.Στο έλεος του Θεού...

Ανεξάρτητα από τη δημοσκόπηση που δείχνει ότι η ΝΔ προηγείται με μεγάλη διαφορά και στην πρόθεση ψήφου και στην παράσταση νίκης, όποιος στην Ελλάδα δεν βλέπει ότι η χώρα χρειάζεται μια μεγάλη αλλαγή, απλά εθελοτυφλεί ή παίζει το παιχνίδι του Τσίπρα.

Η χώρα σέρνεται, η… ανάπτυξη δεν έρχεται εκτός από τα απανωτά κανόνια, που είναι το σημάδι του Αλέξη στη χώρα, οι επιχειρήσεις είναι σε κατάσταση διάλυσης, η στάση πληρωμών γενικεύεται και η κυβέρνηση παίζει με διάφορα παιχνίδια. Από τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις του Τσίπρα για το Brexit, μέχρι τα σενάρια για τον εκλογικό νόμο.

Είναι πράγματι τραγικό για την Ελλάδα, και το έχουμε τονίσει ουκ ολίγες φορές, να έχει σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή μια τόσο ανίκανη και ταυτόχρονα επικίνδυνη κυβέρνηση. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το σημαντικότερο είναι εκείνο που γράψαμε πριν από μερικές ημέρες για τους διαχειριστές του χάους. Ακόμη και ο Κυριάκος να γίνει πρωθυπουργός το φθινόπωρο, η ουσία είναι πώς θα κυβερνήσει, πώς θα επαναφέρει μια οικονομία που βρίσκεται στα τελευταία της και ζει με μηχανική υποστήριξη.

 Ούτε ο Μαρινόπουλος, ούτε το Ledra Hotel ούτε η Ηλεκτρονική Αθηνών είναι τυχαία λουκέτα. Θα ακολουθήσουν κι άλλα, θα μείνουν άνεργοι χιλιάδες άλλοι, θα χρεοκοπήσουν επιχειρήσεις και η οικονομία θα βρεθεί ξανά σε δύσκολη θέση και με τον κόφτη σε πλήρη ενεργοποίηση.

 Η συμφωνία που υπέγραψε ο Τσίπρας είναι ξεκάθαρη και δεν μπορεί να κάνει πίσω η Ελλάδα. Αν κάνει, τότε θα έχει την τύχη της Βρετανίας και θα είναι πολύ πιο επώδυνο το διαζύγιο με την Ευρώπη.

Πώς λοιπόν θα τα αντιμετωπίσει αυτά οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει τώρα ή σε μερικούς μήνες; Ο κόσμος είναι φανερό ότι ζητά μια μεγάλη αλλαγή, μια ανατροπή που θα δώσει σημάδια επανεκκίνησης της χώρας.

 Αν αυτό γίνει με εκλογές και νέα κυβέρνηση ή με νέο σχήμα από την παρούσα Βουλή θα το δούμε σύντομα. Πάντως, φαίνεται ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η Ελλάδα είναι ξανά ένα βήμα από το χάος αλλά αυτή τη φορά με τον κόσμο πιο εξοργισμένο από ποτέ. Θα γίνουν επικίνδυνα τα πράγματα αν το πολιτικό σύστημα, τα παρόντα κόμματα αλλά και όσοι είναι σε… εφεδρεία, δεν πάρουν αποφάσεις για το τι πατρίδα θέλουν τα παιδιά τους. 

Η Ελλάδα χρειάζεται μεγάλες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, κυρίως στη νοοτροπία. Όμως, δεν μπορεί να βλέπουμε όλοι τον γκρεμό και να εθελοτυφλούμε. Κάτι πρέπει να κάνει και η ΝΔ που φαίνεται να προηγείται στις δημοσκοπήσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι τώρα κυβέρνηση και τα άλλα μικρά σοβαρά κόμματα. Είναι η τελευταία ευκαιρία προτού να είναι αργά.

Σε μια Ευρώπη που αλλάζει δραματικά, με τους Τούρκους να παίζουν νέα παιχνίδια αλλά και να σπαράσσονται από την τρομοκρατία και να εξάγουν το φόβο τους στο Αιγαίο, με το μεταναστευτικό να είναι σε επικίνδυνη καμπή, η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι αδύναμη. Διότι εκτός από μια οικονομική καταστροφή ελλοχεύουν και σοβαροί εθνικοί κίνδυνοι. Κι αυτό δεν μπορεί κανείς να το αντέξει.

