.Βαρύ… χειμώνα προβλέπει το ΔΝΤ για την ελληνική κυβέρνηση

Ο νέος γύρος διαπραγματεύσεων για την νέα αξιολόγηση και την εκταμίευση της επόμενης δόσης θα ξεκινήσει, αλλά όλα δείχνουν ότι θα διαρκέσει για πολύ. Σίγουρα πολύ περισσότερο απ᾽όσο ελπίζει και προσδοκά η Αθήνα. Οι εκτιμήσεις προδιαγράφουν την διαπραγμάτευση που θα ξεκινήσει κι επισήμως με την άφιξη της Τρόικας στην χώρα μας ως ένα μπραντ εφέρ Ελλάδας και δανειστών για γερά νεύρα.

Και τούτο διότι οι πληροφορίες φέρουν το Ταμείο έτοιμο να εγείρει και πάλι νέα προσκόμματα απαιτήσεων προς την Αθήνα σε μία προσπάθεια να τραβήξει επί μακρόν το νέο γύρο αξιολόγησης που θα ξεκινήσει σύντομα.

Πηγή του Ταμείου πάντως τόνιζε την ανάγκη να επιδειχθεί υπομονή υπογραμμίζοντας την άποψη ότι… «στο θέμα της αξιολόγησης δεν πρέπει να βιαζόμαστε. Σημασία έχει η συμφωνία επί των μεταρρυθμίσεων να συμβαδίζει με την υλοποίησή τους. Και ως προς το τελευταίο πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις ότι τα συμφωνηθέντα εφαρμόζονται».

Όπως είναι ήδη γνωστό, οι επιφυλάξεις του Ταμείου αφορούν μείζονα ζητήματα από την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων μέχρι τους στόχους για τα έσοδα και το πρωτογενές πλεόνασμα.

Η αντίληψη που κυριαρχεί μεταξύ των στελεχών του ΔΝΤ που παρακολουθούν από πολύ κοντά το ελληνικό πρόγραμμα, είναι πως ούτε λίγο ούτε πολύ η Αθήνα θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να προσφύγει στην λήψη πρόσθετων μέτρων για να μπορέσει να μείνει συνεπής με τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της απέναντι στους Ευρωπαίους.

Πάντως το όλο κουβάρι θα περιπλακεί ακόμα περισσότερο αφού η ελάφρυνση του χρέους που θέτει το Ταμείο ως προαπαιτούμενο για την συμμετοχή του στο πρόγραμμα, είναι άρρηκτα εξαρτώμενη από την πορεία επίτευξης των στόχων.

Η εκ προοιμίου δυσοίωνες προβλέψεις του ΔΝΤ για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών, αποτελεί πρόσθετο εμπόδιο στον δρόμο που θέλει να διανύσει η κυβέρνηση για να υπάρξει μία σχετική συμφωνία για το χρέος μέχρι τα τέλη του έτους.

Μετά την θερινή ραστώνη, η Ντέλια Βελκουλέσκου αναμένεται να έρθει στην Αθήνα τις επόμενες μέρες έχοντας στις βαλίτσες της εισηγήσεις για δραστικές περικοπές κοινωνικών δαπανών αλλά το βαρύ «τσεκούρι» για τα εργασιακά.

Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι η πλευρά του ΔΝΤ θα προσέλθει στο νέο γύρο των διαπραγματεύσεων χωρίς να συμμερίζεται την άποψη ότι ο χρόνος πιέζει για την Ελλάδα και επιζητώντας όπως φαίνεται μία νέα μακρόσυρτη, αργή και επίπονη για την ελληνική πλευρά διαδικασία αξιολόγησης…

.Κυβερνώσα Αριστερά: H δικτατορία στα… καλύτερά της

Ένα κανάλι, ο Alpha, ζητά την κασέτα με τις 66 ώρες στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης ώστε να δει αν ο Ιβάν Σαββίδης λειτούργησε εξωθεσμικά και αν η συμπεριφορά του συνιστά παράγοντα ακύρωσης του διαγωνισμού. Μάλιστα ο Κοντομηνάς του κάνει μήνυμα και η υπόθεση με τους «λαγούς» και τους αεριτζήδες θα κριθεί στα δικαστήρια.

