχους, έλεγε η τροπολογία η οποία και αποκάλυψε γιατί όλη αυτή η πρεμούρα και γιατί όλα αυτά τα δρακόντεια μέτρα κατά του Mega (σαρώνει τη διαφήμιση έστω και χωρίς ενημερωτικό), του Alpha, του Star, του Ε και όποιου άλλου καναλιού δεν έχει πάρει άδεια.

Προφανώς ο καναλάρχης του Μαξίμου αντιλήφθηκε το κράξιμο που θα έτρωγε η κυβέρνηση με την φασιστική αυτή ντροπολογία ή ήρθε σε κάποιο προσωρινό ντιλ με την διαπλοκή (παλιά και νέα), έκανε ένα βήμα πίσω και αποφάσισε να ρίξει το «μαύρο» και τις κυρώσεις μετά από τη συγκρότηση του ΕΣΡ.

Ασχέτως από την εξέλιξη αυτή, είναι σίγουρο ότι η Ελλάδα σε λίγο καιρό θα μπορεί να βλέπει μόνο τους εκλεκτούς του ΣΥΡΙΖΑ και την ΕΡΤ του Παππά. «Μαύρο» λοιπόν με ολίγη... παράταση από το ροζ του ΣΥΡΙΖΑ με το έτσι θέλω εν έτει 2016.

Θα κλείσουν τόσα κανάλια, θα πάνε στο σπίτι τους τόσοι εργαζόμενοι επειδή έτσι γουστάρει η νέα Χούντα.

Η αριστερή Χούντα θα κλείσει τα κανάλια και μπράβο της, με την αιτιολογία ότι η αγορά δεν σηκώνει πάνω από 4. Μετά τι ακολουθεί; Ούτε η αγορά των εφημερίδων αντέχει τόσες; Θα τις κλείσει κι αυτές διά νόμου; Και στη συνέχεια θα κλείσει και τα ραδιόφωνα και σειρά θα πάρουν τα sites; Σε μια εποχή όπου η πληροφορία διαχέεται με τόσα πολλά μέσα και τόσο γρήγορα είναι δυνατόν να υπάρχουν περιορισμοί, «μαύρα» και λουκέτα; Είναι δυνατόν η ενός ανδρός αρχή, να κλείνει κανάλια; Μπορεί η Δημοκρατία μας να ανεχθεί ότι ετσιθελικά ένα τσούρμο κομμουνιστόσκυλα να κάνουν ό,τι γουστάρουν; Είναι δυνατόν να μην ερωτάται ούτε ο κόσμος ο οποίος στις δημοσκοπήσεις λέει ότι αυτό το κόλπο με τις άδειες το έστησε ο Τσίπρας για να ελέγξει την ενημέρωση;

Μας φαίνεται αδιανόητο πώς ένας άνθρωπος ποντάρει την πολιτική του καριέρα στο να κλείσει τα κανάλια και στους εργαζόμενους να δώσει ψίχουλα για επιδόματα ανεργίας.

Αυτό θα μπορούσαμε να το περιμένουμε από ακραίους, δεξιούς ή αριστερούς. Αλλά από αυτούς που πλασάρονται ως οι νέοι Σοσιαλδημοκράτες, είναι πράγματι εξωφρενικό και προκλητικό.

Ο Παττακός και οι υπόλοιποι χουντικοί πέθαναν. Ζήτω οι Παττακοί της Αριστεράς.

.Στουρνάρας: Αν τολμά ο κ. Βαρουφάκης, ας πάει να καταθέσει στη Βουλή

Συνεργάτης του Γιάννη Στουρνάρα, απαντώντας στα όσα του καταλογίζει ο Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», αναφέρει:

«Ότι είχε να καταθέσει ο κ. Στουρνάρας το κατέθεσε ενόρκως στη Βολυλή. Αν θέλει ο ο κ. Βαρουφάκης ας πάει κι αυτός να καταθέσει».

