.Ο «Λάκης» και οι θαυμαστές του…

Ανέκαθεν ένιωθα μεγάλη αποστροφή για κάποια χαϊδευτικά υποκοριστικά βαπτιστικών ονομάτων για βρέφη, που συνοδεύουν κάποιους μαντραχαλάδες ως την τελευταία τους κατοικία. Και δεν ειναι τυχαίο, ότι αυτές οι θωπείες, προς άτομα, μερικές φορές έμπλεα πονηριάς και θρασύτητας, αναδεικνύουν τους παλιάτσους του μεσαιωνικού τσίρκου, σε ... χειραγωγούς ενός μάλλον αφελούς, αλλά ευάριθμου τμήματος της ... κοινωνίας μας.

Επομένως, ο λόγος όχι τόσο για τον γελωτοποιό, τον κλόουν του ΣΥΡΙΖΑ Λάκη Λαζόπουλο, (γνωστόν τοις πάσι για τα ... προσόντα του), αλλά και για το κοινόν, που παίζει γροθιές συνωστιζόμενο, για μια είσοδο στο θέατρο, όπου ο γελωτοποιός πραγματοποιεί τα μεσαιωνικά του δρώμενα, με τις σύγχρονες Δουλτσινέες, (κάποιες χοντρές, αυτοσχέδιες ‘χορεύτριες’).

Στοιχηματίζω ότι είναι ζήτημα, ο ένας, ή η μία στις και στους εκατό θεατές να ορμώνται από φιλότεχνα και φιλοθεάμονα κίνητρα για να γεμίσουν ασφυκτικά την αίθουσα του «Αλ Τσαντίρι». (Ανόητη παραφθορά αυτός ο τίτλος ενός σημαντικού αραβικού τηλεοπτικού σταθμού. Και μάλιστα με έκδηλη ρατσιστική κατά των ανεκτικών τσιγγάνων διάθεση). 

Έτσι δεν είναι; Άλλο ο υπέροχος «καιρός των Τσιγγάνων» του Εμιρ Κουστουρίτσα και άλλο το ελληνικό του κακέκτυπο. Άλλο το αξέχαστο φιλμ του Αλεξάνταρ Πέτροβιτς (1967), “J’ ai même rencontré des tziganes heureux”, (Συνάντησα και τσιγγάνους ευτυχισμένους), και άλλο η διαπόμπευση των τσιγγάνων της Ελλάδας, με σπασμένα καρπούζια, ανακατωμένες καρέκλες, ανάποδες τραγιάσκες και λικνίσματα εμετικά.

Όμως, επιστροφή στο φιλοθεάμον κοινό. Αίνιγμα ήταν και θα παραμείνουν τα κίνητρα αυτού του συνωστισμού, κάτω από το ... Λαζοτσάντιρο. Το μόνο εμφανές είναι ότι πολλοί χειροκροτούν στο βρόντο. Λύνονται στα γέλια, ενδεχομένως και εκεί, όπου θα έπρεπε να κουνάνε από θλίψη και αποστροφή το κεφάλι τους, ή και να εγκαταλείπουν από περιφρόνηση την αίθουσα.

Να επαναλάβουμε εδώ τη φράση «Γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον εί», που αποδίδεται στον Πιττακό τον Μυτιλιναίο; Ή να συμπεράνουμε, ότι ο 60χρονος Απόστολος Λαζόπουλος, με το βρεφικό χαϊδευτικό Λάκης, στην με το αζημίωτο φιλοσυριζαϊκή του φόρα, πήρε φαλάγγι όχι τον Σόιμπλε αλλά όλους τους οχούμενους σε αναπηρική καρέκλα, για να ικανοποιήσει κάποιους σαδομαζοχιστικούς του θαυμαστές;

Και ναι μεν οι κοινωνικοί φορείς των ανάπηρων και γενικά των ατόμων με ειδικές ανάγκες, στην απάντησή τους, έγδαραν με το βαμβάκι τον «Λάκη».Το ίδιο και λίγοι από τον πολιτικό κόσμο. Προς τι όμως η βουδιστική σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ προς τον θρασύτατο προπαγανδιστή του;

Όλοι περίμεναν από τον υπουργό Εσωτερικών Παν. Κουρουμπλή μια γενναία αντίδραση στον κομματικό προστατευόμενο της Κυβέρνησης.