Η εισαγγελέας συμφωνεί αλλά μια ημέρα μετά με κυβερνητική παρέμβαση αποφασίζεται να δει ο σταθμός την κασέτα αλλά να μην κάνει αντίγραφο, προφανώς για να μη μάθει ο ελληνικός λαός τι έγινε στην παρτίδα πόκερ των παπατζήδων.

Ο Μαρινάκης από την πλευρά του ζητά να ελεγχθεί το πόθεν έσχες όλων των νικητών στο διαγωνισμό για το σύνολο του ποσού που έδωσαν. Και ο Παππάς αποφασίζει να ζητηθεί πόθεν έσχες μόνο στην προκαταβολή και μετά βλέπουμε. Για παράδειγμα, ο Καλογρίτσας να μπορεί να δικαιολογήσει 17 εκατ. που πρέπει να δώσει, αλλά για τα 54 εκατ. θα βρει χρόνο να το κάνει στο μέλλον.

Μια κομματική εφημερίδα η «Αυγή» παίρνει δάνειο με εγγύηση τις μελλοντικές κρατικές επιδοτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή δανειοδοτείται όπως είπε και ο Παν. Ψυχάρης με «αέρα». Η ίδια εφημερίδα έχει μέτοχο μια off shore εταιρεία, της ζητούν να αποκαλύψει ποιοι κρύβονται πίσω από την εταιρεία αυτή αλλά οι επικεφαλής της Αυγής και φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ κωφεύουν. Αρνούνται να πουν ποιοι ήταν και τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή την υπόθεση. Την ίδια στιγμή η εφημερίδα της αριστεράς με την ανυπόληπτη κυκλοφορία παίρνει ένα σκασμό λεφτά το 2015, χρονιά που εντελώς τυχαία είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Η κυβέρνηση, παντελώς εξωθεσμικά και παρασκηνιακά παρεμβαίνει στις τράπεζες και μπλοκάρει τα λεφτά του Mega, αφήνοντας τους εργαζόμενους επί πέντε μήνες απλήρωτους. Η αριστερή κυβέρνηση επιτρέπει να παίζονται παιχνίδια στις πλάτες εργαζόμενων και μάλιστα συμπλέει με τους ιδιοκτήτες του καναλιού στο σχέδιο διάλυσής του για να έρθει να το πάρει κάποιος «λευκός ιππότης» μπιρ παρά.

Ο υπουργός – καναλάρχης, μαζί με τον υπουργό Κατρούγκαλο πετάνε εκατοντάδες εργαζόμενους στο δρόμο και μετά τους δίνουν επιδόματα ανεργίας και συστάσεις να φτιάξουν... site για να μην πεινάνε.

Ο ίδιος υπουργός Κατρούγκαλος, αφού κόβει τις συντάξεις του κόσμου στη συνέχεια τους δίνει «ασπιρίνες» καθώς πολλοί από αυτούς δεν θα έπαιρναν ούτε ευρώ από τον Οκτώβριο.

Όλα τα παραπάνω είναι δείγμα της αριστερής κυβέρνησης που είναι ευαίσθητη στα δημοκρατικά δικαιώματα, στη διαφάνεια, που είναι με το λαό κι όχι με το κεφάλαιο, που δεν έχει σχέσεις με τη διαπλοκή και που εξελέγη για να φέρει στην Ελλάδα άλλον αέρα.