.Cosco: Δεν έχει τελειωμό ο διασυρμός της κυβέρνησης

Απίστευτα είναι τα καραγκιοζιλίκια με τα οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να φέρει την... ανάπτυξη στην Ελλάδα. Η υπόθεση της Cosco δεν ανέδειξε απλά τη Βαβέλ που επικρατεί σε κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ. Έδειξε και τον βαθμό επικινδυνότητας του κ. Τσίπρα και της παρέας του. Μάλιστα, επειδή στο Μαξίμου κατάλαβαν ότι έκαναν τεράστια γκάφα με το να «σηκώσουν» ένα θέμα από το πουθενά, αφού «κάλυψαν» τον Θ. Δρίτσα, στη συνέχεια τον άδειασαν με τις αλλαγές που έκαναν στο νομοσχέδιο, αλλαγές με τις οποίες συμφώνησαν και οι Κινέζοι.

Είναι τόσο αστείο όμως. Δύο μέρες προτού ο πρωθυπουργός πάει στην Κίνα για να συζητήσει για επενδύσεις ένας υπουργός του, από τους λεγόμενους «Ταλιμπάν» της αριστεράς τον εξευτελίζει με τέτοιο τρόπο. Και δεν είναι μόνον αυτός. Ο υπουργός κατήγγειλε τελικά ότι τις όποιες αλλαγές τις έκαναν οι νομικοί του Μαξίμου κι όπως είπε και η Γεροβασίλη ήταν ήσσονος σημασίας και απλά έγινε ό,τι έγινε για να το εκμεταλλευτεί η αντιπολίτευση. Αυτή βεβαίως είναι αλλού γι' αλλού.

Όμως, το να έχει υπογραφεί μια σύμβαση παρουσία του πρωθυπουργού, να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται με τους Κινέζους, να κλείνουν ραντεβού για να πάει ο Τσίπρας στο Πεκίνο και λίγες μέρες μετά να καταθέτουν σύμβαση με αλλαγές, αυτό δείχνει ότι ούτε ο πρωθυπουργός δεν κυβερνά. Ότι αυτή η χώρα είναι στον αυτόματο πιλότο και είναι θέμα χρόνου να σκάσει.

Να θυμίσουμε βεβαίως, για να μην ξεχνιόμαστε, ότι ο Δρίτσας έχει δίκιο στην υπόθεση. Αυτός από την αρχή δεν ήθελε την παραχώρηση του ΟΛΠ, αυτός ήταν επικεφαλής στο «Λιμάνι της αγωνίας» και μαζί με τον Τσίπρα έβγαζαν λόγους και μιλούσαν για ξεπούλημα του λιμανιού, που είναι ξεπούλημα του Πειραιά και όλης της Ελλάδας. Αυτά δεν τα ξεχνάμε, μη μας περνάνε για κορόιδα στο Μαξίμου.

Τώρα αν ο Τσίπρας έκανε την κωλοτούμπα του αιώνα είτε γιατί γνώρισε το... κινεζικό μέλι είτε γιατί θεωρεί ότι είναι η μοναδική ελπίδα του για να διασωθεί, ε, δεν φταίει ο Δρίτσας της κυρά Τασίας ο σύζυγος που θέλει να μπλοκάρει διαρκώς τη σύμβαση.

Αλλά το ζήτημα για την Ελλάδα είναι μέχρι που θα πάει αυτή η κατάσταση. Μέχρι πότε θα κινδυνεύει η χώρα και η οικονομία να τιναχτεί στον αέρα γιατί στην κυβέρνηση έχει κι άλλους... καμικάζι ψευτοαριστερούς που όμως προς το παρόν έχουν βολευτεί στην καρέκλα. Ο Δρίτσας αν είχε φιλότιμο, αν είχε ελάχιστη αξιοπρέπεια έπρεπε να έχει παραιτηθεί. Δεν συμφωνείς με την Cosco; Κάντα... κούγκι και πήγαινε σπίτι σου.

Θέλεις να μείνεις στην καρεκλίτσα σου; Κάνε τουμπεκί ψιλοκομμένο, δέξου τις προσβολές, σβήσε το... αγωνιστικό σου παρελθόν και προχώρα. Άσε όμως και τη χώρα να προχωρήσει.

