.Το τυράκι της επικοινωνίας

Τελικώς, «το χαμογελαστό παιδί που κάθε μάνα θα ήθελε να κάνει γαμπρό», έχασε προχθές την ψυχραιμία του και μάλιστα απέναντι στον πιο αδύναμο της σύναξης, που ονομάζεται «συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ». Επέπληξε τη δημοσιογράφο κ. Ευαγγελία Τσικρίκα, η οποία μαζί με 1.700 άλλους εργαζομένους αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας, χρησιμοποιώντας τα γνωστά αριστερίστικα κλισέ ότι, δηλαδή, «και η κρίση βασανίζει τους μαύρους».

 «Ενδιαφερόμαστε», είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας, «για τις θέσεις εργασίας σας όπως ενδιαφερόμασταν και για τις 2.000 από τις 4.000 που υπήρχαν στον χώρο των ΜΜΕ το 2008. Γι’ αυτούς τους 2.000 εργαζόμενους δεν έκλαψε κανείς, δεν είχαν μάνα αυτοί...». Και προφανώς, από το πολύ ενδιαφέρον και το πολύ κλάμα η κυβέρνησή του αποφάσισε τους 2.000 απολυμένους, λόγω της κρίσης, να τους κάνει 3.700.

Από κοντά ο θεριακλής υπουργός Υγείας, κ. Παύλος Πολλάκης, έκανε λιανά όσα είπε ο κ. Τσίπρας: «Βρε βρε την κυρία Τσικρίκα που την “απολύει” η κυβέρνηση επειδή δεν πήρε άδεια το αφεντικό της. Το 2011-12-13-14 δεν πόναγε, δεν δάκρυζε, δεν ρωτούσε αλλά ως θεραπαινίδα και λιβανιστήρι των παράνομων καναλαρχών και του Σαμαρά έβγαζε μόνο ευτυχισμένες “οικογενειακές” φωτογραφίες».

Κάθε κυβέρνηση σε αποδρομή εμφανίζει σημάδια πανικού. Ποτέ όμως τόσο πολλά και ποτέ σε τέτοιο βαθμό αντιδημοκρατικά. Κάθε πρωθυπουργός δηλώνει πως εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, αλλά ποτέ δεν προδικάζει απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για τον απλό λόγο ότι εκθέτει τον πρόεδρό του, τον οποίο διορίζει ο ίδιος διά του υπουργικού του συμβουλίου. 

Πολλοί έχουν παράπονα από την ιεράρχηση των θεμάτων στα δελτία των καναλιών, αλλά ουδείς κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι «έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει». Ειδικά τώρα που η ίδια η κυβέρνηση έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου ενός καναλιού, αφού ο κ. Νίκος Παππάς κούρσεψε αντισυνταγματικώς τη δικαιοδοσία από το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο.

Είναι κατανοητός ο εκνευρισμός του κ. Τσίπρα, αφού επιχείρησε να κάνει ένα επικοινωνιακό κόλπο γκρόσο με τα κανάλια και τώρα βλέπει να του γυρνά μπούμερανγκ. Γράφαμε και παλιότερα (5.4.2016) ότι «η κυβέρνηση έχει μια μοναδική ικανότητα. Βάζει η ίδια μπροστά της τις πέτρες στις οποίες θα σκοντάψει... Τα αδιέξοδα που δημιουργεί η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν οφείλονται μόνο στην απειρία των κυβερνητικών στελεχών. Πρόκειται για ένα μείγμα αμάθειας, αλαζονείας και ωχαδελφισμού. Πρωτίστως όμως οφείλονται σε μια αντίληψη της πολιτικής, που όπως έλεγε και νεότερος ο κ. Τσίπρας “μεγάλη (σ.σ.: επικοινωνιακή) φασαρία, θαυμάσια κατάσταση”. Για όλα τα προβλήματα η κυβέρνηση δεν παρουσιάζει κάποια λύση.