Η ΝΔ, ο Σαμαράς, ο Μητσοτάκης, είναι δεξιοί, ακροδεξιοί, φασίστες, συντηρητικοί, διαπλεκόμενοι αλλά... δεν τόλμησαν να κάνουν όλα τα παραπάνω. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Αν αυτό δεν είναι αριστερή Χούντα κι αν ο Τσίπρας δεν είναι Ερντογάν, όπως γράφουν και οι ξένες εφημερίδες, τότε τι είναι;

.Ετοιμάζεται να εγκαταλείψει τον μικρό Αλέξη ο Καμμένος;

Πίνοντας Earl Gray, πράσινο για τη δίαιτα, σε τσαγιερό βικτωριανού τύπου, ο Πάνος Καμμένος έδωσε σημεία ζωής μιλώντας... μέσω twitter. Εκεί που νομίζαμε ότι έφυγε από τη χώρα με... ελικόπτερο, εκεί που ανησυχούσαμε ότι ο τουρκικός στρατός θα... μπουκάρει στη χώρα αφού δεν έχει να φοβηθεί τίποτε, να' σου ο στρατηγός Πάνος έκανε την εμφάνισή του μιλώντας ξανά για τον κουμπάρο Καλογρίτσα.

Αφού ο κουμπάρος πήρε την άδεια και ο υπουργός δεν παραιτήθηκε είπε να κάνει μια δήλωση με την οποία επιμένει ότι είτε καναλάρχης θα είναι είτε εργολάβος. Όμως, πρόκειται για τζάμπα μαγκιά καθώς ούτε νόμος για βασικό μέτοχο υπάρχει, ούτε ο κουμπάρος πήρε την άδεια. Ο γιος Βλαδίμηρος την πήρε και απ' όσο ξέρουμε και ο Μπόμπολας για του εκδότη είναι και ο Πάνος Ψυχάρης γιος του Σταύρου είναι και ο Τζίγκερ γιος του Βαρδινογιάννη είναι, αλλά δεν είχαν κανένα πρόβλημα.

Εκεί, όμως, που τα... έσπασε και προκάλεσε αίσθηση ήταν η εκτίμησή του ότι δεν έχει τα 50 τόσα εκατομμύρια ο κουμπάρος του. Ότι δεν είναι τόσο... πλούσιος «η Χρήστους για να πάρ κανάλ».

Προφανώς ως... εξ αγχιστείας μέλος της οικογένειας ξέρει τα περιουσιακά του κουμπάρου εκ Καρδίτσας. Κι αυτό δημιουργεί μείζον θέμα για την κυβέρνηση. Δηλαδή ο κ. Καμμένος κατηγορεί το «πουλέν» του Τσίπρα και του Παππά ως... αεριτζή. Ότι δηλαδή χτύπησε μια άδεια χωρίς να έχει τα λεφτά και τώρα παρακαλάει τους παλιούς διαπλεκόμενους μιντιάρχες για να του δώσουν κανένα εκατομμύριο να τα βγάλει πέρα.

Αν είναι έτσι τότε υπάρχει πολύ σοβαρό θέμα. Αναρωτιόμαστε, ωστόσο, μήπως ο υπουργός Άμυνας και συγκυβερνήτης στο καράβι που βουλιάζει, εγκαταλείπει το ταξίδι.

Μήπως είναι δηλαδή ένα από τα «ποντίκια» που γράφαμε πριν μερικές ημέρες τα οποία βλέπουν ότι τελειώνει το αριστερό παραμύθι και παίρνουν τις αποστάσεις τους.

Μήπως ο κ. Καμμένος ετοιμάζει καμιά ηρωϊκή έξοδο είτε βάζοντας μπροστά το θέμα των περικοπών στους ένστολους είτε την υπόθεση με τις άδειες και τον Καλογρίτσα;

Θα μπορούσαν να υπάρχουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις με τους ΑΝΕΛ να πηδάνε από το πλοίο και τον Τσίπρα να αναζητά άλλο... Μούτσο που μπορεί να λέγεται... μπάρμπα Βασίλης.

Έτσι, ο Καμμένος θα το παίζει ήρωας, παρ' ότι κατάπιε μνημόνια, περικοπές, προσβολές, Μακεδονίες, προσφυγικά, γάμους ομοφυλοφίλων και άλλα «δεξιά» πράγματα. Ίσως να είναι και η μόνη περίπτωση να διασωθεί πολιτικά. Να εγκαταλείψει τον «μικρό Αλέξη».