Όσο για τον Τσίπρα, τα έχουμε ξαναπεί. Όταν ο Θεός μοίραζε αξιοπρέπεια αυτός κρατούσε ομπρέλα. Και το ίδιο ισχύει για μεγάλη μερίδα της κυβέρνησης.

.«Κόφτης» σε συντάξεις και μισθούς Δημοσίου

Μισθοί και συντάξεις θα πληρώσουν το 60% του βάρους της διόρθωσης μιας δημοσιονομικής απόκλισης που θα ενεργοποιήσει τον «κόφτη», σύμφωνα με το τεχνικό Μνημόνιο που ήρθε σήμερα στη δημοσιότητα από την Κομισιόν.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το κείμενο του νέου Μνημονίου, αν υπάρξει δημοσιονομική απόκλιση η οποία θα ενεργοποιήσει το δημοσιονομικό κόφτη, η προσαρμογή θα προέλθει κατά 45% από περικοπές μισθών, κατά 15% από περικοπές συντάξεων και κατά 19,3% από αυξήσεις (μέσω φόρων) σε προϊόντα και υπηρεσίες. 

Το επιπλέον ποσοστό του 20,7% (μέχρι το 100% της διόρθωσης) θα συμπληρώνεται από περικοπές ελαστικών δαπανών του Προϋπολογισμού, οι οποίες όμως δεν θα πρέπει να ξεπερνούν, σύμφωνα με το τεχνικό Μνημόνιο, το 5% της ανώτατης οροφής που ορίζεται κάθε χρόνο από τον Προϋπολογισμό.

Απ’ όλα αυτά προκύπτει ότι μισθοί και οι συντάξεις θα έχουν μια επιβάρυνση που θα ξεκινά από τα 540 εκατ. ευρώ, αν τα μέτρα που θα ληφθούν θα φτάνουν το 0,5% του ΑΕΠ, και φτάνουν τα 2,16 δισ. ευρώ στην ακραία περίπτωση που η διόρθωση χρειάζεται μέτρα 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 3,6 δισ. ευρώ. Τούτο με δεδομένο ότι οι διορθώσεις που θα γίνονται σε σχέση με την απόκλιση από το στόχο έχουν συμφωνηθεί ως εξής:

● Αν η απόκλιση είναι μικρότερη ή ίση με το 0,25% του ΑΕΠ, δεν θα λαμβάνονται μέτρα προσαρμογής.
● Αν είναι μεταξύ 0,26 και 0,75% του ΑΕΠ, θα λαμβάνονται μέτρα ίσα με το 0,5% του ΑΕΠ.
● Αν είναι μεταξύ 0,76% και 1,25%, η προσαρμογή θα είναι στο 1% του ΑΕΠ.
● Αν η απόκλιση είναι 1,26%- 1,75%, τότε τα μέτρα προσαρμογής θα είναι ίσα με το 1,5% του ΑΕΠ.
● Αν η απόκλιση είναι από 1,76 έως 2,25% του ΑΕΠ, τα μέτρα θα φτάνουν στο 2% του ΑΕΠ.

Ωστόσο, υπάρχει η πρόβλεψη και για «ρήτρα ύφεσης» στην ενεργοποίηση του δημοσιονομικού κόφτη. Αν δηλαδή ο ρυθμός ανάπτυξης είναι μικρότερος κατά 0,5% σε σχέση με τις προβλέψεις που έχουν γίνει από την Ε.Ε., η οποία προβλέπει ύφεση 0,3% του ΑΕΠ το 2016, ανάπτυξη 2,7% του ΑΕΠ το 2017 και 3,1% το 2018, τότε τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για τη διόρθωση της δημοσιονομικής απόκλισης θα είναι τα μισά σε κάθε περίπτωση.

Στο τεχνικό Μνημόνιο μπαίνει κόφτης και για τις δαπάνες εξυπηρέτησης του προσφυγικού, το 0,2% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 360 εκατ. ευρώ το χρόνο, τα οποία δεν θα προσμετρώνται στη δημοσιονομική απόκλιση. Κάθε δαπάνη πάνω από αυτό το ποσό δεν θα θεωρείται ως έκτακτο και θα προσμετράται στο αποτέλεσμα των δημοσιονομικών στοιχείων σαν να έχουν γίνει από τη Γενική Κυβέρνηση.