 Εχει έτοιμη μια καμπάνια που εμπεριέχει τη σπίλωση όλων των άλλων (και ουχί μόνο των αντιπάλων της) και κατόπιν τη δικαιολόγηση των δικών της καταστρεπτικών πεπραγμένων». Κάπως έτσι εξελίσσεται η ασχεδίαστη «μάχη κατά της διαπλοκής». Προχειροδουλειά, με εμφανείς αντισυνταγματικές αποφάσεις, και με γνώμονα μόνο την επικοινωνιακή εκμετάλλευση του θέματος. Μόνο που, όπως στη διαπραγμάτευση με τα πουκάμισα έξω, βλέπουν το τυράκι της επικοινωνίας και αδιαφορούν για τη φάκα της πραγματικότητας. Ετσι αυτοκαταστρέφονται, αλλά –δυστυχώς– καταστρέφουν και τον τόπο...

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Το Σύνταγμα θα λυτρώσει τη χώρα από τους δικτατορίσκους

Πώς θα πέσει αυτή η κυβέρνηση; Με ποιο τρόπο θα εξαναγκαστεί ο Τσίπρας να πάει σε εκλογές και να τις χάσει;

Είναι τα ερωτήματα που τίθενται άμεσα, έπειτα από την τραγική εμφάνιση του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Η πρώτη περίπτωση, να περιμένουμε να πέσει σαν ώριμο φρούτο δημιουργεί μεγάλους κινδύνους για τη χώρα. Δεν μπορεί να περνούν οι μήνες και η χώρα να μπαίνει όλο και πιο βαθιά στον «γύψο» της ψευτοαριστεράς.

Δεν μπορεί να βρισκόμαστε εν αναμονή του πότε ο Τσίπρας θα καταλάβει ότι είναι ανεπιθύμητος. Και δεν μπορεί να μας συγκρίνουν με το λαό της Βενεζουέλας που περιμένει πότε θα υπάρξουν νεκροί στους δρόμους για να κάνει την οριστική επανάστασή του και να διώξει με τις κλωτσιές τον Μαδούρο. Ε, λοιπόν, κι εδώ δεν μπορεί να περιμένουμε πότε θα ξεσηκωθεί ο κόσμος.

Η πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα πρέπει να γίνει πολιτικά. Με συνεχή πίεση στη Βουλή, με γενικευμένη επίθεση της ΝΔ σε όλα τα μέτωπα, με καθημερινό «σκίσιμο» της κυβερνητικής ανοησίας από τα κανάλια. Και κυρίως με το να πειστεί ο κόσμος ότι αυτό που ζούμε είναι ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της παρέας του Τσίπρα που δεν πρέπει να περάσει για πολύ χρόνο.

Ωστόσο, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα και με δεδομένη την εμμονή της παρέας Τσίπρα – Παππά στην «κάθαρση» του τηλεοπτικού τοπίου μέσω του διαγωνισμού για τις άδειες, μια μόνο λύση βλέπουμε αυτή τη στιγμή για να τελειώσει η κυβέρνηση μια ώρα αρχύτερα. Κι αυτή δεν είναι η οικονομία η οποία έτσι κι αλλιώς είναι σε κακή κατάσταση.

Αυτή είναι η Δικαιοσύνη. Στα χέρια των δικαστών του ΣτΕ βρίσκεται το πολιτικό τέλος του Τσίπρα και του αριστερού μπαχαλιστάν που μας κυβερνά. Οι δικαστές πρέπει να αρθούν στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων και να αποφασίσουν με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους και κυρίως με βάση τη φωνή της συνείδησής τους.

Δεν παρεμβαίνουμε στη Δικαιοσύνη, όπως κάνει ο Τσίπρας. Αυτό που λέμε είναι να διαβάσουν κατά γράμμα το άρθρο του Συντάγματος που αναφέρεται συγκεκριμένα στο θέμα. Το διάβασε πριν από μερικές ημέρες ο Κ. Μητσοτάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ το θεώρησε παρέμβαση. Το Σύνταγμα λέει ξεκάθαρα ότι το ΕΣΡ αποφασίζει για τα κανάλια κι όχι ο καναλάρχης – υπουργός. Κι αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει καμιά ανόητη προσέγγιση του στυλ «είναι εθνικής σημασίας γεγονός και έκτακτη ανάγκη».

Οι δικαστές, λοιπόν, πρέπει να αποφασίσουν με το γράμμα του νόμου και να μην επηρεαστούν από την ωμή παρέμβαση του πρωθυπουργού στη Δικαιοσύνη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρέπει να αποφασίσουν κατά του νόμου επειδή είναι εξοργισμένοι από τον Τσίπρα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ΣτΕ πρέπει να κρίνει αντισυνταγματικό το νόμο Παπά προκειμένου να εκβιαστεί η Πολιτεία και να δώσει αυξήσεις στους δικαστές.

