.Τουσκ - Γιούνκερ: Ικανοποίηση για τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, στήριξη στην Ελλάδα

Ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ ανακοίνωσε την άμεση έναρξη της εφαρμογής της συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία για το προσφυγικό, από την Κυριακή 20 Μαρτίου. 

«Συμφωνήσαμε οι παράτυποι μετανάστες οι οποίοι εισέρχονται στην Ευρώπη από τις 20 Μαρτίου να επαναπροωθούνται στην Τουρκία», τόνισε στη συνέντευξη Τύπου μετά τη ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής όπου οριστικοποιήθηκε ομόφωνα η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας.

Σχετικά με τις ενστάσεις της Κύπρου δήλωσε πως αυτές ελήφθησαν υπ' όψη στην τελική συμφωνία, ενώ ανακοίνωσε ότι το κεφάλαιο 33 των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. θα ανοίξει εντός του τρέχοντος εξαμήνου της ολλανδικής προεδρίας στην Ένωση.

Τόσο οι Ντόναλντ Τουσκ και Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, όσο και ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την επίτευξη της Συμφωνίας.

Ο Ντόναλντ Τουσκ μεταξύ άλλων υπογράμμισε πως θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι συμφωνία μας συνάδει με το διεθνές δίκαιο, αποκλείοντας τις μαζικές απελάσεις των προσφύγων. Για το ζήτημα της μετεγκατάστασης προσφύγων από την ΕΕ στην Τουρκία και αντίστροφα τόνισε πως θα εφαρμοστεί η αρχή ένας προς έναν.

Από την πλευρά του ο Αχμέτ Νταβούτογλου έκανε λόγο για μια «σημαντική και ιστορική ημερομηνία». «Μοιραστήκαμε τα οράματά μας», είπε και πρόσθεσε: «Για ακόμη μια φορά επιβεβαιώθηκε ότι Τουρκία και ΕΕ έχουν κοινό μέλλον. Η συμφωνία για το προσφυγικό έχει και μια ανθρωπιστική διάσταση».

Για τη χρηματοδότηση των τριών δισ. από την ΕΕ είπε πως αυτά τα χρήματα δεν θα δοθούν στην Τουρκία αλλά «θα πάνε για τους Σύρους πρόσφυγες και η τουρκική κυβέρνηση θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση». «Έως τα τέλη Μαρτίου, η Τουρκία θα έχει καταφέρει να εκπληρώσει όλα όσα απαιτούνται και η ΕΕ από την πλευρά της θα πρέπει να κάνει αυτά που υποσχέθηκε», τόνισε.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε πως η συμφωνία είναι στη βάση του διεθνούς δικαίου, πρακτική και εφαρμόσιμη. «Οι προκλήσεις δεν θα σταματήσουν καθώς πρέπει να πετύχουμε 6.000 μετεγκαταστάσεις το μήνα», είπε. Για την Ελλάδα σημείωσε πως έχει να αντιμετωπίσει διοικητικές προκλήσεις, ωστόσο οι θεσμοί θα παρέχουν στη χώρα πλήρη στήριξη για να μπορέσει να τις αντιμετωπίσει. «Ήδη ομάδα αξιωματούχων βρίσκεται στην Αθήνα για αυτόν τον λόγο».

«Θα πρέπει να υπάρξει διορισμός ειδικών υπαλλήλων τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Ευρώπη για την υλοποίηση της συμφωνίας» συνέχισε ο Γιούνκερ και υπογράμμισε:  «Το ότι καταλήξαμε σε μια συμφωνία με την Τουρκία δεν σημαίνει ότι σταματάμε να είμαστε αλληλέγγυοι προς τη Ελλάδα γιατί η Ειδομένη δεν είναι η εικόνα που πρέπει να δίνουμε. Πρέπει να ρυθμίσουμε το θέμα. Ελπίζουμε να υπάρξει επανεγκατάσταση των ατόμων που βρίσκονται στην περιοχή και θα κάνουμε τα πάντα γι' αυτό».

.Κέντρο Φιλοξενίας η Ελλάς! - Οι Ευρωπαίοι φιλοδοξούν για 2.000 επιστροφές καθημερινά στην Τουρκία

Καταιγιστικές αλλαγές θα πρέπει να λάβουν χώρα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα προκειμένου να λειτουργήσει το γερμανικής εμπνεύσεως ή τουλάχιστον επινεύσεως για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού. 

Στην πρόταση που κατέθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενόψει της κρισιμότατης Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, ζητείται ουσιαστικά από την Ελλάδα να μετατραπούν τα νησιά όπου σήμερα υπάρχουν hotspots σε μεγάλους καταυλισμούς με δυναμικότητα σημαντικά υψηλότερη από τη σημερινή.

Η Κομισιόν προβλέπει ότι μπροστά στο φάσμα της επιστροφής στην Τουρκία θα αυξηθούν οι αιτήσεις ασύλου στην Ελλάδα από όσους θα θέλουν να την αποφύγουν και επομένως τα hotspots πρέπει να αλλάξουν χαρακτήρα και όχι να είναι απλώς κέντρα καταγραφής και ταυτοποίησης, αλλά όπως είναι φυσικό και κέντρα προσωρινής κράτησης. 