Χρέη Δημοσίου

Μέσα στο κείμενο ορίζεται αναλυτικά και ο μηχανισμός με τον οποίο θα ελέγχονται και θα εξοφλούνται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου που φτάνουν σήμερα τα 5,7 δισ. ευρώ.

Ο νέος κανόνας είναι ότι δεν θα δίνεται έγκριση για την εκταμίευση νέας δόσης για αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων αν πρώτα αποδεδειγμένα δεν έχει αποπληρωθεί το 80% της δόσης του προηγούμενου μήνα.

Ως γνωστόν, με βάση τη συμφωνία που έχει γίνει, τα 3,5 δισ. ευρώ για το 2016 δίνονται ως εξής:
-500 εκατ. ευρώ δόθηκαν τον Ιούνιο.
-800 εκατ. ευρώ τον Ιούλιο.
-500 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο.
-800 εκατ. ευρώ τον Σεπτέμβριο.
-800 εκατ. ευρώ τον Οκτώβριο.

Στο τεχνικό Μνημόνιο ορίζονται επίσης συγκεκριμένες υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών από το υπουργείο Οικονομικών για το ρυθμό των επιστροφών φόρου (οι εκκρεμείς βεβαιωμένες ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ).
Περιέχει επίσης τους όρους για την επανεκτίμηση των αντικειμενικών αξιών έως το τέλος Ιουνίου του 2017, αλλά και για την παρακολούθηση της πορείας των μη εξυπηρετούμενων δανείων με βάση συγκεκριμένους ποιοτικούς όρους.

eleftherostypos.gr

.Οι επίδοξοι πραξικοπηματίες, δρούσαν και δρουν ανενόχλητοι!

Σοκάρουν μέρα με τη μέρα οι αποκαλύψεις για το σχέδιο Β του Βαρουφάκη και του Γκάλμπρεϊθ, καθώς οι ευθύνες κι άλλων πολιτικών προσώπων είναι δεδομένες και θα πρέπει εδώ και τώρα να αποδοθούν.

«Ποιος είναι αυτός ο κύριος;», αναρωτήθηκε ο Γιώργος Χουλιαράκης χθες στη Βουλή. Όμως, ξέχασε ο κύριος υπουργός ότι μαζί με τον Γκάλμπρεϊθ συμμετείχαν σε αποστολές στις Βρυξέλλες για το Eurogroup; Ο Ελεύθερος Τύπος δημοσίευσε έγγραφο που δείχνει ότι και ο Χουλιαράκης, και ο αμερικανός οικονομολόγος και η Έλενα Παναρίτη και ο Κορεάτης Κιμ Γκλεν αλλά και το «παιδί» του Δραγασάκη στο Μαξίμου ο κ. Δημήτρης Λιάκος, ήταν στην αποστολή με επικεφαλής τον Γιάνη Βαρουφάκη στις 11 έως τις 13 Φεβρουαρίου 2015, για το έκτακτο Eurogroup. Οι ίδιοι όμως κλήθηκαν και για να συνοδεύσουν τον πρωθυπουργό στη Σύνοδο Κορυφής αλλά και για να συμμετάσχουν στο Eurogroup και το Ecofin που έγιναν στις 16 και 17 Φεβρουαρίου.

Δεν τον ήξεραν λοιπόν τον Γκάλμπρεϊθ στην κυβέρνηση ή έπαθαν αμνησία μπροστά στις αποκαλύψεις;

Είπε ο Χουλιαράκης ότι δεν είχε κανένα θεσμικό ρόλο. Τότε τι έκανε εκεί; Ήταν απλά σύμβουλος του τεράστιου οικονομολόγου Βαρουφάκη; Τον πλήρωνε κανείς και πόσα; Ακόμη και αμισθί να ήταν ποιος πλήρωνε τα έξοδα διαμονής του και τα αεροπορικά εισιτήρια;

Ένα ακόμη πολύ σοβαρό ζήτημα που δεν έχει θιγεί είναι αν αυτός ο «άτυπος» και «εξωθεσμικός» σύμβουλος είχε πρόσβαση σε πολύ σημαντικές συνομιλίες. Αν γνώριζε μυστικά των διαπραγματεύσεων κι αν είχε γνώση ευαίσθητων οικονομικών δεδομένων. Σύμφωνα με το βιβλίο του ο Γκάλμπρεϊθ ομολογεί ότι με συνεχή e-mail ενημέρωνε αξιωματούχο της αμερικανικής κυβέρνησης για τα όσα γίνονταν στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ενημέρωνε την καλή του φίλη, αναπληρώτρια υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Σάρα Μπλουμ Ράσκιν. «Είμαστε φίλοι πάνω από 30 χρόνια και προσπάθησα να την κρατώ ενήμερη αυτήν και άλλους αξιωματούχους για τις εξελίξεις στην Ελλάδα», τονίζει ο αμερικανός οικονομολόγος.