Ως καταγόμενος, από το Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας, αλλά και με αγνό ποντιακό αίμα, έπρεπε να χειροτονήσει τον κλόουν με το ... ματσούκι και ν’ αρπάξει τον γελωτοποιό από τις φαβορίτες και τα αυτιά και να τον σηκώσει με τα δυο του χέρια, εμπρός στο θλιβερό του ακροατήριο...

Θα ζήσουμε άραγε κάποτε τέτοιες ώρες αφύπνισης από τον αποχαυνωτικό λήθαργο;

Υ.Γ. Αυτό το ταχυδακτυλουργικό, (λόγω προϋπηρεσίας στο τσίρκο), κόλπο του Λάκη, πρώτα να δολοφονεί με τις ασχήμιες και τη θεατρική άνανδρη ασυλία, έντιμους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους και να δίνει κατόπιν συγχωροχάρτι στον ίδιο τον εαυτό του, με συγνώμες, σε αυτό λοιπόν το θέατρο τέρμα! Η άνανδρη βρισιά σε ΑΜΕ ανεξάρτητα από κοινωνική θέση και ιδεολογία δεν συγχωρείται με τίποτε. Αλλά παραμένει ανεξίτηλο απάνθρωπο στίγμα! Και αξίζει το βραβείο της περιφρόνησης!

 Μακρής Πέτρος 

.«Τα νούμερα δεν βγαίνουν»

Τα ερωτηματικά που περιέβαλαν την έλευση της τρόικας, άρα και τη συνέχιση των συζητήσεων επί της πρώτης αξιολόγησης του τρίτου μνημονίου, επιβεβαιώθηκαν πολύ γρήγορα. Οι διαβεβαιώσεις που έδιναν μέχρι χτες «αξιόπιστοι» κυβερνητικοί κύκλοι μετατράπηκαν σε επιφυλάξεις κοινοτικών αξιωματούχων. Μέχρι το απόγευμα της χτεσινής μέρας είχαν καταλήξει σε νέο «γράψε-σβήσε» με νέα μέτρα και υπολογισμούς για το ασφαλιστικό και το φορολογικό.

Το μυστικό αυτών των ατελείωτων συζητήσεων βρίσκεται σε κάτι αρκετά απλό, το οποίο τόνισε ο Πόουλ Τόμσεν, επικεφαλής του ΔΝΤ για το ελληνικό πρόγραμμα, στο πρόσφατο άρθρο του. Γράφει ο κ. Τόμσεν :

«Η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα πρέπει να πάρουν δύσκολες πολιτικές αποφάσεις στους επόμενους μήνες, ώστε να καταλήξουν σε ένα πρόγραμμα που είναι βιώσιμο, ένα πρόγραμμα με νούμερα που βγαίνουν», υπογραμμίζει σε ένα σημείο.

«Το ΔΝΤ είναι διατεθειμένο να εργαστεί για έναν συνδυασμό μεταρρυθμίσεων και ελάφρυνσης του χρέους που μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων εταίρων της. Ομως και πάλι τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν», γράφει επίσης.

Κοινή παρατήρηση είναι, όπως προσέξατε, η φράση «να βγαίνουν τα νούμερα». Επειδή ακριβώς τα νούμερα δεν βγαίνουν. Γι’ αυτό και η έλευση της ευρωπαϊκής πλέον «τρόικας» παραμένει ατελέσφορη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσο κι αν προσπαθεί ο επίτροπος Μοσκοβισί και παρά τις Απόκριες που έρχονται, θα δυσκολευθεί να μασκαρέψει τα ελληνικά δημοσιονομικά στοιχεία. Η τρύπα του προϋπολογισμού και, κυρίως, του μεσοπρόθεσμου προγράμματος παραμένει τεράστια.