Η Κομισιόν σημειώνει ότι όσα περιλαμβάνονται στη συμφωνία της 7ης Μαρτίου είναι μέτρα "έκτακτα και προσωρινά" - εφόσον φυσικά το σχέδιο υλοποιηθεί. Όπως πάντως δήλωσε και ο πρώτος αντιπρόεδρος Φρανς Τίμερμανς, δεν τίθεται θέμα μαζικών επιστροφών, διότι κάθε περίπτωση θα κρίνεται χωριστά. Θα απαιτηθούν όμως ραγδαίες αλλαγές στην ελληνική και στην τουρκική νομοθεσία ώστε να λειτουργήσουν οι επιστροφές. Η επιθυμία είναι να επιστρέφονται καθημερινά ως και 2.000 άνθρωποι στην Τουρκία - αριθμός πολύ φιλόδοξος. Για περισσότερη ταχύτητα θα απαιτηθούν λογικά και περισσότεροι τούρκοι αξιωματούχοι - σύνδεσμοι στα νησιά.

Επίσης, σε μία νομική "ντρίμπλα", η Επιτροπή προτείνει ουσιαστικά τη μετατροπή της μετεγκατάστασης προσφύγων από την Ελλάδα στα υπόλοιπα κράτη - μέλη σε επανεγκατάσταση από τη Τουρκία στη ΕΕ, πριν αρχίσει η εθελοντική επανεγκατάσταση. Μόνο όταν μειωθούν δραστικά οι ροές θα κινητοποιηθούν οι... πρόθυμες χώρες.

Τα βασικότερα σημεία των προτάσεων της Επιτροπής είναι τα ακόλουθα:

Η επιστροφή στην Τουρκία παρανόμων μεταναστών και αιτούντων άσυλο σημαίνει ότι κάθε περίπτωση θα εξετάζεται ατομικά. Δεν τίθεται ζήτημα μίας μαζικής πολιτικής επιστροφών (blanket return policy) διότι αυτό παραβαίνει κοινοτικό και διεθνές δίκαιο.

Σύμφωνα με την κοινοτική Οδηγία για το Άσυλο, υπάρχουν περιπτώσεις που μία αίτηση ασύλου μπορεί να απορριφθεί και να ακολουθηθεί η ταχεία διαδικασία. Εδώ ανακύπτει το ζήτημα της ασφαλούς τρίτης χώρας. Και είναι σε αυτό το σημείο που σύμφωνα με τον Τίμερμανς θα απαιτηθούν αλλαγές στη νομοθεσία Ελλάδος και Τουρκίας. 

Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία ώστε να χαρακτηριστεί "ασφαλής τρίτη χώρα" η Τουρκία, ιδιαίτερα σχετικά με τη διαδικασία έφεσης που κάποιος μπορεί να υποβάλλει αν απορριφθεί η αίτηση ασύλου.

Σε ό,τι αφορά στην Τουρκία, οι νομοθετικές αλλαγές σχετίζονται πχ με την ανανέωση του καθεστώτος προσωρινής προστασίας για όσους Σύρους έφυγαν, με την παροχή προστασίας σε μη σύρους πρόσφυγες και στην αποτελεσματική πρόσβαση όλων σε διαδικασίες ασύλου.

Στη συνέχεια υπάρχουν τα πρακτικά ζητήματα. Η Κομισιόν θεωρεί ότι πρέπει πχ να αυξηθεί ο αριθμός των τούρκων συνδέσμων (liaison officers) στα ελληνικά νησιά για ταχύτερη διεκπεραίωση των υποθέσεων. Θα απαιτηθεί επίσης η προσαρμογή των hotspots σε νέα καθήκοντα: από την καταγραφή και την ταυτοποίηση των μεταναστών πριν τη μεταφορά τους στην ενδοχώρα θα πρέπει πλέον να εστιάσουν στην αποτελεσματική προσαρμογή στην ταχεία επιστροφή των ανθρώπων αυτών στην Τουρκία. 

Θα απαιτηθεί επίσης η σημαντική αύξηση των δυνατοτήτων υποδοχής στα νησιά σε βαθμό που θα ξεπερνά πολύ τους σημερινούς αριθμούς. Θα χρειαστούν διαφορετικές εγκαταστάσεις για τους παράνομους μετανάστες και για τους αιτούντες άσυλο, ενώ απόλυτα αναγκαία κρίνεται η δημιουργία ειδικών δομών κράτησης. Η Κομισιόν προβλέπει ότι λόγω του φόβου της επιστροφής περισσότερα άτομα θα υποβάλουν αίτηση ασύλου και άρα απαιτείται ενίσχυση της Υπηρεσίας Ασύλου. 

Η Κομισιόν θεωρεί ότι μπορούν να επιστρέφονται ημερησίως 2000 άνθρωποι στην Τουρκία με μηνιαίο κόστος για τον κοινοτικό προϋοπολογισμό 20 εκατομμύρια ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τώρα στην επανεγκατάσταση Σύρων, η Επιτροπή προτείνει ένα υβριδικό σχήμα. Αυτό που προτείνει είναι καταρχήν η αξιοποίηση των 18.000 εναπομεινουσών θέσεων για επανεγκατάσταση που ήδη έχει αποφασιστεί, αλλά το colpo grosso είναι η ιδέα για τη μετατροπή των 54.000 θέσεων για μετεγκατάσταση προσφύγων από την Ελλάδα σε άλλα κράτη - μέλη σε θέσεις επανεγκατάστασης από την Τουρκία στην ΕΕ. 