.Υπάρχει κίνδυνος ριζοσπαστικοποίησης στην Ελλάδα;

Η αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης (πολύ μικρού αριθμού, ευτυχώς, σε σχέση με το σύνολο) μουσουλμάνων σε ευρωπαϊκές χώρες είναι εξαιρετικά δύσκολη και απαιτεί τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας πολυδιάστατης πολιτικής που θα επιχειρεί να θεραπεύσει όχι μόνο τα συμπτώματα, αλλά και τις γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος.

 Η μέχρι τώρα εμπειρία χωρών όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Βρετανία, αλλά και η Γερμανία, στις προσπάθειες πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης δεν είναι ιδιαίτερα θετική. Η διαπίστωση αυτή πιστοποιείται τόσο από τον σημαντικό αριθμό (6.000+) Ευρωπαίων πολιτών που μετέβησαν στη Συρία για να πολεμήσουν στις τάξεις του «Ισλαμικού Κράτους», όσο και από τις βίαιες ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η Ελλάδα δεν έχει αντιμετωπίσει ακόμη τέτοια προβλήματα, παρά το γεγονός ότι φιλοξενεί εδώ και αρκετά χρόνια μια ευμεγέθη κοινότητα μουσουλμάνων μεταναστών.

 Η απουσία εμφανούς ριζοσπαστικοποίησης ελάχιστα οφείλεται σε μια επιτυχημένη κρατική πολιτική ένταξης και θα πρέπει να αποδοθεί σε άλλους παράγοντες. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα αρχίζει να αλλάζει, τόσο λόγω της εισροής αυξανόμενου αριθμού προσφύγων και μεταναστών, όσο και της συνεχιζόμενης οικονομικής και ευρύτερης κρίσης (που, ειρήσθω εν παρόδω, συνεχίζει να προκαλεί φαινόμενα ριζοσπαστικοποίησης στη μη μουσουλμανική νεολαία της χώρας) που δυσχεραίνει σημαντικά την υποδοχή, φιλοξενία και ένταξη των νέων προσφυγικών και μεταναστευτικών ομάδων. 

Η αναγκαστική παραμονή των ανθρώπων αυτών στην Ελλάδα όχι μόνο θα προκαλέσει προβλήματα εγκληματικότητας (δράση διακινητών, μικρο-παραβατικότητα, πορνεία), αλλά και σε συνδυασμό με τις κατά κανόνα κακές συνθήκες διαβίωσης και τη γενικότερη δυσκολία ένταξης μπορεί να οδηγήσει σε ριζοσπαστικοποίηση μικρού αριθμού νέων ανθρώπων και σε πράξεις βίας όπως αυτές που βίωσαν πρόσφατα άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί –για μια σειρά από λόγους– στόχο υψηλής προτεραιότητας για τζιχαντιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις. Η εμπειρία έχει δείξει, ωστόσο, ότι όταν αυξάνει η δυσκολία πληγμάτων εναντίον στόχων υψηλής προτεραιότητας λόγω μέτρων ασφαλείας, τότε οι τρομοκράτες «κατεβαίνουν πιο κάτω» στη λίστα, αναζητώντας πιο τρωτούς στόχους. Είμαστε μια χώρα γεωγραφικά προσβάσιμη από τη Μέση Ανατολή και ασφαλώς δεν θα θέλαμε να μετατραπούμε στο μαλακό υπογάστριο ασφαλείας της Ευρώπης, με την εύκολη διέλευση ριζοσπαστικών στοιχείων. Να σημειωθεί, βεβαίως, ότι στην προσπάθεια εκτίμησης της απειλής καλό θα ήταν να αποφύγουμε, στο μέτρο του δυνατού, φοβικές προσεγγίσεις και γενικόλογες διαπιστώσεις. 