Σύμφωνα με τον Γιάνη Βαρουφάκη στις 4 Φεβρουαρίου, όταν επισκέφθηκε τον πρόεδρο της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι και πριν καταθέσει τις προτάσεις του του ανακοινώθηκε ότι είχε ήδη αποφασιστεί ο αποκλεισμός των ελληνικών τραπεζών από τη ρευστότητα που παρέχει η ΕΚΤ και η παραπομπή τους στην ακριβότερη ρευστότητα της Τραπέζης της Ελλάδος.

Στο άρθρο του ο κ. Βαρουφάκης ζητά την απομάκρυνση του κ. Στουρνάρα για τέσσερις λόγους.

Σαν πρώτο λόγο ο πρώην υπουργός αναφέρει πως το άρθρο 4 του Καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος ορίζει ότι η Τράπεζα στηρίζει την γενική οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Ομως, όπως αναφέρει, ο κ. Στουρνάρας όπως ο ίδιος ομολόγησε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, την εποχή που η κυβέρνηση διαπραγματευόταν μες την ΕΚΤ και τους άλλους θεσμούς την αναδιάρθρωση του χρέους που προαπαιτεί την παραδοχή ότι το κράτος είναι πτωχευμένο ο κ. Στουρνάρας εισηγήθηκε στον πρόεδρος της ΕΚΤ να μην ακούει τον υπουργό Οικονομικών.

Ο δεύτερος λόγος είναι η δήλωση στην οποία προέβη ο κ. Στουρνάρας την 15η Δεκεμβρίου του 2014 που αποτελεί μοναδικό ατόπημα στην παγκόσμια ιστορία των κεντρικών τραπεζών. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο στην οποία δεν θα άρχιζε μαζική εκροή καταθέσεων μετά από δήλωση του κεντρικού τραπεζίτη ότι «η ρευστότητα στην αγορά μειώνεται με ταχύ ρυθμό» και αναφορά σε κίνδυνο «ανεπανόρθωτης βλάβης». Ηταν ο προπομπός, ισχυρίζεται ο κ. Βαρουφάκης, στην επιχείρηση ασφυξίας μιας κυβέρνησης που δεν είχε ακόμα εκλέγει και οδήγησε σταθερά στα capital controls.

O τρίτος λόγος λέει ο κ. Βαρουφάκης αφορά την εποπτική ανεπάρκεια του κ. διοικητή ο οποίος σύμφωνα με το ΣτΕ αποτελεί διοικητική αρχή για την εποπτεία επί των πιστωτικών ιδρυμάτων και τον έλεγχο της πίστης. Η ανεξέλεγκτη κατάσταση της τράπεζας Αττικής, η ασυδοσία στο δανεισμό κομμάτων και καναλιών και η απολυτή ανυπαρξία πλάνου διαχείρισης των κόκκινων δανείων που ακύρωσαν την τραπεζική πίστη, συνιστούν ισχυρές ενδείξεις εποπτικής αποτυχίας, αναφέρει στο άρθρο του.

Ο τέταρτος λόγος σύμφωνα με τον πρώην υπουργό είναι η επιστημονική ανεπάρκεια η οποία συνυφαίνεται με εμπρηστικές δηλώσεις που έχουν στόχο την αυτοπροβολή του διοικητή ως «σωτήρα» της χωράς, για παράδειγμα ο ισχυρισμός του ότι η διαπραγμάτευση της περιόδου Ιανουαρίου- Ιουνίου κόστισε 86 δισ. ευρώ στον ελληνικό λαό.

«Πρόκειται για δημιουργική λογιστική που δεν συνάδει με την κρίσιμη θέση διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος», αναφέρει ο οικονομολόγος. Θυμίζω, λέει ο κ. Βαρουφάκης ότι την ημέρα που παραιτήθηκα, το ονομαστικό ΑΕΠ της χωράς ήταν 200 εκατομμύρια υψηλότερο απ' ότι την ήμερα που παρέλαβα το υπουργείο, το πρωτογενές πλεόνασμα κατά τι μεγαλύτερο και το χρέος ακριβώς το ίδιο(καθώς δεν σύναψα ουδέν δάνειο).