Ουσιαστικά, η Επιτροπή παραδέχεται ότι η μετεγκατάσταση απέτυχε. Θα χρειαστεί φυσικά αλλαγή της απόφασης του Συμβουλίου, καθώς επίσης το κόστος επιδότησης μίας μετεγκατάστασης είναι 6.500€ και μίας επανεγκατάστασης 10.000€. Η εθελοντική επανεγκατάσταση θα αρχίσει όμως μόνο αφού οι παράνομες διελεύσεις από Τουρκία προς Ελλάδα μειωθούν δραστικά.

Η φόρμουλα "1 προς 1" θα ισχύσει και για Σύρους που κατεγράφησαν στην Τουρκία πριν από την υπογραφή του Κοινού Σχεδίου με την ΕΕ τον περασμένο Νοέμβριο. Βασικό μέτρο αποτροπής περάσματος στην Ελλάδα θα είναι ότι όσοι δεν περνούν θα έχουν προτεραιότητα στην επανεγκατάσταση. Κάθε εβδομάδα θα καταμετρώνται πόσοι επέστρεψαν στην Τουρκία ώστε ίσος αριθμός να επανεγκαθίστανται στην ΕΕ. Αν δε εμφανιστεί κι άλλη χώρα προορισμός πέραν της Ελλάδος, οι ίδιοι όροι θα εφαρμοστούν και σε εκείνη την περίπτωση.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Τουρκία έχει εκπληρώσει 35 από τα 72 κριτήρια για την κατάργηση της βίζας. Ζητείται πλέον να επιταχύνει τις προσπάθειες συμμόρφωσης και η Κομισιόν δεν θα τροποποιήσει τα κριτήρια ειδικά γιαντην Τουρκία. Αν όλα επιταχυνθούν, η Κομισιόν θα μπορούσε να καταθέσει νομοθετική πρόταση για κατάργηση των θεωρήσεων για τούρκους πολίτες περί τα τέλη Απριλίου - χρονοδιάγραμμα ιδιαίτερα φιλόδοξο. Οι Βρυξέλλες ελπίζουν επίσης σε ταχύτερη συγκεκριμενοποίηση των προγραμμάτων που θα επιτρέψουν την γρηγορότερη εκταμίευση των 3 δις. ευρώ προς την Τουρκία.

Στο ζήτημα του ανοίγματος ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας, η Κομισιόν αποφεύγει όπως είναι αναμενόμενο να πάρει θέση πέραν της καταγραφής των γεγονότων. Αναφέρει λοιπόν χαρακτηριστικά ότι υπάρχουν προετοιμασίες για πέντε κεφάλαια και συγκεκριμένα το 15 (ενέργεια), το 23 (θεμελιώδη δικαιώματα), το 24 (δικαιοσύνη, ελευθερία, ασφάλεια), το 26 (εκπαίδευση και πολιτισμός) και το 31 (εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας και άμυνας). 

Η Επιτροπή σημειώνει ότι θα επιδιώξει να ολοκληρώσει την προπαρασκευαστική εργασία εντός της άνοιξης, αλλά χωρίς αυτό να επηρεάζει τις θέσεις των κρατών - μελών και το υπάρχον διαπραγματευτικό πλαίσιο ΕΕ - Τουρκίας (άρα και το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Άγκυρας). 

Καταγράφεται σημαντική πρόοδος στο κεφάλαιο Ενέργεια, αλλά και σε αυτό για την εξωτερική πολιτική. Στα κεφάλαια 23 και 24 πάντως, τα οποία αφορούν στους πολύ ευαίσθητους τομείς των θεμελιωδών δικαιωμάτων, της ελευθερίας του Τύπου κ.ά, η κατά τα άλλα λαλίστατη Επιτροπή αποφεύγει να πει το παραμικρό πέραν των ευχολογίων. 

Τέλος, στο τουρκικό αίτημα για δημιουργία ασφαλών ζωνών εντός συριακού εδάφους, η Επιτροπή δεν παίρνει θέση και επαναλαμβάνει την ανθρωπιστική βοήθεια που η ΕΕ παρέχει στη Συρία.

.Αρ. Μπαλτάς: Η Ελλάδα σώζει την τιμή του κόσμου στο προσφυγικό

Η Ελλάδα σηκώνει αυτή τη στιγμή το βάρος του κόσμου, σώζει την τιμή του κόσμου κρατώντας τις αρχές της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας και πάνω απ' όλα της φιλοξενίας, τόνισε ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Αριστείδης Μπαλτάς σε δηλώσεις του, ανακοινώνοντας την εμπλοκή του υπουργείου στο προσφυγικό. 

«Δεν προσπαθούμε να τους εκδιώξουμε, δεν προσπαθούμε να τους μαντρώσουμε, προσπαθούμε να τους πείσουμε να πάνε στους καταυλισμούς που με πυρετώδεις ρυθμούς φτιάχνουμε παντού στη χώρα» σημείωσε ο κ. Μπαλτάς και ανέφερε πως το υπουργείο Πολιτισμού εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία όχι μόν... περισσότερα »

.Υπουργοί και εισαγγελείς: η αλεπού και ο σκαντζόχοιρος

Αυτός ο στίχος του αρχαίου έλληνα λυρικού Αρχίλοχου απέκτησε στη σημερινή εποχή ξεχωριστή φήμη εξαιτίας του έργου του φιλοσόφου Isaiah Berlin, ενός σημαντικού διανοουμένου του 20ού αιώνα που αποφάσισε μέσα από το νόημα της αινιγματικής αυτής φράσης να στηρίξει μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα διάκριση των συγγραφέων, των στοχαστών αλλά και όλων γενικά των ανθρώπων σε δύο βασικές κοινωνικές ομάδες: στις αλεπούδες και στους σκαντζόχοιρους. 