Σε κάθε περίπτωση, για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και της ριζοσπαστικοποίησης απαιτείται μια πολυεπίπεδη στρατηγική, που θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αποτελεσματικότερη συνεργασία με άλλα κράτη και οργανισμούς, βελτίωση της εκπαίδευσης των υπηρεσιών ασφαλείας, έγκαιρη ετοιμασία μιας πολιτικής πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης και, κυρίως, μια στρατηγική εσωτερικής ασφαλείας (οι βασικές αρχές της οποίας σκιαγραφήθηκαν στη Λευκή Βίβλο του ΕΛΙΑΜΕΠ για την Ελληνική Εξωτερική Πολιτική, Ασφάλεια και Αμυνα [Εκδόσεις Σιδέρη, Αθήνα, 2016]). Είναι θετικό ότι εσχάτως παρατηρείται μια κινητικότητα των αρμοδίων υπηρεσιών προς αυτή την κατεύθυνση. 

 ΘΑΝΟΣ Π. ΝΤΟΚΟΣ*

.«Εν οίδα», όλα τα είδα

Καθώς για πολλούς η ποίηση είναι λογοτεχνικό είδος αχρείαστο, ακαταλαβίστικο ίσως, ξόδεμα χρόνου, αυτεπίστροφο εγχείρημα για τους αναρίθμητους θεράποντές της, είναι αλήθεια ότι οι μελοποιήσεις στίχων προσφέρουν έργο χρήσιμο, ενίοτε εθνικό. Ακούγοντας ας πούμε τις δύο τετράστιχες στροφές από τον «Υμνον εις την Ελευθερίαν», κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου μάς κατακλύζει περηφάνια που εξαίρεται μαζικά όταν συνοδεύεται και από ολυμπιακά μετάλλια. 

Ωστόσο εκείνες τις ώρες, αλλά και πριν και μετά, ίσως εφ’ όρου ζωής, αναρωτιέται κανείς από πόσες στροφές αποτελείται ο εθνικός μας ύμνος και πόσους άλλους στίχους γνωρίζει; Μάλλον όχι. «Περιττή» πληροφόρηση. Και ποιος δεν βρίσκεται στην εμπροσθοφυλακή διεθνούς υπεροχής, μνημονεύοντας τους δύο νομπελίστες ποιητές μας, Σεφέρη και Ελύτη; 

Η φωνή του Μπιθικώτση (κυρίως αυτού) μάς δονεί, του οφείλουμε τα ακούσματα –άρα και κατασταλαγμένη άποψη– για την ποιότητα του έργου τους, το πεντάγραμμο μας φέρνει κοντά στους μεγάλους γραφιάδες. Οι στίχοι βεβαίως επιστρατεύονται –πρωταθλητής εδώ ο Καβάφης– από χρήστες του γραπτού λόγου και από κάθε λογής παρλάτορες, ως ενισχυτικά συστατικά επιχειρημάτων και επίδειξης ευρύτερης παιδείας.

Συγγενής με τα παραπάνω αλήθεια: αρκεί μία και μόνον επίσκεψη στον Ιερό Βράχο, σε σχολική εκδρομή, για να αισθάνεσαι περήφανος ως Ελλην, μια ζωή, για το κορυφαίο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, από εκεί πάνω η θέα είναι μαγευτική, χάνουν όσοι δεν ανέβηκαν καν δεύτερη φορά – πόσο μάλλον πρώτη. Πλάτων και Αριστοτέλης; Και τίποτα να έχεις αποταμιεύσει, αρκεί που ήταν αρχαίοι Ελληνες, όμαιμοί μας, η δόξα τους είναι κληρονομιά μας. Τα παραπάνω συνθέτουν μια συνθήκη με παραγράφους υποκρισίας και ανοικτή συμμετοχή. 

Πλην των επιστημόνων-ερευνητών και των παθιασμένων φιλαναγνωστών που κλέβουν χρόνο (αφού μπορούν) ώστε να μεριμνούν σ’ αντικείμενα τερπνά χωρίς χρησιμοθηρία, για πολλούς η λύση είναι δοκιμασμένη και μεταξύ κατεργαραίων πειστική. Υποδύομαι ότι γνωρίζω, κρατώντας τα μπόσικα· είναι η σοβαροφάνεια, ο θεατρινισμός πρωτοετούς της αμάθειας, η γονυκλισία στο κοινώς αποδεκτό, από τον φόβο μη δηλώσω άγνοια και εκτεθώ. Ερχεται ως φυσικό επόμενο το φαινόμενο του νεοελληνικού ξερολισμού, ο πληθυσμός όσων μιλούν επί παντός είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος. Πόσοι απέμειναν να ξέρουν-μπορούν ν’ ακούν;