.Ποιεί την νήσσαν… ο αρχιπραξικοπηματίας

Τις τελευταίες ώρες, και με αφορμή τις αποκαλύψεις για το ρόλο του Βαρουφάκη αλλά και όλης της κυβέρνησης στο σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή, γίνεται μια προσπάθεια από το Μαξίμου να φορτώσουν το έγκλημα στον πρώην υπουργό οικονομικών. Το πρώτο είναι να υποστηριχθεί από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πως όλα όσα λέγονται για το «βρόμικο 2015» είναι μυθεύματα.

 Ότι είναι παραμύθια που ανακυκλώνονται για να χτυπηθεί η κυβέρνηση. Το δεύτερο είναι ότι… αν υπάρχει κάτι, αν έγινε προσπάθεια επιστροφής στη δραχμή αυτή έγινε ερήμην του Μαξίμου και του υπουργικού συμβουλίου. Να πέσει δηλαδή η ευθύνη ...περισσότερα »

.Αυτοί και οι Ευρωπαίοι

Τι απέγινε η αλησμόνητη Τίνα from outer space; Είναι μια χαρά και είναι πάντα ΣΥΡΙΖΑ: αισθητικά, ενδυματολογικά, οικολογικά. Τη βλέπετε, άλλωστε, στη φωτογραφία να εκπροσωπεί τη χώρα σε κάποια διεθνή συνάντηση. Ευτυχής η συγκυρία που μας θύμισε την ύπαρξή της και ίσως χρήσιμη για την κυβέρνηση, καθώς βρίσκεται σε φάση ανακύκλωσης ληγμένων πασόκων. Ακούγεται, λ.χ. ότι η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και η Λούκα Κατσέλη θα προσχωρήσουν και τυπικά στον ΣΥΡΙΖΑ (ουσιαστικά, είναι εκεί από καιρό). Γιατί όχι και η Τίνα;

ΕΤΙΚΕΤΕιλικρινά σας το λέω, μου είχε λείψει ο Νάρκισσος! Διότι είναι γεννημένος για το είδος του έργου στο οποίο εμείς μετέχουμε ως κομπάρσοι: την ιλαροτραγωδία της κυβέρνησης Συριζανέλ. Του βγαίνει η γκάφα –καθώς και πολλά άλλα– με τόση φυσικότητα, που τον κάνει αξεπέραστο. Δείτε, λ.χ., πώς ο Βαρουφάκης, με την απάντησή του στον Στουρνάρα, μας παραδίδει ένα μικρό σουρεαλιστικό αριστούργημα: 

«Ως υπουργός Οικονομικών μιας πτωχευμένης χώρας ταξίδευα (οικονομική θέση!) για τη Φρανκφούρτη με σκοπό να πείσω τον πρόεδρο της ΕΚΤ ότι προαπαιτούμενο ανάκαμψης ήταν η απομείωση του δημοσίου χρέους», αναφέρει στη δήλωσή του. (Το θαυμαστικό εντός παρενθέσεως δίνει, υποθέτω, το μέγεθος της θυσίας που υπέστη...)

Τι λες, βρε χρυσό μου παιδί! Ωστε γι’ αυτό ταξίδευε οικονομική θέση. Μήπως για τον ίδιο λόγο δεν φορούσε γραβάτα; Γι’ αυτό επίσης σήκωνε τα πέτα του σακακιού του, για να δείξει στον άκαρδο Ντράγκι ότι κρυώνει και να τον πείσει να μειώσει το χρέος; Ναι, αφού το λέει ο ίδιος. Προφανώς το ίδιο προσπαθούσε να πετύχει και όταν φωτογραφιζόταν χοροπηδώντας με φόντο την Ακρόπολη, σερβίροντας ψαρούκλες και παίζοντας πιάνο, για το Paris Match.