Στους πρώτους συγκαταλέγονται όσοι διαθέτουν την ικανότητα να συλλαμβάνουν και να εκτελούν στρατηγικά σχέδια που περιλαμβάνουν διαφορετικούς στόχους ταυτόχρονα. Κινούνται σε πολλά επίπεδα, βλέπουν τον κόσμο πολύπλοκο (όπως είναι), δεν συγκεντρώνουν τις σκέψεις τους σε μια ολοκληρωμένη ιδέα ή όραμα.

Οι δεύτεροι είναι εκείνοι που έχουν μάθει να βλέπουν τη ζωή τους αλλά και τη σχέση τους με τον κόσμο μέσα από το πρίσμα μιας ολοκληρωμένης ιδέας. Προσπαθούν να απλοποιούν τα πράγματα και να μετατρέπουν τις προκλήσεις και τα διλήμματα της κοινωνικής ζωής σε μια απλή αρχή, σε μια βασική ιδέα που οργανώνει και καθοδηγεί τα πάντα προς ένα όραμα. 

«Οι αλεπούδες γνωρίζουν πολλά πράγματα, όμως ο σκαντζόχοιρος ένα αλλά σπουδαίο». Με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στις «αλεπούδες» ανήκουν μεταξύ άλλων και οι πολιτικοί και στους «σκαντζόχοιρους» οι θεμιστοπόλοι, δηλαδή οι υπηρέτες της Δικαιοσύνης. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ο μεγάλος φιλόσοφος του Δικαίου Ronald Dworkin στο τελευταίο βιβλίο του έδωσε τον τίτλο «Δικαιοσύνη για σκαντζόχοιρους»(Justice for  hedgehogs).

Πράγματι η Δικαιοσύνη είναι μια σύνθετη ιδέα, συνισταμένη περισσότερων ιδεών (ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας, αξιοπρέπειας) που προσφέρεται ως πρίσμα κοσμοθέασης. 

Από την άλλη πλευρά, η πολιτική προϋποθέτει γνώση πολλών και διαφορετικών πραγμάτων, στρατηγική σκέψη, αγώνα για την επικράτηση των πολιτικών επιδιώξεων και της αλλαγής του συσχετισμού της πολιτικής δύναμης μέσα στην κοινωνία. Ανάμεσα όμως σε αυτούς τους δύο μικρόκοσμους της Δικαιοσύνης και της πολιτικής οι αλεπούδες και οι σκαντζόχοιροι δεν έζησαν ποτέ αρμονικά στη χώρα μας. 

Οι αλεπούδες της πολιτικής εποφθαλμιούσαν τη φωλιά των σκαντζόχοιρων και οι τελευταίοι οχυρώνονταν κάτω από τα αγκάθια τους υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα να ρυθμίζουν τα του «οίκου» τους πέριξ του οποίου ενίοτε είχαν ορθώσει συρμάτινο φράχτη. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που εισαγγελείς στάθηκαν απειλητικά απέναντι στους υπουργούς, αλλά βέβαια περισσότερες είναι οι φορές που υπουργοί κατάφεραν να «τσαλακώσουν» τη σταδιοδρομία εισαγγελέων.

Αυτό όμως που συμβαίνει σήμερα με την κυβέρνηση της Αριστεράς δεν έχει προηγούμενο στις σχέσεις των δύο εξουσιών. Δικαστικοί λειτουργοί έχουν ξεπεράσει τα όρια του θεσμικού εαυτού τους, έχουν απαρνηθεί τις συνήθεις ιδιότητές τους, έχουν αλλοτριώσει τους θεσμικούς τους χαρακτήρες και εκδηλώνουν την επιθυμία να γίνουν αλεπούδες. 

Δηλαδή, συμπεριφέρονται με μεγαλύτερη πονηρία από όση επιτρέπει το κύρος του θεσμικού ρόλου τους. Αλλά και από την κοινωνική κατηγορία των πολιτικών-αλεπούδων πολλοί επιδίδονται σε ανάλογες υπερβολές και καταχρήσεις εις βάρος των σκαντζόχοιρων της Δικαιοσύνης καλλιεργώντας τη σύγχυση και την αβεβαιότητα στον δημόσιο βίο. Αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στη μεθόριο της πολιτικής και της δικαστικής εξουσίας δημιουργούν προϋποθέσεις για μεγάλες και ανεπανόρθωτες εκτροπές στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. 

Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε ζητηθεί από βουλευτές της πλειοψηφίας κατά την άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου στον υπουργό Δικαιοσύνης να ενημερωθούν και κατά συνέπεια να ελέγξουν την εξέλιξη δικαστικών υποθέσεων που εκκρεμούν ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων της χώρας στο στάδιο της προδικασίας, που κατά τους νόμους θεωρείται μυστική και απαραβίαστη. 