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα; Απεταξάμην. Συμπυκνώνει ο Κωστής Παπαγιώργης στο έξοχο «Σωκράτης – Ο νομοθέτης που αυτοκτονεί»: «Δεν δίδαξε τίποτε, δεν γνώριζε το παραμικρό, δεν άφησε γραπτά, παραδίνεται στον νόμο της πολιτείας και δεν διστάζει στιγμή να υποταχτεί στην αδικία, προσφέροντας στην πόλη σφάγιο τον εαυτό του». Πριν από κοντά σαράντα χρόνια πήραμε μέρος, ως Ελλάς, στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον με το τραγούδι «Σωκράτη εσύ σούπερ σταρ». Με περηφάνια. 

 ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ

.Η “συνιστώσα Σόρος” στην κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ

Εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία, επανειλημμένα είναι τα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για χρηματοδοτήσεις ελληνικών “Μη” Κυβερνητικών Οργανώσεων, αλλά και ατόμων που διατηρούν στενές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, από το Ίδρυμα Σόρος. Οι χρηματοδοτήσεις ρέουν με πρόσχημα ή με αιτία την καταπολέμηση της ξενοφοβίας, την στήριξη μιας πολυ-πολιτισμικής κοινωνίας, την αντιμετώπιση του νεοφασισμού, ή, όπως εσχάτως αποδείχτηκε από έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν, την καταπολέμηση της “ρωσικής διείσδυσης” στην Ελλάδα. 

Παλαιότερα, βέβαια, άπαντες ενθυμούνται τη δράση του Ιδρύματος Σόρος στην Ελλάδα -που προφανώς συνοδευόταν από τις σχετικές χρηματοδοτήσεις- υπέρ της ονομασίας των Σκοπίων ως “Μακεδονίας”. Τότε, μάλιστα, είχε γίνει λόγος για έμμεση πλην σαφή -”ιδεολογική”- στήριξη αυτής της δράσης από κύκλους προσκείμενους στον Γιώργο Παπανδρέου, καθώς και ανθρώπους του στο υπουργείο Εξωτερικών και στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και στα μεγάλα επεισόδια, με αφορμή τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έκαναν λόγο για προσπάθεια αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης της ΝΔ, με την ... ευγενή χορηγία του Σόρος, εξαιτίας κυρίως της προσπάθειάς της για επαναπροσέγγιση της Αθήνας με τη Μόσχα.

Τώρα, για πρώτη φορά έρχονται στο φως της δημοσιότητας επίσημα έγγραφα του Ιδρύματος Σόρος (Open Society) που δείχνουν κάποιες από τις χρηματοδοτήσεις -και- προς την Ελλάδα, μόνον όμως για το 2014. Εκεί, εκτός των άλλων, φαίνεται πως δόθηκαν 26.000 δολάρια για τέσσερις μήνες στο γνωστό Athens Pride (από 23-8 έως 9-12-2014). Πράγμα, που δεν ξενίζει, βέβαια, αν ληφθεί υπόψιν ότι φέτος ανακοίνωση “συμπαράστασης” στην Gay parade στην Αθήνα, εξέδωσε η ίδια η αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα. Όμως, ανάμεσα στα άλλα ενδιαφέροντα αυτού του εγγράφου, υπάρχει και η χρηματοδότηση σε μια ΜΚΟ, υπεύθυνη της οποίας εμφανιζόταν ηΕλένη Τάκου.Η τελευταία ήταν διευθύντρια του πολιτικού γραφείου της πρώην υπουργού Μετανάστευσης, Τασίας Χριστοδουλοπούλου, θέση την οποία κατέχει και σήμερα επί υπουργίας Γιάννη Μουζάλα. 