Στην Αθήνα διατηρούν την ελπίδα ότι θα βρεθεί τρόπος να απομακρυνθεί από το τραπέζι των συζητήσεων το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό «χαλάει τη σούπα», επειδή επιμένει να δείχνει τους δικούς του λογαριασμούς, σύμφωνα με τους οποίους «τα νούμερα δεν βγαίνουν».

Ο πρωθυπουργός έχει συχνά αναφερθεί σε αυτές τις «διαφορές μεταξύ των θεσμών». Οσο κι αν το επαναλαμβάνει όμως, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα δεν πρόκειται να λυθεί. Ο κ. Τσίπρας πιστεύει πως αν πειστεί η κυρία Μέρκελ, και αφού ο κ. Ολάντ είναι «δεδομένος», κάποιος θα βρεθεί «να τραβήξει το αυτί» του ΔΝΤ. Ο πρωθυπουργός παραμένει δέσμιος των δικών του κραυγών, από την εποχή που φώναζε «Γκόου μπακ, κυρία Μέρκελ». Πρόσφατα άλλωστε εξόρκισε την επιστροφή του ΔΝΤ στην Ελλάδα, την επιστροφή του οποίου βρίσκεται τώρα υποχρεωμένος να διαπραγματευθεί.

Δυστυχώς για όλους εμάς, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας απείλησε πολλές φορές τους περισσότερους από τους συνομιλητές του και ηττήθηκε σε κάθε μία και σε όλες αυτές τις περιστάσεις. Ξανά και ξανά. Μόνον που κάθε νέα ήττα της κυβέρνησης καθόλου δεν βελτιώνει τη θέση μας. Ο καιρός περνά και «τα νούμερα δεν βγαίνουν». Ούτε τα νούμερα του Τόμσεν ούτε βεβαίως τα νούμερα των νοικοκυριών. 

 ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

.Ο φραπές και η δημοκρατία

Προς τι ο εκνευρισμός και οι φωνές; Οταν ο κ. Πολάκης δήλωσε πως αδυνατεί να παραστεί στη συνεδρίαση της Βουλής λόγω φόρτου εργασίας, δεν προσδιόρισε το είδος της εργασίας. Και η κατάποσις φραπέ, εκτός του ότι προσωπικώς μου φαίνεται άκρως φορτική, μπορεί να αποβεί και κοπιαστική, αν συνοδεύεται από σκέψεις για το μέλλον, ρεμβασμό ή ενδοσκόπηση. Ασε πια το καλαμάκι που πρέπει να το βγάλεις από το σελοφάν, ενίοτε δε τρυπάει ή σκίζεται και έχει την κακή συνήθεια να χουρχουρίζει όταν πιάσει τον κρυσταλλωμένο αφρό. 

Χωρίς, εννοείται, να υποτιμώ την αξία της γραφικότητας που παράγει η χώρα. Η γραφικότητα λειτουργεί και ως υδατογράφημα της πραγματικότητας. Διότι το επεισόδιο με τον υφυπουργό Υγείας μού επέτρεψε να επιβεβαιώσω μιαν υποψία, η οποία με κατατρύχει τον τελευταίο καιρό: η κυβέρνηση Συριζανέλ δεν θα καταρρεύσει ούτε από έκρηξη ούτε από ενδόρρηξη. Απλώς μια μέρα θα απουσιάσει.

«Ο κ. υπουργός δεν είναι σήμερα στο γραφείο του. Προφανώς θα έχει δουλειές. Αλλά μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κάθε μέρα. Και χθες απουσίαζε λόγω φόρτου εργασίας». Με τη βαριάς μορφής σοβαροφάνεια που μας διακατέχει, έχουμε την τάση να πιστεύουμε πως όλα γίνονται βάσει σχεδίου. 