Δηλαδή ο Γκάλμπρεϊθ που είχε πρόσβαση στο Μέγαρο Μαξίμου, που ήταν κολλητός με τον Βαρουφάκη, που έπαιρνε μέρος σε αποστολές στο Eurogroup και σε Συνόδους Κορυφής και προφανώς γνώριζε πολλά, ενημέρωνε και την Ουάσιγκτον. Της έλεγε πώς πάνε οι διαπραγματεύσεις, ότι η Αθήνα αδυνατεί να καταβάλει τη δόση στο ΔΝΤ, τι σκέφτεται ο έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών.

Αυτά είναι απίστευτα πράγματα. Να μαθαίνει από πρώτο χέρι για τις σκέψεις της ελληνικής κυβέρνησης ένα από τα μέλη της τρόικας! Και ύστερα μας έλεγαν ότι έκρυβαν τα κινητά τηλέφωνα στο ψυγείο για να μην τους εντοπίσουν.

Άραγε ο Αλέξης Τσίπρας που κάνει ακόμη τον… Κινέζο, ήξερε για όλα αυτά; Για τις ενημερώσεις στους Αμερικανούς και τι έκανε;

Υπάρχει κι ένα μείζον θέμα, επίσης, που αγγίζει τον υπουργό Άμυνας, σύντροφο «στρατηγό ακομβίωτο». Ο ίδιος ο Πάνος Καμμένος, σε μια έξαρση… στρατιωτικού φρονήματος είχε μιλήσει για έλεγχο της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας από τον στρατό, κατά παράβαση του Συντάγματος που λέει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις προστατεύουν από εξωτερικούς κινδύνους και η Αστυνομία είναι υπεύθυνη για το εσωτερικό.

Στις 2 Ιουλίου του 2015 ο Τσίπρας πάει στο Πεντάγωνο σε μια ξαφνική συνάντηση με τον Καμμένο, λίγο πριν το δημοψήφισμα και τότε όλοι παγώνουν. Το ερώτημα είναι ένα λοιπόν: Ο Πάνος Καμμένος γνώριζε ή όχι ότι το σχέδιο Βαρουφάκη – Γκάλμπρεϊθ προέβλεπε και έξοδο του στρατού στους δρόμους για να προσέχουν προφανώς τις τράπεζες από εξοργισμένους πολίτες που θα έχαναν τα λεφτά τους; Η απάντηση είναι αυτονόητη. Και ο υπουργός Άμυνας γνώριζε για το «ψεκασμένο» σχέδιο και προφανώς του άρεσε η ιδέα να ηγείται του… επαναστατικού στρατού των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Συμπέρασμα: Όσο κι αν κάνουν ότι δεν ξέρουν ποιος είναι ο Βαρουφάκης και ποιος ο αμερικανός οικονομολόγος ο κόσμος δεν τους πιστεύει. Ειδικά ο Τσίπρας και το επιτελείο του στο Μαξίμου αλλά και το συνεταιράκι του στην κυβέρνηση. Επιτέλους, κάποια στιγμή πρέπει να παρέμβει ένας εισαγγελέας.

.Η επιστροφή των μπουτούδων!

Όταν κάποτε με το καλό ξεκουμπιστεί από το Μαξίμου η συμμορία των ανισόρροπων που το κατέλαβε με τις επευφημίες του σοφού λαού τον Ιανουάριο του 2015, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα έχουν πολλή δουλειά. 