 Κρίμα που ο Ντράγκι είναι ένας στυγνός τραπεζίτης χωρίς τις ευαισθησίες του Νάρκισσου και δεν το κατάλαβε. Ισως θα έπρεπε να είχε προσπαθήσει με ακόμη πιο ανορθόδοξα μέσα, ας πούμε, να σηκωθεί στη μέση του Eurogroup και να τραγουδήσει λικνιζόμενος το «My heart belongs to daddy» – είμαι βέβαιος ότι το ερμηνεύει καλύτερα από τη Μέριλιν. Και όμως, σε αυτό τον απίθανο άνθρωπο εμπιστεύθηκε η κυβέρνηση εν λευκώ τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους.

Με την απάντησή του στον Στουρνάρα, λέει όμως και δύο σοβαρά πράγματα που αξίζει να τα προσέξουμε. Πρώτον, όχι μόνον επιβεβαιώνει ότι έλεγε στον Ντράγκι αυτά ακριβώς που τον έκαναν να σφίξει τη θηλιά περισσότερο (με την παύση αποδοχής ελληνικών ομολόγων από την ΕΚΤ), αλλά και ότι αυτό ήταν η πολιτική της κυβέρνησης, όχι η προσωπική του. Αυτό είναι το νόημα των αναφορών του στην «εκλεγμένη κυβέρνηση» και στις 140.000 ψήφους που είχε λάβει ο ίδιος στις εκλογές.

Ως προς τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, ο Νάρκισσος έχει δίκιο. Αυτός προσωπικά χειριζόταν την υπόθεση κατά το δοκούν. Εξάλλου, τότε οι άλλοι ήσαν ακόμη τελείως αδιάφοροι για τις ευρωπαϊκούς θεσμούς και άσχετοι με τις διαδικασίες. Δεν ήσαν καν σε θέση να αρχίσουν να συλλαμβάνουν τις επιπτώσεις ενός Grexit. Υπήρχε, επίσης, το περιβόητο Σχέδιο Β, με τον γνωστό Παναγιώτη σε ρόλο μπουκαδόρου στο Νομισματοκοπείο.

 Ο,τι έκανε ο Βαρουφάκης –όχι μόνον τα όσα έλεγε–, οι θεατρινισμοί, τα νάζια και οι τσιρίδες, τα φιλάρεσκα καμώματα και οι προσκλήσεις, αποσκοπούσαν στη ρήξη, γιατί αυτή ήταν η άρρητη, μα καθόλου κρυφή, πολιτική της κυβέρνησης. Απλώς, ο Τσίπρας δεν ήταν έτοιμος για το άλμα στο κενό, επειδή συνειδητοποίησε κάποια στιγμή τι φοβερές επιπτώσεις θα είχε η έξοδος για τον ίδιο προσωπικά.

Το σχέδιο για ρήξη με την Ευρώπη κατέληξε σε ρήξη μεταξύ Νάρκισσου και Τσίπρα, λόγω διάστασης φιλοδοξιών. Ιδεωδώς, ο Νάρκισσος ήθελε να περάσει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που γκρέμισε το ευρώ. Αν το πετύχαινε, η μορφή του θα είχε εσαεί μια θέση στα ιστορικά ντοκιμαντέρ που θα παράγονταν εκατό χρόνια μετά τον θάνατό του.

 Τι περισσότερο να θέλει ένας Νάρκισσος για να είναι ικανοποιημένος. Αφήστε, δε, ότι θα περνούσε ζωή χαρισάμενη, εισπράττοντας αμοιβές για να αφηγείται πώς τα κατάφερε. Ο Τσίπρας, όμως, ήθελε την εξουσία, να την κρατήσει και να τη χαρεί. Δεν τον νοιάζει η Ιστορία, γιατί το δικό του ιδεώδες θα ήταν να την ξαναγράψει μόνος του, όπως οι δικτάτορες που θαυμάζει με τα εξωτικά ονόματα (Λένιν, Στάλιν, Μάο και δεν συμμαζεύεται...)