Φέρεται, επίσης, να έχει άμεση πρόσβαση στο μέγαρο Μαξίμου, ενώ λέγεται ότι κατ' επανάληψη συνόδευσε τον Α.Τσίπρα σε ταξίδια του. Από άλλα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν, επίσης, φαίνεται ότι ο άνθρωπος που προσελήφθη στο μέγαρο Μαξίμου για να χειρίζεται τα social media του πρωθυπουργού, είχε λάβει μέρος στην εκστρατεία που χρηματοδότησε το Ίδρυμα Σόρος στην Ελλάδα, το 2015, για να δυσφημιστεί η Ρωσία και να αναστραφεί το όχι και τόσο θετικό κλίμα στην ελληνική κοινή γνώμη για την κυβέρνηση του Κιέβου και την Ουκρανία.

Το 2014, όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια της “εξέγερσης του Μαϊντάν” στο Κίεβο, ανατράπηκε η φιλορωσική κυβέρνηση της Ουκρανίας, στη συνέχεια ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος, με αποτέλεσμα την αυτονόμηση -με τη βοήθεια της Μόσχας- της Ανατολικής Ουκρανίας, και τέλος η Κριμαία πέρασε στην “αγκαλιά” της Ρωσίας. Έκτοτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν ιδιαίτερα σοβαρά κονδύλια για τον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων της νέας φιλοαμερικανικής κυβέρνησης του Κιέβου, ενώ έχουν ρίξει μεγάλο πολιτικό και στρατιωτικό βάρος ούτως ώστε να μην περάσει και πάλι η Ουκρανία στην επιρροή της Ρωσίας. 

Στο πλαίσιο, λοιπόν, της αντιρωσικής καμπάνιας που έπρεπε να γίνει στην Ελλάδα, εντός του 2015, ένα από τα σχέδια του Ιδρύματος Σόρος προέβλεπε το λόμπινγκ σε σειρά ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ώστε να αναστραφούν οι φιλορωσικές διαθέσεις της ελληνικής κοινής γνώμης. Αυτό φαίνεται σαφώς από την επιστολή που είχε στείλει το Μάρτιο του 2015 ο Γιάννης Καρράς, ως άτυπος (;) εκπρόσωπος του Ιδρύματος Σόρος (https://www.opendemocracy.net/author/iannis-carras), στον Ματθαίο Τσιμιτάκη. Την επιστολή αυτή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, έφεραν στο φως της δημοσιότητας αμερικανοί χάκερ – ακτιβιστές στην ιστοσελίδα DCLeaks, η οποία φιλοδοξεί να γίνει κάτι αντίστοιχο της ιστοσελίδας WikiLeaks, η οποία, ως γνωστόν, βγάζει στη φόρα υποκλαπέντα έγγραφα.

Ο Μ.Τσιμιτάκης, εργαζόμενος παλιότερα στην “Αυγή”, και στον ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ “Στο Κόκκινο”, φέρεται να διαθέτει σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και προσωπικά με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ λέγεται ότι παλαιότερα έπαιξε σημαντικό ρόλο στις καμπάνιες του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του διαδικτύου και των social media. Πολλοί επίσης, τον θυμούνται να εμφανίζεται, ουκ ολίγες φορές, στα στούντιο της ΕΡΤ, όταν μετά το “λουκέτο”, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει σημαία του τη συγκεκριμένη υπόθεση. 

Ο ίδιος προσελήφθη μάλιστα, στο μέγαρο Μαξίμου (Φεβρουάριος 2015) για να διαχειρίζεται τα social media του πρωθυπουργού, δεδομένου ότι χαρακτηρίζεται ως ειδικός σε αυτόν τον τομέα. Ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος είναι ένας από εκείνους που δημόσια, στα social media, είχε υπερασπιστεί τον Γιάννη Μουζάλα, όταν αυτός είχε αποκαλέσει τα Σκόπια, “Μακεδονία”. Χαρακτηρισμός που είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο Γ.Μουζάλας σε επανειλημμένες δηλώσεις “μετανοίας”. Τι να πει κανείς; Προφανώς, οι απόψεις της “συνιστώσας Σόρος” στον ΣΥΡΙΖΑ για το Μεταναστευτικό, το Σκοπιανό, και σειρά άλλων ζητημάτων, συμπίπτουν πλήρως με αυτές του Σόρος και της παρέας του.