Σημειωτέον ότι αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου είναι κατά το Σύνταγμα πράξεις ή παραλείψεις των μελών της κυβέρνησης και όχι της δικαστικής εξουσίας. Επιπλέον, ο επί της Δικαιοσύνης υπουργός δεν είναι ο πολιτικός προϊστάμενος των δικαστών και των εισαγγελέων (κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο υπό το κράτος της αρχής της διάκρισης των εξουσιών που υιοθετεί το Σύνταγμα) αλλά, κατά τη διάταξη του άρθρου 1 του οργανισμού του εν λόγω υπουργείου, η αποστολή του εξαντλείται στην εξασφάλιση μέσων και υποδομών για την έγκαιρη και αποτελεσματική απονομή της Δικαιοσύνης. 

Η εμφάνιση επομένως υπουργού Δικαιοσύνης να αποκαλύπτει υπηρεσιακούς χειρισμούς, αποφάσεις ή παραλείψεις δικαστών ή εισαγγελέων υπό το ισχύον συνταγματικό καθεστώς συνιστά ενέργεια αδιανόητη. Εξάλλου, ποτέ στο παρελθόν από μέρους βουλευτών δεν είχε επιδειχθεί τέτοια πονηρία κατά τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου ώστε να απογυμνωθεί η δικαστική λειτουργία του κράτους από τις συνταγματικές εγγυήσεις που διασφαλίζουν γι' αυτήν το ανεξάρτητο και το διακριτό της εξουσίας της.

Το χειρότερο όμως κρούσμα φενακισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας υπήρξε η συμπεριφορά του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα που με το πρόσχημα της διαπλοκής μεθοδικά και αδίστακτα οικοδομεί ένα κομματικό κράτος όπου τα θέματα της Δικαιοσύνης δεν θα τίθενται πλέον με όρους ισότητας και αμεροληψίας απέναντι στους πολίτες αλλά με όρους αρέσκειας ή απαρέσκειας κατά την κρίση των κρατούντων.

 Πρόκειται ουσιαστικά για μια προσπάθεια κατεδάφισης του κράτους δικαίου, παραβίασης του Συντάγματος και νόθευσης του δημοκρατικού πολιτεύματος. Απέναντι σε τόσο σοβαρές καταστάσεις που ευτελίζουν το πολιτικό σύστημα και καταρρακώνουν τη Δημοκρατία έχουμε χρέος να αντιδράσουμε θεσμικά και κοινοβουλευτικά. 

Οταν μάλιστα η κυβέρνηση, κατά κοινή διαπίστωση, δεν έχει την πολιτική βούληση να εξαλείψει το φαινόμενο της διαπλοκής αλλά επιδιώκει με τις μεθοδεύσεις της την αντικατάσταση της υπάρχουσας από μια νέα που θα είναι ευνοϊκή για τα κομματικά της συμφέροντα και την πολιτική της επιβίωση, επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε την αξία που έχει να ζουν οι αλεπούδες με τις αλεπούδες και οι σκαντζόχοιροι με τους σκαντζόχοιρους.

 Τζαβάρας Κώστας 

.Κ. Σημίτης: Κίνδυνος τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας

Ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης δήλωσε με αφορμή τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 17 Μαρτίου τα εξής:

«Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που αρχίζει την Πέμπτη, πρόκειται να αποφασιστεί η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Το Συμβούλιο Κορυφής στις 17/3/2016 είχε δηλώσει ότι επιθυμεί να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις αυτές «το ταχύτερο δυνατόν». Η Ελλάδα θα πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα μήπως με την εσπευσμένη αυτή έναρξη δημιουργηθούν τετελεσμένα σε βάρος της. 

Συγκεκριμένα: η Ένωση αποφάσισε το Δεκέμβριο του 1999 στο Ελσίνκι ότι κάθε υποψήφιο κράτος θα πρέπει να φέρνει ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου τις συνοριακές του διαφορές με ένα κράτος μέλος. Στην προκείμενη περίπτωση δηλαδή η Τουρκία τις διαφορές που ισχυρίζεται ότι έχει με την Ελλάδα. 

Εάν η κυβέρνηση δεν υπενθυμίσει την απόφαση αυτή και δεν υπάρξει σχετική δήλωση της Ένωσης ότι η απόφαση εξακολουθεί να ισχύει θα συμβεί το εξής: Η Τουρκία θα ισχυριστεί, οποτεδήποτε δημιουργήσει πρόβλημα με την Ελλάδα, ότι ο κανόνας που καθιερώθηκε στο Ελσίνκι έχει παύσει να ισχύει λόγω αχρησίας. Μπορεί κατόπιν τούτου να προβάλει οποιεσδήποτε απαιτήσεις έχει εις βάρος της Ελλάδας.

Αν θέλουμε ειρήνη, συνεργασία και διεθνή στήριξη πρέπει να επιμένουμε σε ρυθμίσεις που αποκλείουν μελλοντικές αντιπαραθέσεις. Αλλιώς θα είμαστε έρμαιοι προβλημάτων της κάθε στιγμής, όπως σήμερα του προσφυγικού».