Διατυπώνονται εναλλακτικές προτάσεις, γίνονται εισηγήσεις, αποστάζουν τη φαιά τους ουσία και μετά από φόρτο εργασίας αποφασίζουν. Μην παραγνωρίζετε τον παράγοντα φραπέ. Και ο παράγων φραπέ είναι απλός: ρίχνει κάποιος μια ιδέα, κάποιος άλλος τη σχολιάζει, κάποιος τρίτος ζητάει να μην την πολυβασανίζουν και κάποιος τέταρτος αποφασίζει για την εφαρμογή της. 

Οπως ακριβώς γίνεται γύρω από ένα τραπέζι με φραπέδες. «Πάμε και βλέπουμε». Βάσει αυτού του παράγοντος μπορείς να ερμηνεύσεις την περίφημη διαπραγμάτευση των εφτά μηνών, τις σκέψεις για το πέρασμα στη δραχμή, το δημοψήφισμα, την κατάργηση των συνόρων των οποίων η φύλαξη ανετέθη στο ΝΑΤΟ, την αδιαφορία για τη Σένγκεν που μεταλλάχτηκε σε άγχος, το ασφαλιστικό, ακόμη και τις τηλεοπτικές άδειες.

Βλέπεις εκλογές; Πόσες φορές τον τελευταίο καιρό δεν έχω απαντήσει στην ερώτηση λέγοντας «δεν έχω ιδέα»; Αν υπολογίσεις ότι η πολιτική της αγανάκτησης που έδωσε την πλειοψηφία στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα στρέφεται εναντίον του, αν υπολογίσεις ότι οι Συριζανέλ δεν διαθέτουν εναλλακτική και επειδή, ως γνήσια προϊόντα της μεταπολίτευσης, το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι εκλογές, το πιθανότερο είναι να προσφύγουν για μία ακόμη φορά στις κάλπες. Πλην όμως, αυτό απαιτεί σχεδιασμό τον οποίον, λόγω φόρτου εργασίας, αδυνατούν να οργανώσουν.

Ως εκ τούτου, επανέρχομαι στην αρχική σύλληψη της απουσίας. Silver Alert. Χάθηκε υπερήλιξ με ύφος μειλίχιου καφενόβιου που ακούει στο όνομα «θείος Αλέκος». Την τελευταία φορά που τον είδαν ρουφούσε το καλαμάκι του χωρίς να έχει βγάλει το σελοφάν. Τον αναζητά ο ανιψιός του Αλέξης. Εξάλλου, το έχουμε ξαναζήσει το καλοκαίρι του ’74, τότε που ο Τάσκα έψαχνε τον αλήστου μνήμης Ανδρουτσόπουλο και δεν υπήρχαν και κινητά την εποχή εκείνη.

Τα πράγματα ήταν δύσκολα, όμως, αν θυμάστε, μετά την εξαφάνιση της κυβέρνησης αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.

 ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

.Τριπλάσιοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από τους κατοίκους στο Καστελόριζο!

Σχεδόν τριπλάσιος αριθμός μεταναστών - προσφύγων από τους κατοίκους του νησιού φιλοξενείται τις τελευταίες μέρες στο Καστελόριζο, γεγονός που προβληματίζει έντονα την τοπική κοινωνία, αφού οι διακινητές βρήκαν «πέρασμα» στο νησί.

Σύμφωνα με όσα δηλώνουν κάτοικοι του νησιού, ο αριθμός των μεταναστών προσφύγων που βρίσκονται στο Καστελλόριζο έφθανε τους 740 συνολικά(!) όταν το σύνολο των μονίμων κατοίκων δεν ξεπερνά τους 250 αυτή την εποχή.

Οι δυνάμεις επιτήρησης που υπάρχουν στην περιοχή είναι ελάχιστες, όπως ελάχιστος είναι και ο αριθμός των λιμενικών και αστυνομικών που υπηρετούν στο Καστελλόριζο.