Τίποτε από αυτά δεν πρέπει να μπει στο μυαλό του κάθε έντιμου δικαστή. Μόνο το Σύνταγμα. Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι η εξέλιξη θα κινείται προς την υπεράσπιση του Συντάγματος. Αν εκδοθεί λοιπόν μια απόφαση που ακυρώνει το έκτρωμα τι θα κάνει ο Τσίπρας; Μια ακόμη κωλοτούμπα; Η μόνη του επιλογή θα είναι να στήσει κάλπες, έστω κι αν αρχίσουν όλοι να «αλιχτάνε» ότι τους πολεμά η διαπλοκή.

Έτσι μόνο μπορεί να ξεκουμπιστούν και να φύγουν. Είναι η ώρα των δικαστών, στα χέρια τους η τύχη της χώρας.

.Κι όμως! Είπε και μιαν αλήθεια ο… Πινόκιο!

Καλοί μου άνθρωποι (που έλεγε ο Βέγγος), βοηθήστε με γιατί θα τρελαθώ.

Ρώτησαν τον Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη για τις διαφορές του με την προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά (ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων) και η απάντησή του με «κούφανε»:

Η κυβέρνηση Σαμαρά, είπε, αντιδρούσεστις απαιτήσεις των δανειστών. Ενώ εμείς εφαρμόζουμε το σχέδιο που οι ίδιοι πιστεύουμε.

Τι θέλει να πει ο… «ποιητής»;

Ότι ο Σαμαράς προέβαλε αντιρρήσεις στην Τρόϊκα, ενώ ο ίδιος όχι μόνο δεν αντιστέκεται, αλλά τα κάνει γιατί τα πιστεύει κι όλα;

Δηλαδή μας λέει πως ΔΕΝ ήταν ο Σαμαράς… «Τσολάκογλου» και «γερμανοτσολιάς» (όπως τον κατηγορούσε τότε), αλλά το ρόλο αυτό τον διεκδικεί ο ίδιος ο Τσίπρας!

Ουάου,που θα έλεγε και ο Βαρουφάκης!

Τι εννοεί ο… «παίχτης»;

Ότι ο Σαμαράς δεν ήθελε αύξηση του ΦΠΑ, αντίθετα τον μείωνε από το 23% στο 13%; Δίκιο έχει. Έτσι ακριβώς συνέβαινε…

Κι ότι ο Τσίπρας πιστεύει στην αύξηση του ΦΠΑ στο 24% και στους φόρους και στις ασφαλιστικές εισφορές (που δεν τις πληρώνουν);

Πάλι δίκιο έχει! Το είπαν και οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι: ότι οι αυξήσεις στους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές που επέβαλε ο Τσίπρας ήταν δική του επιλογή. Άλλο αν δεν βγαίνουν…

Αλλά αφού συμφωνούμε, βρε παιδιά, «προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός»;

Ο Σαμαράς αντιστεκόταν στους δανειστές, αλλά έπιανε τους στόχους του προγράμματος, μας έβγαζε από την κρίση, μας έβγαζε από τα μνημόνια και μας είχε βγάλει στην ανάπτυξη.

Ενώ ο Τσίπρας εφαρμόζει τα Μνημόνια που τα «πιστεύει» κιόλας (προφανώς μόνον ο Τσίπρας τα πιστεύει, γιατί όλοι οι δικοί του από κάτω έχουν φρικάρει) δεν πιάνει τους στόχους και μας επανέφερε στην κρίση και στα μνημόνια.

Επί τέλους, μια φορά μας είπε και μιαν αλήθεια.

Του ξέφυγε βέβαια, δεν το εννοούσε ακριβώς έτσι, τον είχαν συγχύσει και οι δύο δημοσιογραφίνες προηγουμένως, αλλά δεν έχει σημασία.

Είπε την πρώτη του αλήθεια ο...Πινόκιο!

Ωσαννά!