.Oι κόκκινες γραμμές έχουν ήδη γίνει ροζ αλλά… ποιος νοιάζεται

To Προσφυγικό έχει καλύψει τα πάντα, ακόμη και τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Θα περάσει η κυβέρνηση μειώσεις στις συντάξεις και νέους φόρους κι όλοι θα ασχολούμαστε (δικαίως ή αδίκως) με τους πρόσφυγες και με τον κίνδυνο εθνικής τραγωδίας. Είναι κάτι που ασφαλώς βολεύει τον Τσίπρα αφού όλη η συζήτηση μετατίθεται από το θέμα της οικονομικής επιβίωσης των πολιτών σ’ αυτό της πραγματικής επιβίωσης.

Όλοι σκέφτονται πλέον πώς θα τα βγάλουν πέρα αν χρειαστεί η Ελλάδα να φιλοξενήσει για ένα, δύο ή περισσότερα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Όλοι σκέφτονται πώς θα μπορέσουν όλοι μαζί να ζήσουν σε μια έτσι κι αλλιώς φτωχοποιημένη χώρα που δεν έχει δουλειές ούτε καν για τους ντόπιους πόσο μάλλον για τους ξένους.

Μακάρι να υπήρχαν λεφτά και δουλειές να μείνουν και οι πρόσφυγες και να περνάμε όλοι καλά σε μια… πολυπολιτισμική κοινωνία όπου χριστιανοί και μουσουλμάνοι αγαπημένοι θα πίνανε τα τσιπουράκια τους στα καφενεία. Κι αυτό που περιγράφουμε είναι το όραμα ορισμένων πραγματικά ηλιθίων που κινούνται στο χώρο της Αριστεράς. Κατά βάση τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας και της διαβίωσης… όπως λάχει. Δηλαδή δεν έχουν πρόβλημα να φοράνε το ίδιο σώβρακο για δύο μήνες αρκεί να μην τους πεις να δουλέψουν. Άνθρωποι που δεν έχουν σχέση με την παραγωγή, την υπεραξία, την προκοπή κάνουν πολιτική στις πλάτες των υπολοίπων.

Έτσι λοιπόν οι ίδιοι είναι που μεταθέτουν τη συζήτηση για την οικονομική κατάσταση της χώρας στο Προσφυγικό γιατί έτσι τους βολεύει.

Κυριαρχεί στην επικαιρότητα η κατάσταση στην Ειδομένη, η ανικανότητα της κυβέρνησης, η Σύνοδος Κορυφής που έρχεται, οι χιλιάδες πρόσφυγες που μπουκάρουν κάθε μέρα από την Τουρκία. Σιγά μην κάτσει να ασχοληθεί ο πολίτης με την καθημερινότητα όταν βλέπει το μέλλον του να γκρεμίζεται.

Και κάπως έτσι θα έρθει η ώρα της κρίσης στη Βουλή και η κυβερνητική πλειοψηφία θα καταπιεί αμάσητα τα νέα μέτρα που έρχονται. Στα τέσσερα θα πέσει ξανά ο Πανούλης, οι κόκκινες γραμμές έχουν ήδη γίνει ροζ αλλά… ποιος νοιάζεται, το Προσφυγικό να είναι καλά δια πάσαν νόσον...

Θα κληθούν οι επαναστάτες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι ψεκασμένοι των ΑΝΕΛ να ψηφίσουν μειώσεις στις συντάξεις – ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ- αλλά και τσεκούρι στις επικουρικές. Θα κληθούν να ψηφίσουν για τις ασφαλιστικές εισφορές που τσακίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού. Θα κληθούν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους για νέους φόρους μέσω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου ή ακόμη και για παρεμβάσεις που θα τσακίσουν τα μεσαία εισοδήματα και θα τα μετατρέψουν σε δούλους της εργασίας. Θα δουλεύουν δηλαδή σκληρά αλλά θα τους μένουν ελάχιστα αφού θα έχουν κάνει συνεταίρο στο σπίτι τους το κράτος.

Και μόλις οι βουλευτές κληθούν να ψηφίσουν τα μέτρα, Μεγάλη Εβδομάδα λένε ότι θα είναι αυτό το σημαντικό γεγονός, όλοι θα σηκώσουν τα χεράκια τους σαν καλά παιδάκια που κάνουν ότι τους λέει ο δάσκαλος Αλέξης. Μέχρι τότε θα έχει γεμίσει η Ελλάδα με πρόσφυγες, θα έχει συντελεστεί και επισήμως το Grexit στην εξωτερική πολιτική και διπλωματία, τα σύνορα θα έχουν κλείσει μια για πάντα και η Αθήνα θα βολευτεί με ψίχουλα που θα δώσουν οι Ευρωπαίοι. Επομένως. Με την εθνική τραγωδία ante portas σιγά μην ασχοληθεί ο επαναστάτης βουλευτής με την τρόικα. Θα τα ψηφίσει στα τέσσερα όλα τα μέτρα για το καλό της… πατρίδας. Θα βρουν εκεί ένα παραμυθάκι που θα λέει ότι έτσι ανοίγει η συζήτηση για το χρέος και ότι μπαίνουμε στην ανάπτυξη και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Οι Έλληνες θα δουν άμεσα τα εισοδήματά τους να μειώνονται ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να αποδεικνύουν τον ανθρωπισμό τους και την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες. Κάτι που η ανίκανη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν μπορεί να κάνει. Η… σκόνη ύπνου των πολιτών μπροστά στη λαίλαπα που θα συμφωνήσει ο Τσίπρας με τους… κακούς τροικανούς και την Go back Merkel ονομάζεται «προσφυγικό». Είναι τόσο ανόητοι, αριβίστες και επικίνδυνοι που θα «θυσιάσουν» ένα μείζον εθνικό θέμα για να ξεχάσει ο κόσμος τα ψέματά τους. Είναι ικανοί να συντηρούν και να μην επιλύουν ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως οι χιλιάδες ξένοι που μπαίνουν στην Ελλάδα, ώστε να πετύχουν να περάσουν χωρίς πρόβλημα τα μέτρα, και από τη Βουλή και από την κοινωνία. Ο πολιτικός αριβισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Αλλά δεν αντιλαμβάνονται σε πόσο επικίνδυνους δρόμους οδηγούν τη χώρα. Δεν καταλαβαίνουν ότι δημιουργούν μια χώρα κατεστραμμένη που πρέπει να διαχειριστεί και τους πρόσφυγες. Γιατί να το καταλάβουν άλλωστε; Στην εξουσία θέλουν να παραμείνουν και κάνουν τα πάντα γι’ αυτό. Αλλά δεν ξέρουν και ιστορία. Δεν έχουν μάθει ότι αυτοί που διαλύουν χώρες και προκαλούν εθνικές καταστροφές στήνονται στον τοίχο ή φεύγουν με ελικόπτερα. Έρχεται η σειρά τους για να πληρώσουν...