Μεταξύ των 740 προσφύγων που βρίσκονται στο νησί του Καστελόριζου, πάνω από 300 είναι γυναίκες και παιδιά. Ο χώρος διαμονής που τους έχει παραχωρηθεί από τον δήμο, είναι ευπρεπής, αλλά ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να φιλοξενήσει τόσο μεγάλο αριθμό προσφύγων, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να βιώνουν πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Οι εθελοντές δίνουν καθημερινή μάχη για να μπορέσουν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια οι άνθρωποι αυτοί. Σύμφωνα επίσης με όσα έγιναν γνωστά σήμερα αναμένεται να αποσυμφορηθεί η κατάσταση, αφού με πλοίο της γραμμής πρόκειται να μεταφερθούν στη Ρόδο αρκετοί από αυτούς.

Εν τω μεταξύ στην τουρκική πόλη «Κας» (Αντιφυλλος) που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Καστελόριζο, έχουν συγκεντρωθεί εκατοντάδες πρόσφυγες, που καθημερινά στέλνονται στο νησί με τη βοήθεια των τουρκικών κυκλωμάτων. Μάλιστα, οι ίδιες πληροφορίες, λένε ότι έχουν συνταχθεί και λίστες αναμονής για να υπάρχει... τάξη στην όλη διαδικασία που ακολουθείται.

.Οι «ψεύτικοι σωτήρες» τέλειωσαν

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάγος ή κορυφαίος πολιτικός αναλυτής για να αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση σπαρταράει. Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες απλά είναι οι τελευταίοι σπασμοί ενός άρρωστου σώματος που εξεμέτρησε το ζην αλλά δεν το ξέρει.

Ακόμη και το βλακώδες σχόλιο του λαϊκιστή Λαλάκη δείχνει ότι το σύστημα έχει χάσει την ψυχραιμία του. Ακόμη και η… ηρωϊκή έξοδος του Σγουρίδη, που ουσιαστικά έβρισε τον Τσίπρα λέγοντάς τον ψεύτη και στη συνέχεια παραιτήθηκε, δείχνει ότι τα ποντίκια εγκαταλείπουν τον Τιτανικό.

Η περίπτωση του Σφακιανάκη με τα πίσω – μπρος του Τόσκα για την απομάκρυνσή του φανερώνει τη σύγχυση ενός κόμματος που ουσιαστικά δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε τα βασικά. Σπασμωδικές κινήσεις, δειλές αποφάσεις, θολές προτάσεις και χαζοχαρούμενες τακτικές που δείχνουν ότι απλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Για να μην πούμε για το γεγονός ότι κάτι τύποι σαν τον Αλεξιάδη έχουν καταστρέψει την οικονομία εξαιτίας της ασάφειάς του για τους φόρους. Ή κάτι άσχετοι σαν τον Κατρούγκαλο που δεν μπορούν να καταθέσουν ούτε μια σοβαρή πρόταση για το Ασφαλιστικό.

Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει να θέλει να κυβερνήσει ένα καράβι που πρώτα πρέπει να πετάξει όλη τη σαβούρα. Είναι ο μόνος που διασώζεται, όχι χάρη στις ικανότητές του αλλά χάρη στο γεγονός ότι ο ελληνικός λαός πιστεύει ακόμη στους παραμυθάδες. Όμως, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, το τέλος της ανοχής έφτασε. Τα ποντίκια θα φύγουν, οι μούτσοι ήδη αποστασιοποιούνται, η σαβούρα θα πάει στον πάτο μαζί με τους καπεταναίους γιατί αυτοί δεν είναι ικανοί ούτε να σωθούν.

Το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει και μαζί το σχέδιό τους για τη σύσταση ενός καθεστώτος που θα κρατούσε τουλάχιστον μια τετραετία. «Φύτεψαν» δημοσιογράφους και άλλα στελέχη σε διάφορα μίντια, άρχισαν να περνάνε την προπαγάνδα τους κατά το δοκούν και μόλις αυτό δεν έπιασε μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο των απειλών. Το μπάχαλο με τις τηλεοπτικές άδειες δείχνει ότι δεν μπόρεσαν ούτε ένα κόλπο να στήσουν σωστά.