.Καταστρέφοντας και βλέποντας

Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν είχε πει κάποτε ότι «οικονομική πολιτική (για τις επιχειρήσεις) είναι τρία πράγματα: αν κινείται, φορολόγησέ το· αν παρ’ όλα αυτά συνεχίσει να κινείται, ρύθμισέ το· αν σταματήσει να κινείται, επιδότησέ το». Ο αφορισμός δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη εφαρμογή στην πολιτική των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και συγκεκριμένα στο καμάρι της, που είναι η «ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού πεδίου». 

Ετσι μετά τα πανηγύρια και τα ταξίματα του κ. Τσίπρα, ξεκινά το πρόγραμμα επιδοτήσεων. Οπως διαβάζουμε, «σε συνάντηση που είχαν ο κ. Νίκος Παππάς με τον κ. Γιώργο Κατρούγκαλο και τις συνδικαλιστικές ενώσεις των ανθρώπων που η εργασία τους βρίσκεται σε επισφάλεια, οι υπουργοί παρουσίασαν πρόγραμμα επιδότησης θέσεων εργασίας. Το σχέδιο περιλαμβάνει επιδότηση θέσεων εργασίας στις επιχειρήσεις των νέων καναλαρχών, όταν αυτές οι θέσεις καλύπτονται από ανθρώπους που θα χάσουν τη δουλειά τους επειδή κάποια κανάλια κλείνουν. Το πρόγραμμα επιδότησης εργασίας θα έχει διάρκεια 24 μηνών».

Αν υπολογίσουμε ότι ο μέσος μισθός (μαζί με ασφαλιστικές εισφορές) των ανθρώπων που έχασαν –έτσι χωρίς σχέδιο– τη δουλειά τους είναι περί τις 2.000 ευρώ, τότε το κόστος της επιδότησης για 24 μήνες είναι γύρω στα 96 εκατ. ευρώ. Κάτι ήξερε ο πρωθυπουργός που έταξε ότι «τα χρήματα από τη διαγωνιστική διαδικασία θα πάνε σε ευπαθείς ομάδες». Μάλλον πρόκειται για τις ευπαθείς ομάδες που η κυβέρνησή του δημιούργησε.

Μιας ανοησίας όμως μύριες έπονται. Η επιδότηση που προχείρως ανακοίνωσαν οι κ. Παππάς και Κατρούγκαλος δημιουργεί αυτομάτως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους νέους καναλάρχες, αφού αυτοί θα στελεχώσουν τα κανάλια τους με νέο προσωπικό, το οποίο εκ των πραγμάτων θα είναι από τους ανέργους που δημιουργεί η κυβέρνηση διά της προχειρότητάς της. 

Συνεπώς, οι δύο τηλεοπτικές επιχειρήσεις που πήραν άδεια, θα έχουν κάθε κίνητρο να απολύσουν τους εργαζομένους που έχουν για να προσλάβουν επιδοτούμενους ανέργους. Αυτό προσπαθεί η κυβέρνηση ή θέλει απλώς να αποδείξει ότι είναι ανίκανη στα μικρά εξίσου με τα μεγάλα; Το σόου τύπου Big Brother, που ανέβασε προς τέρψιν του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κοινού ο κ. Νίκος Παππάς, θα συνεχίσει να βγάζει πολλά φασούλια στην πορεία.

 Πολύ λογικό: όταν πολιτεύεσαι χωρίς σχέδιο και με βάση μόνο τα επικοινωνιακά αποτελέσματα κάθε κίνησης, επόμενο είναι να προκύπτουν διαρκώς εκπλήξεις. Εκπλήξεις που μπορεί να ξαφνιάζουν τους πρόχειρους στα λόγια και στις πράξεις υπουργούς, αλλά είναι οδυνηρές για όσους τις υφίστανται.

Η δε προχειρότητα είναι εμφανής σε μια άλλη απόφαση του κ. Παππά: Ο έλεγχος του «πόθεν έσχες» των νέων καναλαρχών γίνεται μόνο για το ποσό που αφορά την πρώτη δόση, η οποία πρέπει να καταβληθεί σε 15 ημέρες και όχι για το συνολικό τίμημα της άδειας (Real FM 7.9.2016). Ο κ. Παππάς σημείωσε πως «αυτήν τη στιγμή πρέπει να βεβαιώσουν ότι μπορούν να καταβάλουν την πρώτη δόση.