.Η δεύτερη συνθηκολόγηση του Τσίπρα

Τα πράγματα ήταν μέχρι πρότινος διαφορετικά. Η Γερμανία ήταν η μοναδική χώρα στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη χωρίς αξιόλογο ακροδεξιό κόμμα. Γι αυτό φρόντιζαν οι Χριστιανοδημοκράτες, που δεν επέτρεπαν να ορθοποδήσει οργάνωση που να είναι δεξιότερη από αυτούς – εντάσσοντας στις γραμμές τους ακόμα και ναζιστές. «Πιο δεξιά από μας είναι μόνο ο τοίχος» συνήθιζε να λέει ο πρώην αρχηγός των βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών Φραντς Γιόζεφ Στράους που και ο ίδιος δεν απείχε πολύ από την Ακροδεξιά (μεταξύ άλλων είχε υποστηρίξει τη δεκαετία του 70 τη χούντα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα και τη δικτατορία του Πινοσέ στη Χιλή).

Από χθες, η κατάσταση είναι διαφορετική. Η χώρα έχει ξαφνικά ένα ισχυρό ακροδεξιό κόμμα, την Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD. Η στιγμή της γέννησής της συμπίπτει με τις εκλογές σε τρία γερμανικά κρατίδια, τη Σαξονία-Άνχαλτ, τη Βάδη-Βυρτεμβέργη και τη Ρηνανία-Παλατινάτο, όπου συγκέντρωσε αντίστοιχα 24%, 15% και 12% των ψήφων και έγινε έτσι, με μικρή απόσταση από τους Σοσιαλδημοκράτες, η τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας.

Οι αναλυτές πηγαίνουν ωστόσο παραπέρα. Το αποτέλεσμα, λένε, δεν αντανακλά τη δύναμη της Εναλλακτικής μόνο στα τρία κρατίδια, αλλά και σε όλη την ομοσπονδία, στην οποία το ποσοστό της πρέπει να κυμαίνεται γύρω στο 15%.

Έτσι ή αλλιώς: Το αποτέλεσμα αυτό σημαίνει μια ανατροπή στο κομματικό σύστημα της μεγαλύτερης σε πληθυσμό χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολιτικά αυτό σημαίνει απότομη στροφή προς τα δεξιά. Αντίστοιχα είναι και τα σχόλια των γερμανικών μέσων ενημέρωσης, που κινούνται ανάμεσα σε «κεραυνοί πάνω από το Βερολίνο» έως «τρίζει η καρέκλα της Άνγκελα Μέρκελ».

Στροφή προς τα δεξιά σημαίνει ήττα της κάθε είδους Αριστεράς σε βαθμό κονιορτοποίησης. Το κόμμα Linke (Αριστερά) υπέστη πανωλεθρία και στα τρία κρατίδια, οι Σοσιαλδημοκράτες στη Σαξονία-Άνχαλτ και τη Βάδη-Βυρτεμβέργη (πέτυχαν ωστόσο σημαντική νίκη στη Ρηνανία-Παλατινάτο), οι Πράσινοι στη Σαξονία Άνχαλτ και τη Ρηνανία Παλατινάτο (θριάμβευσαν όμως στη Βάδη-Βυρτεμβέργη). Για τη συνολική τους εικόνα ταιριάζει η φράση: συντρίμμια και θρύψαλα. Και γι αυτό αποτελεί μικρή παρηγοριά το γεγονός, ότι οι ψηφοφόροι της Εναλλακτικής, όπως έγραψε το περιοδικό «Der Spiegel» δεν είναι «πεπεισμένοι» αντιδημοκράτες, αλλά «απογοητευμένοι» δημοκράτες.

«Η Εναλλακτική είναι πιο επικίνδυνη από το νεοναζιστικό κόμμα NPD» επεσήμανε η «Süddeutsche Zeitung». Κι αυτό επειδή η πρώτη έχει, σε αντίθεση με το δεύτερο, επιρροή και στα αστικά και μικροαστικά στρώματα – στο λεγόμενο κέντρο της κοινωνίας.