Τελικά και οι δύο πήραν το ίδιο μάθημα: ότι το λεγόμενο από τους ειδικούς «ευρωπαϊκό πρότζεκτ», όλη αυτή η ιστορία που ξεκίνησε με την ενοποίηση της αγοράς άνθρακα και χάλυβα το 1952 και ευτυχώς συνεχίζεται, είναι κάτι απείρως μεγαλύτερο από τις αυταπάτες του ενός ή τις φαντασιώσεις μεγαλείου του άλλου. Εκείνος, δε, που έχασε τα περισσότερα είναι ο Νάρκισσος.

 Διότι θα απαντήσει εκτενέστερα αύριο, μέσω της «Εφημερίδας των Συντακτών» και όχι μέσω των New York Times, όπως θα ήθελε. Επίσης, ποιο σοβαρό πανεπιστήμιο στον κόσμο θα τον έπαιρνε για να του εμπιστευθεί πρωτοετείς; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι προσπαθεί να επιστρέψει στο ελληνικό πανεπιστήμιο με ειδικούς όρους. Για τον Βαρουφάκη, το όνειρο κράτησε κάτι περισσότερο από 15 λεπτά δημοσιότητας· αυτό ήταν όμως και πέρασε.

Το δεύτερο ενδιαφέρον που λέει με τη δήλωσή του είναι ακόμη σοβαρότερο. Κατηγορώντας τον Στουρνάρα ότι δεν συμμορφώθηκε με την κυβερνητική πολιτική και μάλιστα με τόσο φορτισμένη γλώσσα (π.χ. «ιερή υποχρέωση»), αποκαλύπτει σε όσους δεν το είχαν καταλάβει ώς τώρα ότι αυτοί που εξακολουθούν να μας κυβερνούν δεν αντιλαμβάνονται καν ποια είναι η θέση της χώρας μέσα στο ευρωπαϊκό σύστημα, ούτε ποιες υποχρεώσεις απορρέουν από τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει.

 Δεν καταλαβαίνει καν (ή παριστάνει) ποιος είναι ο ρόλος του κεντρικού τραπεζίτη στην Ελλάδα, όπως έχει διαμορφωθεί το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Αλλά, θα μου πείτε, έτσι δεν είναι η πλειονότητα των Ελλήνων; Εμείς –δηλαδή αυτοί– και οι Ευρωπαίοι...

Πνευματική συγγένεια

Αληθινό γεγονός. Ενας φίλος μου πέτυχε χθες ένα φίλο του Γιώργου. Τον ρωτάει αμέσως αυτό που μας καίει όλους: τι κάνει ο πρόεδρος. «Είναι στη Νότιο Αφρική με τη Σοσιαλιστική Διεθνή», απαντά ο φίλος του Γιώργου. Ο δικός μου επιστρέφει στο γραφείο του, ελέγχει στο Ιντερνετ τις κινήσεις του Γιώργου και διαπιστώνει ότι βρίσκεται στην Γκάνα. Τι Νότιος Αφρική, τι Γκάνα; Μικρή η διαφορά, θα πείτε. Ναι, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι, νομίζω, γιατί αυτοί οι δύο είναι ακόμη τόσο καλοί φίλοι. Τους ενώνει η πνευματική συγγένεια... 

 ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

.Ο τραγέλαφος του ακομβίωτου στρατηγού

Κάθε ημέρα που περνά κι αυτή η χώρα, ιδιαίτερα το πολιτικό σύστημα, μας εκπλήσσει με τη γελοιότητά του.

Μια από τις ιστορικές στιγμές στον κόσμο του γελοίου είναι και η παρουσία του Πάνου Καμμένου στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο... τσάμπα διαφημιστής του Antinews(τον παρακαλούμε να μας χρησιμοποιεί πιο συχνά. Τουλάχιστον μας διαβάζει και μαθαίνει και κάτι) πήγε στο συνέδριο, του έριξε ένα χαστουκάκι ο φίλος του και συνέταιρος στο έγκλημα, Αλέξης, επιβεβαίωσαν πόσο κολλητοί είναι και στη συνέχεια ανέβηκε στο βήμα για να απευθύνει χαιρετισμό. 