 Από εκεί και ύστερα θα το δούμε και θα πράξουμε τα ανάλογα». Καταστρέφοντας και βλέποντας δηλαδή, αλλά ποιος είπε στον υπουργό ότι το «πόθεν έσχες» δεν αφορά την προέλευση των χρημάτων και αφορά μόνο την ταμειακή κατάσταση όσων το συντάσσουν; Πρώτη Φορά Αριστερά, πρώτη φορά τέτοια προχειρότητα· αν φυσικά πρόκειται περί προχειρότητας και όχι καραμπινάτης διαφθοράς.

  ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Η χρηματοδότηση της Αυγής…

Είναι εύκολο να απευθύνεις κατηγορίες σε άλλους. Οταν όμως φθάνει η ώρα να δώσεις απαντήσεις για τα του οίκου σου, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.

 Αυτό συνέβη με τον διευθύνοντα σύμβουλο της «Αυγής» Δ. Στούμπο όταν κλήθηκε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα δάνεια των ΜΜΕ. Δεν απάντησε ποιος κρύβεται πίσω από την κυπριακή εταιρεία Atlas Trust LTD που κατέχει πέραν του 2% των μετοχών της «Αυγής», το ίδιο δηλαδή ποσοστό που κατέχουν και δύο... υπουργοί (οι Νίκος Φίλης και Δ. Σκουρλέτης), παρά τις επίμονες ερωτήσεις που του υπέβαλε ο τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΝΔ Κ. Τζαβάρας.

 Αρνήθηκε ότι η κυπριακή εταιρεία είναι offshore. Δεν μπόρεσε να δώσει πειστική εξήγηση με ποιες εγγυήσεις έπαιρνε τραπεζικά δάνεια, λέγοντας απλώς ότι η εγγύηση ήταν η μικρή κυκλοφορία της εφημερίδας. Απέκρυψε ότι για να πάρει δάνειο από την Εθνική Τράπεζα η «Αυγή», έστειλε σημείωμα ο ΣΥΡΙΖΑ («δήλωση πατρωνίας», ο νομικός του όρος).

 Μετά από ερώτηση πάλι παραδέχθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρηματοδοτεί την «Αυγή». Τελευταίως έδωσε 900.000 ευρώ. Δεν απάντησε πώς είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ που χρηματοδοτείται από το κράτος για τις λειτουργικές και τις προεκλογικές του δαπάνες να χρηματοδοτεί μία κομματική εφημερίδα. Και το σημαντικότερο - κόμπιασε, αλλά το είπε - πως η «Αυγή» δεν είναι... κομματική εφημερίδα.

Απάντηση για χειροκρότημα...
Η απάντηση πάντως που έκανε εντύπωση στην Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια των ΜΜΕ δόθηκε από τον εκδότη-διευθυντή των «Παραπολιτικών»Γιάννη Κουρτάκη. Τον ρώτησε ως εξής ο (ταλαντούχος στις ερωτήσεις) Ν. Νικολόπουλος: Επειδή σας είδαμε σε φωτογραφίες μαζί με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, μπορείτε να μας πείτε τι σχέση έχετε μαζί του; Ο κ. Κουρτάκης απάντησε αμέσως. 

Είπε ότι με τον κ. Μαρινάκη είναι φίλοι, για να συμπληρώσει αμέσως μετά «πολύ στενοί φίλοι» και ότι ο εφοπλιστής δεν ανακατεύεται στις εκδοτικές του επιχειρήσεις. Πήγε να τον διακόψει με άλλη ερώτηση ο ανεξάρτητος βουλευτής και ο κ. Κουρτάκης σήκωσε το χέρι του λέγοντας ότι ούτε αυτός ανακατεύεται στις τηλεοπτικές επιδιώξεις του κ. Μαρινάκη. Και όπως παρατήρησε ο γαλάζιος βουλευτής Δ. Σταμάτης «ήταν απάντηση για χειροκρότημα».