Η προσπάθεια κομματικοποίησης του κράτους είναι επίσης μια ακόμη τελευταία προσπάθεια να κρατηθούν ζωντανοί. Οι χουντικές και πέρα για πέρα αντιδημοκρατικές διαθέσεις που δείχνουν, επίσης επιβεβαιώνουν το τέλος τους.

Το μαγαζί του Αλέξη είναι έτοιμο να βάλει λουκέτο κι αυτό φαίνεται από τα όσα βλέπουμε καθημερινά. Πρόκειται για μια ξεχαρβαλωμένη μηχανή που δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε παρά μόνο ζημιά. Κι εδώ είναι το ζήτημα: Πόσο διαλυμένη θα είναι η χώρα μόλις βουλιάξει το καράβι;

Όμως, το ναυάγιο αυτό θα έχει πολλούς υπεύθυνους που πρέπει να πληρώσουν. Ο Αλέξης, ο Πάνος, ο Παππάς, ο Σπίρτζης, ο Κοτζιάς, ο Κατρούγκαλος και άλλοι πολλοί είναι εκείνοι που έβαλαν θηλιά στην Ελλάδα και θα έρθει η ώρα της κρίσης τους. Και είναι η ώρα τώρα που θα καταρρεύσει το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει ο κόσμος ότι οι «ψεύτικοι σωτήρες» τέλειωσαν. Και να βάλει μυαλό.

.Νέες ύβρεις κατά των αγροτών από τον Μπαλάφα: Είναι επιχειρηματίες - Θυμηθείτε τους φραουλάδες της Ηλείας

Σε νέες ύβρεις κατά των αγροτώνπροχώρησε το πρωί η κυβέρνηση δια του υφυπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μπαλάφα ο οποίος τους παρομοίασε με επιχειρηματίες αλλά και με τους φραουλάδες στη Μανωλάδα της Ηλείας.

Ο κ. Μπαλάφας υποστήριξε ότι οι αγρότες δεν έχουν αιτήματα κατηγορώντας τους ότι για κορωνίδα των επιχειρημάτων έχουν το αφορολόγητο 30.000 ευρώ.

«Ο αγρότης σήμερα δεν είναι ο αγρότης του προηγούμενου αιώνα, του Μαρίνου Αντύπα με 5-6 στρεμματάκια στη λάσπη. Πολλοί εξ αυτών είναι επιχειρηματίες της Νότιας Κρήτης, της Θεσσαλίας, της Ηλείας κλπ. με εργάτες που τούς δουλεύουν... και καλά κάνουν, και έχουν και πολλά κέρδη, και καλά κάνουν, αλλά δεν μπορεί να λες ‘δεν πληρώνω’. Θυμηθείτε τις ιστορίες στα θερμοκήπια της Ηλείας» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μπαλάφας.

Ο υφυπουργός Εσωτερικών χρησιμοποίησε, επίσης, ξανά το επιχείρημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε τον Σεπτέμβριο στο λαό με το Μνημόνιο και «ο λαός μας έδωσε 7,5 μονάδες διαφορά». «Στο δύσκολο δίλημμα του Σεπτεμβρίου απαντήσαμε υπογράφοντας τη δύσκολη συμφωνία, και καλά κάναμε, και ο λαός μας ψήφισε για να την υλοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και μάς έδωσε 7,5% μονάδες διαφορά. Ο ελληνικός λαός είπε "προχωρήστε τη δυσάρεστη συμφωνία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο"» είπε χαρακτηριστικά μιλώντας στο ΣΚΑΪ.

Όσον αφορά τα αιτήματα των αγροτών υποστήριξε ότι «έχω ελέγξει, δεν μοιράζουν χαρτί με τα αιτήματά τους στα μπλόκα» προσθέτοντας: «Εγώ θα ήθελα να είχαν αιτήματα συγκεκριμένα οι αγρότες, γιατί αίτημα για αφορολόγητο 30.000 ευρώ δεν έχει ακουστεί ποτέ αυτό, και είναι κορωνίδα των αιτημάτων τους, έχει στοιχειώδη πιθανότητα αποδοχής αυτό όχι από την κυβέρνηση, αλλά από τον ελληνικό λαό;».