Στην πραγματικότητα βέβαια, η Εναλλακτική έχει – ανάλογα με το κοινό, στο οποίο απευθύνεται – δυο πρόσωπα: Το ένα, στη Δυτική Γερμανία, είναι ακραιφνώς συντηρητικό-εθνικιστικό, κατά το πρότυπο των εθνικιστικών κομμάτων στην τελευταία φάση της γερμανικής αυτοκρατορίας και ύστερα την εποχή της δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το άλλο, στην Ανατολική Γερμανία, ρέπει προς το νεοναζισμό. Αυτό δεν εμποδίζει βέβαια τη σύμμιξη των δυο προσώπων – στο πάρτι που έκανε τη νύχτα της Κυριακής η Εναλλακτική στο Μάιντς για τον εορτασμό της εκλογικής τους νίκης, ορισμένοι επισκέπτες τραγουδούσαν ναζιστικά τραγούδια.

Η νίκη των Ακροδεξιών οφείλεται στα ξενοφοβικά τους συνθήματα, που παραπλάνησαν πολλούς φοβισμένους από τη συνεχή διεθνή αναπουμπούλα ψηφοφόρους. Τα μόνα αντίδοτα σε αυτό είναι, πρώτον, η καταπολέμηση των αιτιών της προσφυγιάς, δηλαδή των πολέμων και της εξαθλίωσης στη Συρία και αλλού, δεύτερον ο διαφωτισμός για τους λόγους που προκαλούν τον όλεθρο και τρίτον, η έμπρακτη αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες. 

Αντί γι αυτά, το ευρωπαϊκό κατεστημένο πρόσφερε ψευδεπίγραφα υποκατάστατα που κορυφώνονται στην «ευρωπαϊκή λύση» στο προσφυγικό της Άνγκελα Μέρκελ: αρχικά στον εγκλωβισμό εκατομμυρίων προσφύγων στην Τουρκία και κατόπιν την μεταφορά τους σε ομοιοπαθητικές δόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για λύση που δεν πείθει κανένα – ούτε τους γερμανούς ψηφοφόρους, ούτε κυρίως τους πρόσφυγες, που βλέπουν πως γίνονται «μπαλάκι» στις προεκλογικές καμπάνιες των κομμάτων στη Γερμανία και στις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία.

Σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες, η κ.Μέρκελ φαντάζει βέβαια ως μεγάλη «ευρωπαία» και «ουμανίστρια» στο βαθμό που δεν αποδέχεται το κλείσιμο των ευρωπαϊκών συνόρων. Αυτό δεν οφείλεται όμως απλώς στην καλή της «ψυχή» (που τη δείχνει μόνο επιλεκτικά και όλο και λιγότερο), αλλά στην υπεράσπιση των συμφερόντων των κυρίαρχων τάξεων στη Γερμανία, που θέλουν να αναδείξουν τη χώρα σε «παγκόσμιο παίκτη». 

Αυτό ήταν και παραμένει η πεμπτουσία της στρατηγικής της. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει όμως μόνο στο βαθμό που η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει «χωρίς σύνορα»  –  ενιαία, αδιαίρετη και διαμπερής. Μόνο έτσι μπορεί να παραμένει η Γερμανία ο κυρίαρχος παράγοντάς της. Με κλειστά σύνορα αυτό αποκλείεται!

Με τον χθεσινό θρίαμβο της Εναλλακτικής, η Ακροδεξιά κέρδισε σίγουρα και σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν σημαίνει όμως αλλαγή στρατηγικής για την κ.Μέρκελ. Η παραίτηση από αυτό θα οδηγούσε στον μακροπρόθεσμο υποβιβασμό της Γερμανίας σε περιφερειακό παράγοντα. Το πιθανότερο είναι η αλλαγή τακτικής – για παράδειγμα, η πλήρης ανάθεση της «βρώμικης δουλειάς» εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των προσφύγων στην ελληνική κυβέρνηση.

Έτσι θα μπορεί να κάνει τη σκληρή έναντι των προσφύγων χωρίς να συμπράττει στο κλείσιμο των συνόρων. Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει διατεθειμένος (με την αμέριστη συμπαράσταση της Νέας Δημοκρατίας, του ΠαΣοΚ και του Ποταμιού) να συνθηκολογήσει για να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα που θα παραμερίσει το τελευταίο εμπόδιο για την αναγνώριση της Τουρκίας ως «ασφαλούς χώρας» – κάτι που θα επιτρέψει την «επαναπροώθηση» των συλλαμβανόμενων στα ελληνικά χωρικά ύδατα προσφύγων στην Τουρκία (ενάντια στο γράμμα και το πνεύμα του διεθνούς δικαίου). 

Θα πρόκειται για τη δεύτερη συνθηκολόγηση του μετά την πρώτη, τον Ιούλιο του 2015, για το οικονομικό. Η καγκελάριος θέλει να κρατήσει σε αυτό το θέμα τα χέρια της «καθαρά», μη αναγνωρίζοντας η ίδια την Τουρκία ως ασφαλή χώρα (για νομικούς ως λέει λόγους). Έτσι μεταφέρει τις συνέπειες της δεξιάς στροφής στη χώρα της και την Ευρώπη στην Ελλάδα – μετατρέποντας μια αριστερή κυβέρνηση στο δεξιό εκτελεστικό της όργανο.