.Προέχει η ασφάλεια

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να αντικαταστήσει το ελληνικό κράτος σε ορισμένες βασικές του υποχρεώσεις. Η προσφυγική/μεταναστευτική κρίση δεν έχει σε καμία περίπτωση τελειώσει. Πολλοί πιστεύουν μάλιστα ότι η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας κρέμεται από μια κλωστή και πως ο πρόεδρος Ερντογάν θα χρησιμοποιήσει το άνοιγμα της «κάνουλας» ως μοχλό πίεσης απέναντι σε μια εμφανώς αδύναμη Ευρώπη. Οι αρμόδιοι δεν θέλουν καν να σκεφθούν τι θα συμβεί εάν το καταστροφικό αυτό σενάριο επαληθευθεί.

Και έτσι όπως είμαστε, όμως, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Το ελληνικό Δημόσιο και η κυβέρνηση έχουν επιδείξει μεγάλη ανεπάρκεια. Κονδύλια υπάρχουν και μάλιστα πολλά. Είναι όμως αδύνατον έως τώρα να απορροφηθούν. Εξαιρετικά έμπειρες ευρωπαϊκές κυβερνητικές οργανώσεις δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι μια ευρωπαϊκή χώρα παρουσιάζει τέτοια δυσλειτουργία. Ακόμη και η δημιουργία δομών φιλοξενίας σε σημεία που έχουν προεπιλεχθεί αποδεικνύεται σχεδόν αδύνατη λόγω γραφειοκρατίας και νομικών κωλυμάτων.

Η Ελλάδα όμως πρέπει να λάβει τα μέτρα της και στον τομέα της ασφάλειας. Ο κ. Μουζάλας προφανώς αυτό είχε στο μυαλό του όταν εκστόμισε το περίφημο mea culpa. Εχει έλθει η στιγμή να ξεπεράσει τις όποιες αναστολές της η κυβέρνηση, να δημιουργήσει κλειστά και φυλασσόμενα κέντρα για τους παράνομους μετανάστες. Η συνεχής ανάμειξή τους με τους πρόσφυγες δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις και το υπόστρωμα για τη ριζοσπαστικοποίηση πολλών εξ αυτών. Θα έλθει η στιγμή που θα έχουμε κάποιο επεισόδιο σαν και αυτά που συμβαίνουν πλέον κάθε τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οι μηχανισμοί ασφαλείας της χώρας είναι απελπιστικά πιεσμένοι και πιθανότατα ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν παρόμοια σενάρια. Είναι λάθος να θεωρούμε ότι η χώρα μας έχει ασυλία έναντι της ισλαμικής τρομοκρατίας ή των παράφρονων μοναχικών λύκων. Η σημερινή κατάσταση δεν έχει καμία σχέση με τη δεκαετία του ’80, όταν η Ελλάδα απολάμβανε  μια ιδιότυπη προστασία.

Πρέπει να προλάβουμε εξελίξεις που θα έχουν μεγάλο οικονομικό κόστος και απρόβλεπτες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες.

Οσοι γνωρίζουν τα θέματα αυτά ανησυχούν βαθύτατα. Δεν πρόκειται για κινδυνολογία αλλά για λογική συνέπεια των όσων συμβαίνουν γύρω μας. Βρισκόμαστε σε μικρή απόσταση από καυτές εστίες δράσης και κέντρα εφοδιασμού τζιχαντιστών. Το πέρασμα από τα σύνορα είναι πολύ εύκολο στην ευρύτερη «γειτονιά» μας και κανείς δεν ξέρει πόσοι και ποιοι τα έχουν διασχίσει τον τελευταίο χρόνο. Και επειδή στη χώρα μας λείπουν η κουλτούρα ασφάλειας, η μεθοδικότητα και ο σχεδιασμός, καλό θα είναι να ετοιμασθούμε για τα χειρότερα, μήπως και τα αποφύγουμε

. ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