Σχολιάζοντας τα επεισόδια σε βάρος βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως στις αγροτικές περιοχές και κάνοντας σύγκριση με ό,τι συνέβαινε στην περίοδο «των αγανακτισμένων» ο Γιάννης Μπαλάφας δήλωσε ότι «ποτέ δεν πήγαν άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσουν πρόβλημα σε άλλη κομματική εκδήλωση, όσο γνωρίζω εγώ...» «Πέντε - δέκα στημένοι μπορούν να σου διαλύσουν μια κομματική εκδήλωση, αλλά εμείς ποτέ δεν πήγαμε ποτέ σε κομματική εκδήλωση αλλού κόμματος, αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό της Αριστεράς που εγώ γνωρίζω» τόνισε.

.Αντίσταση, Τώρα!

Έχουμε και λέμε: Σε ένα χρόνο έκλεισαν οι τράπεζες. Επιβαρύνθηκε η οικονομία καμιά 40αριά δις ευρώ άμεσα αλλά πήρε στην πλάτη της κι ένα δάνειο καμιά 80αριά δις που θα μπορούσε να έχει γλιτώσει.

Το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει και μέσα σε δύο εβδομάδες έχουν χαθεί πάνω από 100δις.

Οι πολίτες δεν μπορούν να πάρουν πάνω από 420 ευρώ την εβδομάδα και η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο με capital controls.

Επίσης, τα σύνορα της Ευρώπης μεταφέρονται στα Σκόπια και χιλιάδες μετανάστες «λιάζονται» στην Ελλάδα.

Ακόμη, το ΝΑΤΟ αναλαμβάνει δράση στο Αιγαίο, οι Τούρκοι εγείρουν θέματα γκρίζων ζωνών κι ετοιμάζονται να μπουκάρουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Και το τελευταίο: Η τρόικα ζητά νέα σκληρά μέτρα, η αξιολόγηση δεν προχωρά, η συζήτηση για το χρέος δεν θα ανοίξει ούτε το καλοκαίρι.

Όλα αυτά είναι έργο ΣΥΡΙΖΑ, μένει να δούμε την κατάληψη. Που θα πάει όλο αυτό, ποιος θα πληρώσει για όλα αυτά. Θα μείνει η οργή του κόσμου στο «ουστ γαϊδούρια» που λένε οι πολίτες στους βουλευτές;

Όμως, το ελάχιστο είναι η τύχη του ΣΥΡΙΖΑ, του Τσίπρα και της παρέας του. Το μείζον ερώτημα είναι «που πάει αυτή η χώρα;» Όποιος δεν βλέπει τους κινδύνους να έρχονται απλά δεν θέλει. Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον μιας ανεπανόρθωτης καταστροφής, οικονομικής και εθνικής. Και ταυτόχρονα μπροστά σε μια κοινωνική ένταση που σίγουρα θα οδηγήσει σε πολύ χειρότερες καταστάσεις. Εδώ φτάσαμε να συζητάμε αν θα υπάρξει ανάφλεξη στο Αιγαίο, αν θα πάρουμε πάλι τα όπλα για να υπερασπιστούμε τα ιερά και τα όσια της πατρίδας. Τόσο δραματική είναι η κατάσταση.

Κι όμως, το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν φαίνεται να μαθαίνει από τα λάθη του. Και μιλάμε για όλα τα κόμματα. Αν, όμως, θεωρούσαμε ότι η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τα κόμματα εξουσίας που πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, τι έχουμε; Να πούμε την αλήθεια;

Ένα μεγάλο μέρος των κομμάτων αποτελείται από άσχετους, ερασιτέχνες, κατσαπλιάδες της πολιτικής που σκέφτονται μόνο την πάρτη τους. Φιλοτομαριστές που τσακώνονται στη Βουλή και τα τηλεπαράθυρα ενώ η πατρίδα έχει πάρει φωτιά. Παρτάκηδες, βολεμένοι που το μόνο που θέλουν είναι να κρατήσουν τη μικρή αυτή εξουσία τους σε μια χώρα που καταρρέει.