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα που θα πρέπει να ερευνηθούν, με την βοήθεια κοινωνιολόγων και ψυχολόγων, είναι το πώς ένας καλομαθημένος λαός, που στις τελευταίες δεκαετίες κιότεψε κυριολεκτικά, με τα Τσίβας του, τις Καγιέν του, τις διακοπές στο Μπαλί, και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που σημάδεψαν τον τόπο τα τελευταία χρόνια προ της κρίσης, πως λοιπόν αυτός ο λαός αποφάσισε έτσι στα...περισσότερα »

.Γραφή παρανόμων

Περικλής, στη δημηγορία του πριν από την κήρυξη του πολέμου με τη Σπάρτη, παρότι ο ίδιος υποστηρίζει πως είναι η μόνη λύση, καλεί τους Αθηναίους να μην ψηφίσουν ελαφρά τη καρδία. Τους υπενθυμίζει πως αλλιώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι όταν καλούνται να αποφασίσουν και αλλιώς όταν βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες όσων αποφάσισαν.

Ο Περικλής ήταν δημαγωγός. Αν δεν ήταν, δεν θα είχε καταφέρει να δώσει το όνομά του σε έναν αιώνα Ιστορίας. Εξάλλου η λέξη «δημαγωγός», αυτός που άγει τον δήμο, δεν είχε απαραιτήτως αρνητική σημασία τον καιρό εκείνο. Δεν μπορούσε να υπάρξει δημοκρατία χωρίς δημαγωγούς.

Ο Κλέων, ο περίφημος βυρσοδέψης στους «Ιππής» του Αριστοφάνη, μπορεί να ήταν δημαγωγός, αλλά ήξερε να αναλαμβάνει και τις ευθύνες της ρητορείας του. Ζήτησε από τους Αθηναίους να του δώσουν στρατό για να φέρει σιδηροδέσμιους τους τριακόσιους Σπαρτιάτες που είχε αποκλείσει ο στρατηγός Δημοσθένης στη Σφακτηρία και το έκανε. Τους υποσχέθηκε πως θα τα καταφέρει σε είκοσι ημέρες και τα κατάφερε.

Ο Θουκυδίδης, θαυμαστής του Περικλή, δεν φέρεται και με μεγάλη λεπτότητα στον Κλέωνα. Λογικόν, αφού αυτός ήταν ο βασικός υπεύθυνος για την καταδίκη του σε ισόβια εξορία. Εξαιτίας της οποίας εξορίας, όπως λέει ο ίδιος, έγραψε την Ιστορία του. Αρα εμείς οι μεταγενέστεροι μάλλον ευγνωμοσύνη χρωστούμε στον Κλέωνα.

Δεν αναφέρω τυχαία τον Θουκυδίδη και τους ήρωες της Ιστορίας του. Αναλογίζομαι ότι, το 1914, στα διώροφα κόκκινα λεωφορεία του Λονδίνου υπήρχαν αφίσες με αποσπάσματα από τον «Επιτάφιό» του για να ενθαρρύνουν τους στρατιώτες που έφευγαν για το μέτωπο.

Ο ελληνιστής Bernard Knox, αν θυμάμαι καλά, έλεγε πως έως τον Δεύτερο Πόλεμο οι κλασσικές σπουδές ήταν το διαβατήριο για τη δημόσια διοίκηση στη Βρετανία. Σήμερα, έχουν καταντήσει το διαβατήριο για το ταμείο ανεργίας.

Τα δημοψηφίσματα, κοινώς η άμεση δημοκρατία, έχουν αγιοποιηθεί από τον αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό. Ξεκίνησαν το 2005, με το σχέδιο του ευρωπαϊκού Συντάγματος, έγινε το περυσινό δικό μας –α λα γκρέκα, κοινώς δεν βαριέσαι– και τώρα κοντεύουν να γίνουν ο μοχλός της ευρωπαϊκής αποσύνθεσης. Η κυρία Λεπέν υποσχέθηκε ότι αν εκλεγεί θα προκηρύξει εντός έξι μηνών δημοψήφισμα για την έξοδο της Γαλλίας από την Ευρώπη.

Η άμεση δημοκρατία έχει τους δικούς της κανόνες. Αν οι ψηφοφόροι αντιληφθούν τις συνέπειες της ψήφου τους μπορούν να την ανακαλέσουν την επομένη. Οπως έγινε με τους Αθηναίους και τη Μυτιλήνη. Υπήρχε και η «γραφή παρανόμων», που καταδίκαζε σε βαρύτατα πρόστιμα όσους παρέσυραν τον δήμο να ψηφίσει κατά των συμφερόντων του.