Βηματοδότης

.Γιατί οι άλλοι ήσαν καλύτεροι;

Είναι το ύστατο επιχείρημα σε οποιαδήποτε συζήτηση. Είτε αναφέρεσαι στην οικονομική κατάρρευση είτε στην ασφυκτική φορολογία είτε στη διάλυση της εκπαίδευσης είτε στην εγκληματική διαχείριση του προσφυγικού είτε στην ανασφάλεια, ο άλλος που όση ώρα μιλάς κουνάει το κεφάλι του με συγκατάβαση, στο τέλος με τη μακάρια έκφραση του ανθρώπου που ξέρει την αλήθεια από τα γεννοφάσκια του, θα σου απαντήσει: «Γιατί οι άλλοι ήσαν καλύτεροι;». Πώς έλεγαν παλιά «κι εσείς βασανίζετε τους μαύρους στην Αφρική;».

 Το φαινόμενο το έχει εντοπίσει ο Mike Godwin προ πολλών ετών. Παρατήρησε ότι όταν μια συζήτηση τραβάει σε μάκρος στο Διαδίκτυο, κάποιος από τους συνομιλητές, προκειμένου να αποστομώσει τους υπόλοιπους, θα συγκρίνει τα επιχειρήματά τους με τους ναζί ή τον Χίτλερ. Η θεωρία που διατύπωσε ονομάστηκε ο νόμος του Godwin και έκτοτε πολλές ομάδες αποκλείουν αυτομάτως από τη συζήτηση όποιον πρώτος χρησιμοποιήσει την αναφορά στους ναζί...

 Η πρώτη απάντηση που σου έρχεται στο μυαλό, αν έχεις εννοείται γερά νεύρα για να συνεχίσεις, είναι ότι δεν συζητάμε για το τι ήσαν οι «άλλοι», αλλά για το τι είναι «αυτοί». Αμέσως μετά, δικαιούσαι να ψελλίσεις: «Μα υποτίθεται ότι τους ψήφισες για να είναι καλύτεροι». «Είχαμε κι εμείς τις αυταπάτες μας», θα πει, «εξάλλου κάναμε την αυτοκριτική μας».

Αν θέλεις να συνεχίσεις τη συζήτηση, οφείλεις να εγκαταλείψεις την επικράτεια του αυτονόητου και να προβάλεις επιχειρήματα που ούτε εσύ θεωρούσες αυτονόητα, η εμπειρία όμως και η κοινή λογική σού επιβάλλουν να τα υπερασπιστείς. Ε ναι, οι άλλοι ήσαν καλύτεροι.

Αυτό δεν ήταν δεδομένο τον Ιανουάριο του 2015 όταν κέρδισε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ. Η τελευταία περίοδος της κυβέρνησης Σαμαρά ήταν απογοητευτική. Κανείς δεν πίστευε στο success story. Ούτε οι ίδιοι που το πρόβαλαν ως τελευταία γραμμή αμύνης απέναντι στην κατάρρευση την οποία είχαν προεξοφλήσει. Το κληροδότημα της κυβέρνησης Παπανδρέου, η απουσία οποιουδήποτε ελληνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση, είχε εξαντλήσει τη διαδρομή του.

 Ηταν πλέον φανερή η ψυχολογική αδράνεια της κοινωνικής ενδοχώρας. Κανείς δεν ήθελε μεταρρυθμίσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη επειδή πολλοί πίστεψαν ότι θα επιτύχει να διαχειρισθεί την πτώχευση χωρίς να κινηθεί τίποτε. Λειτούργησε σαν αντικαταθλιπτικό, κι ας είχε λήξει η δραστική του ουσία, η παλαιοαριστερή ρητορική του.

Και ήρθε η σύμπραξη με τους ΑΝΕΛ και οι περιοδείες ενός υπουργού Οικονομικών με ταλέντο ζογκλέρ, και ήρθε το δημοψήφισμα και ήρθε το ακόμη σκληρότερο μνημόνιο, και ήρθαν και κάτι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που η κυβέρνηση έκανε πως δεν τους βλέπει. Κυρίως όμως ήρθε η κατάρρευση της εμπιστοσύνης προς την ηγεσία της χώρας.

 Απόδειξη της έλλειψης εμπιστοσύνης είναι το επιχείρημα: «Γιατί, μήπως οι άλλοι ήσαν καλύτεροι;».

Θα μου πείτε, όταν η μεγαλύτερη δημοκρατία του πλανήτη κινδυνεύει να βρεθεί στα χέρια ενός Ντόναλντ Τραμπ, γιατί να μην είναι υπουργός στην πτωχή και άμοιρο Ελλάδα κάποιος Σπίρτζης ή Πολάκης, κάποιος Δρίτσας ή Φλαμπουράρης – τι ωραία ανθοδέσμη εγκεφάλων.