Ωραία, λοιπόν, ας δούμε το μέλλον μετά τον ΣΥΡΙΖΑ. Πέφτει ο Αλέξης με πάταγο. Και μετά τι; Είναι η ΝΔ έτοιμη να κυβερνήσει; Είναι ο Κυριάκος ικανός να βγάλει τη χώρα από την καταστροφή; Υπάρχει ο ηγέτης που θα τολμήσει, θα κάνει ρήξεις, θα διαπραγματευτεί με σθένος και πατριωτικό καθήκον; Αλλά το κυριότερο, υπάρχει το πολιτικό προσωπικό που θα μπορέσει να στηρίξει μια εθνική προσπάθεια εξόδου από το τέλμα;

Έστω κι ένας πολίτης μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά και να πει με βεβαιότητα: «Ναι, υπάρχουν και ηγέτες, υπάρχουν βουλευτές που έχουν κοχόνες να τα βάλουν με τα θηρία και να αποτρέψουν την εθνική καταστροφή που έρχεται;» Πολύ φοβούμαστε ότι δύσκολα θα υπάρξουν πολίτες με την πίστη για κάτι καλό. Δεν θέλουμε να είμαστε απαισιόδοξοι, δεν μπορεί και στον ΣΥΡΙΖΑ και στη ΝΔ και σε άλλους πολιτικούς χώρους υπάρχουν πατριώτες, έξυπνοι, μορφωμένοι που μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. 

Να μαζευτεί μια «Εθνική ομάδα πολιτικών», να πολεμήσει καταρχάς τον λαϊκισμό, να μαζέψει τα προβλήματα και να βρει λύσεις. Να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση άξιων και ικανών που θα καταφέρει να πείσει τον κόσμο ότι μπροστά στην επερχόμενη καταστροφή είναι η μόνη λύση. Να ζητήσει στήριξη, για ένα, δύο, τρία χρόνια, όσο χρειαστεί για να αποφευχθεί ο κίνδυνος. Κι αυτό το λέμε διότι ακόμη και σε εκλογές να πάμε πάλι μια από τα ίδια θα ζήσουμε. Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ μαζί με συμμάχους, εκβιασμοί, παιχνίδια κάτω από το τραπέζι, βόλεμα κολλητών και κομματικών φίλων και η ίδια κατάσταση. Μια κοινωνία και μια οικονομία να σέρνονται προς τον γκρεμό και τους ξένους να γελάνε με τα χάλια μας.

Ε, δεν πάει άλλο. Αυτή πρέπει να είναι η επανάσταση του αυτονόητου.

Προτού λοιπόν οδηγηθούμε στην εθνική τραγωδία της χρεοκοπίας ή προτού χάσουμε μερικά νησιά και τη Θράκη μας ή ακόμη προτού γεμίσει η Ελλάδα μουσουλμάνους απ’ όλα τα μέρη της Ανατολίας, πρέπει να υπάρξει εθνική συνεννόηση. Αν έχει μείνει λίγη τσίπα από τον Τσίπρα ή αν υπάρχει λίγο φιλότιμο στην Προεδρία πρέπει να αναλάβουν τις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός ρεύματος εθνικής ανάτασης. Όσοι ικανοί από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεχωρίζουν από το ρεμπέτ ασκέρι που μας κυβερνά, μαζί με όσους από τη ΝΔ δεν έχουν χάσει τη σοβαρότητά τους, ας αγωνιστούν από κοινού για την πατρίδα. Και η ιστορία θα τους ευγνωμονεί και θα τους γράψει με χρυσά γράμματα.

Θα θυμίσουμε μια ιστορική ατάκα του Άρη Βελουχιώτη: «Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Ας μην αφήσουμε λοιπόν την πατρίδα να χαθεί εμείς που είμαστε εδώ και πολεμάμε κάθε μέρα.