Σκέψη χαιρέκακη για το τέλος. Φαντάζομαι τον κ. Τσίπρα να τηλεφωνεί στην κ. Μέρκελ και να της λέει: «Αν χρειαστείτε κάτι, μη διστάσετε να μου το ζητήσετε. Οποια ώρα της ημέρας ή της νύχτας, μ’ αυτούς που μπλέξαμε»

 ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

.Το κόστος της «τζάμπα μαγκιάς»

Οι «μαγκιές», πολιτικές και άλλες, πληρώνονται ακριβά. Τα παραδείγματα, πολλά και νωπά. Κανείς δεν ξέρει πόσο κόστισε η «μαγκιά» της πρώτης περιόδου της κυβέρνησης Τσίπρα, σίγουρα όμως κινείται στη σφαίρα των πολλών δισεκατομμυρίων.

Ο Ερντογάν πληρώνει τώρα τις δικές του «μαγκιές». Επαιξε και έχασε σε σχέση με τη Ρωσία και το Ισραήλ. Τα αδειανά τουρκικά παράλια και οι χαμένες μπίζνες φανερώνουν το τεράστιο κόστος που επωμίσθηκε η Τουρκία. Δεν είναι εύκολο για έναν ηγέτη σαν τον Ερντογάν να ζητήσει συγγνώμη και να κάνει τη δική του κωλοτούμπα στην παγκόσμια σκηνή. 

Πρέπει να είναι άθλος για τους γύρω του να τον πείσουν για την ανάγκη της κωλοτούμπας και εξαιρετικά επώδυνο για τον ίδιο να την κάνει. Είναι όμως τα καταραμένα οικονομικά δεδομένα που έχουν έναν αμείλικτο τρόπο να επιβάλλονται ακόμη και στους πιο αποφασισμένους ή αλαζονικούς ηγέτες...

Μεθάει ένας ηγέτης την ώρα που κάνει τη «μαγκιά» του και αποθεώνεται, αλλά ξεμεθάει, μαζί με τον λαό του, μόλις ξημερώσει η επόμενη ημέρα με τις παρενέργειές της και τον πονοκέφαλο που φέρνει πάντα η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας.

Τώρα έχουμε τους Βρετανούς που έκαναν τη δική τους «μαγκιά» με το δημοψήφισμα. Δεν μοιάζουν να έχουν συνειδητοποιήσει την πραγματική ζημιά που θα υποστούν η οικονομία και η ισχύς τους σε διεθνές επίπεδο. 

Οι θυμωμένοι ψηφοφόροι άκουσαν τις σειρήνες του λαϊκισμού και πείσθηκαν για το Brexit, χωρίς κανείς να τους έχει παρουσιάσει ένα ρεαλιστικό Plan B. Εχω την υποψία ότι η Γερμανίδα καγκελάριος δοκιμάζει τη «μέθοδο Τσίπρα» απέναντι στη Μ. Βρετανία. Αποφεύγει την όξυνση και τις άγαρμπες ακρότητες, κερδίζοντας χρόνο. 

Ελπίζει ίσως έτσι ότι οι Βρετανοί, πολιτικοί και πολίτες, θα καταλάβουν το μέγεθος του κόστους της απόφασής τους. Ισως ακόμη να θεωρεί πλέον ότι στην πολιτική όλα γίνονται, αφού έχει δει τον δικό μας πρωθυπουργό να μετατρέπεται από ακραίος αντισυστημικός ηγέτης σε αξιόπιστο συνομιλητή που «δεν λέει ποτέ ψέματα». Την έκβαση της βρετανικής «μαγκιάς» δεν μπορούμε να την προβλέψουμε με ευκολία.

Η Ιστορία γράφεται και πάει μπροστά με «μαγκιές», αυτό το γνωρίζουμε. Πολλές ρήξεις και τομές δεν θα είχαν γίνει χωρίς παράλογες κινήσεις. Οταν επισημαίνουμε το κόστος διαφόρων ειδών «μαγκιάς», δεν είναι επειδή λατρεύουμε την αδράνεια ή τη διατήρηση του στάτους κβο. 

Απλώς να επισημάνουμε ότι όταν πίσω από τις «μαγκιές» δεν υπάρχει σχέδιο ή παράτολμο θάρρος ή, ακόμη καλύτερα, και τα δύο, η καταστροφή παραμονεύει. Να το πούμε και απλά, λαϊκά; Τζάμπα μαγκιά δεν υπάρχει, ούτε στις διεθνείς σχέσεις... 

 ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