Δεν πιστεύω στα θαύματα. Σε πείσμα όμως της πραγματικότητας εξακολουθώ να πιστεύω στη σοβαρότητα. Και σ’ αυτό το σημείο δεν χωράει αμφιβολία: οι «άλλοι» ήσαν καλύτεροι.

Τάκης Θεοδωρόπουλος

Καθημερινή

.Θα έχουν κακό τέλος

«Βελτιωμένη εικόνα σε σχέση με την περυσινή προκύπτει από την έρευνα της ΕΣΕΕ για τις θερινές εκπτώσεις, ωστόσο οι προσδοκίες του εμπορικού κόσμου εκπτώσεων περί ουσιαστικότερης ανάκαμψης δεν επαληθεύτηκαν καθώς συνολικά η έρευνα (πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 200 επιχειρήσεων) καταγράφει πτώση του τζίρου κατά 9,7% σε σύγκριση με πέρυσι».

To θεσπέσιο αυτό κείμενο προέρχεται από το «ανεξάρτητο» Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Το ίδιο που είχε κάνει εκείνο το τρομερό αφιέρωμα για την υποδοχή που επιφύλαξαν οι συντοπίτες του στην Άρτα στον Αλέξη Τσίπρα. Αν δεν κάνουμε λάθος είχε πάρει... Πούλιτζερ.

Το ίδιο βραβείο θα πρέπει να πάρει τώρα και η παραπάνω είδηση που καταγράφει τα στοιχεία για την ελληνική αγορά. Όλοι, και κυρίως οι έμποροι, είδαν ότι η αγορά βούλιαξε αλλά το ΑΠΕ τι λέει; Είναι... βελτιωμένη η εικόνα σε σχέση με πέρυσι αλλά έπεσε 9,7% επειδή ήταν υψηλότερες οι προσδοκίες των εμπόρων.

Απίστευτα πράγματα και δεν είναι λάθος το κείμενο. Είναι η λογική που επικρατεί σε ένα κρατικό μέσο ενημέρωσης το οποίο πληρώνουμε όλοι εμείς, όπως και η ΕΡΤ, για να κάνει προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης. Να μην εμφανιστεί στην κοινή γνώμη η καταστροφή στην οικονομία και η δυσκολία στην καθημερινότητα. Να εξωραϊστεί αυτό που έφτιαξε ο κ. Τσίπρας και η παρέα του. Και καλά, το ΑΠΕ ποιο είναι και γιατί να μας ενδιαφέρει; Έτσι είναι, ωστόσο, αποτελεί ένα δείγμα για το πώς βλέπει η κυβέρνηση την ενημέρωση και πώς σκέφτεται το τηλεοπτικό τοπίο τα επόμενα χρόνια.

Ρωτάς για παράδειγμα κυβερνητικά στελέχη: «Θα κλείσουν κανάλια μετά τη δημοπρασία; Θα μείνουν χιλιάδες άνεργοι; Θα είναι ελεγχόμενη η ενημέρωση;» Και τι απαντούν: «Μαύρο σε κανάλια έριξε ο Σαμαράς». Ξεχνούν βεβαίως ότι η ΕΡΤ έκλεισε για ένα μήνα κι άνοιξε αμέσως. Τα κανάλια που θα κλείσουν μετά τη διαδικασία του παπατζή πότε θα ξανανοίξουν;

Η κυβέρνηση δεν ανέχεται τη διαφορετική φωνή. Θέλει να έχει μέσα ενημέρωσης σαν το ΑΠΕ και την ΕΡΤ. Θέλει να έχει ελεγχόμενους καναλάρχες που αύριο θα τους εκβιάζει ότι θα δώσει κι άλλες άδειες, επομένως θα πρέπει να μοιραστεί ξανά η πίτα της αγοράς. Θέλει να βγουν μπροστά οι «αριστεροί Ταλιμπάν» που βγαίνουν τις τελευταίες ημέρες στα κανάλια και γλείφουν τον.... Νικόλαο... Παππακό, όπως φωνάζουν πλέον τον υπουργό Επικρατείας.

Θα έχουν κακό τέλος.