Και τι είπε αυτό ο γίγαντας της πολιτικής με το που ξεκίνησε: «Συντρόφισσες και σύντροφοι», αποκάλεσε τους Συριζαίους ο μέγας Πάνος ο τουρκοφάγος. Το τι γέλιο έπεσε δε λέγεται. Εννοείται ότι χειροκρότησαν τον «σύντροφο» Πάνο γιατί είπε κι άλλο. Όπως: «Βρεθήκαμε μαζί στον αγώνα απέναντι σε μια ομάδα που είχε αποφασίσει να παραδώσει τη χώρα, βρεθήκαμε μαζί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και μαζί κυβερνάμε, χτίσαμε μαζί ένα νέο Γοργοπόταμο, αποδείξαμε μαζί ότι μπορούμε να ενώσουμε τους Έλληνες». Και κατέληξε: «Είμαι με τον Αλέξη και με εσάς γιατί ξέρω ότι δεν χρωστάει σε κανέναν, δε χρωστάμε σε κανέναν».

Πραγματικά ο Ιονέσκο και το παράλογό του θέατρο πρέπει να βάλουν λουκέτο μπροστά στην κωμωδία με πρωταγωνιστές αυτούς τους τύπους που μας κυβερνούν. Και καλά ο Καμμένος, γλύφει μπας και κατέβουν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στις επόμενες εκλογές γιατί αλλιώς ούτε την ψήφο του δε θα βρει. Ή μην απορήσετε αν δείτε τον Καμμένο να φεύγει από τους ψεκασμένους και να στέφεται υποψήφιος στο Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα σε ποια θέση έχει σημασία γιατί έτσι όπως πάει ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε αξιωματική αντιπολίτευση δεν θα είναι.

Εν πάση περιπτώσει, ο τραγέλαφος του ακομβίωτου στρατηγού μπορεί να προκαλεί γέλιο και να θυμίζει και στη Νέα Δημοκρατία ποιους είχε κάποτε βουλευτές (και υπουργούς, μην ξεχνάμε ότι κάποτε πήρε και χαρτοφυλάκιο). Όμως, προκαλεί θλίψη για το πολιτικό σύστημα.

Και θα έπρεπε να προκαλεί και οργή στους πραγματικούς αριστερούς, όχι στους Πασόκους που μαζεύτηκαν χθες στο Συνέδριο (Κοτσακάς, Ξενογιαννακοπούλου, Τζουμάκας). Είναι δυνατόν να συγκρίνει ο Καμμένος τον «ανώμαλο» γάμο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με μια ιστορική στιγμή της Αντίστασης, τον Γοργοπόταμο και να μην βρίσκεται κάποιος να του πετάξει ντομάτες και να του πει: «Τι λες ρε ανιστόρητε»; Είναι δυνατόν να έχουν ξεπουληθεί τόσο πολύ που να τους αποκαλεί ο Καμμένος «συντρόφους» κι αυτοί να τον χειροκροτούν; Εκτός κι αν το έχουν πάρει στο ψιλό.

Ο Καμμένος είναι μια χαρά για την πάρτη του και για το δικό του αφήγημα. Είναι, όμως, και η ντροπή της Αριστεράς.

.Τσίπρας στο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Πως στρώσαμε τον δρόμο στον Σόϊμπλε...

Τα όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την ομιλία του στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, θα' πρεπε να τα είχε πει στον λαό περί τον ενάμισυ χρόνο πριν. Κάπου το Μάϊο του 2015. Να είχε πει αυτό που μόλις χτες, ουσιαστικά, παραδέχτηκε: 

Ότι, δηλαδή, ο ίδιος και η κυβέρνησή του έστρωσαν το δρόμο στον Σόϊμπλε για να πετύχει όλους τους στόχους που δεν είχε πετύχει τα προηγούμενα χρόνια. Σχετικά με το πρώτο εξάμηνο του 2015, ειδικότερα, ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για “συνθήκες πυρηνικής καταστροφής, που θα προκαλούσε η κατάρρευση των τραπεζών ως συνέχεια της ασφυξίας και της εξόδου από το ευρώ, αν αυτό επ... περισσότερα »