.Προέχει η ασφάλεια

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να αντικαταστήσει το ελληνικό κράτος σε ορισμένες βασικές του υποχρεώσεις. Η προσφυγική/μεταναστευτική κρίση δεν έχει σε καμία περίπτωση τελειώσει. Πολλοί πιστεύουν μάλιστα ότι η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας κρέμεται από μια κλωστή και πως ο πρόεδρος Ερντογάν θα χρησιμοποιήσει το άνοιγμα της «κάνουλας» ως μοχλό πίεσης απέναντι σε μια εμφανώς αδύναμη Ευρώπη. Οι αρμόδιοι δεν θέλουν καν να σκεφθούν τι θα συμβεί εάν το καταστροφικό αυτό σενάριο επαληθευθεί.

Και έτσι όπως είμαστε, όμως, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Το ελληνικό Δημόσιο και η κυβέρνηση έχουν επιδείξει μεγάλη ανεπάρκεια. Κονδύλια υπάρχουν και μάλιστα πολλά. Είναι όμως αδύνατον έως τώρα να απορροφηθούν. Εξαιρετικά έμπειρες ευρωπαϊκές κυβερνητικές οργανώσεις δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι μια ευρωπαϊκή χώρα παρουσιάζει τέτοια δυσλειτουργία. Ακόμη και η δημιουργία δομών φιλοξενίας σε σημεία που έχουν προεπιλεχθεί αποδεικνύεται σχεδόν αδύνατη λόγω γραφειοκρατίας και νομικών κωλυμάτων.

Η Ελλάδα όμως πρέπει να λάβει τα μέτρα της και στον τομέα της ασφάλειας. Ο κ. Μουζάλας προφανώς αυτό είχε στο μυαλό του όταν εκστόμισε το περίφημο mea culpa. Εχει έλθει η στιγμή να ξεπεράσει τις όποιες αναστολές της η κυβέρνηση, να δημιουργήσει κλειστά και φυλασσόμενα κέντρα για τους παράνομους μετανάστες. Η συνεχής ανάμειξή τους με τους πρόσφυγες δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις και το υπόστρωμα για τη ριζοσπαστικοποίηση πολλών εξ αυτών. Θα έλθει η στιγμή που θα έχουμε κάποιο επεισόδιο σαν και αυτά που συμβαίνουν πλέον κάθε τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οι μηχανισμοί ασφαλείας της χώρας είναι απελπιστικά πιεσμένοι και πιθανότατα ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν παρόμοια σενάρια. Είναι λάθος να θεωρούμε ότι η χώρα μας έχει ασυλία έναντι της ισλαμικής τρομοκρατίας ή των παράφρονων μοναχικών λύκων. Η σημερινή κατάσταση δεν έχει καμία σχέση με τη δεκαετία του ’80, όταν η Ελλάδα απολάμβανε  μια ιδιότυπη προστασία.

Πρέπει να προλάβουμε εξελίξεις που θα έχουν μεγάλο οικονομικό κόστος και απρόβλεπτες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες.

Οσοι γνωρίζουν τα θέματα αυτά ανησυχούν βαθύτατα. Δεν πρόκειται για κινδυνολογία αλλά για λογική συνέπεια των όσων συμβαίνουν γύρω μας. Βρισκόμαστε σε μικρή απόσταση από καυτές εστίες δράσης και κέντρα εφοδιασμού τζιχαντιστών. Το πέρασμα από τα σύνορα είναι πολύ εύκολο στην ευρύτερη «γειτονιά» μας και κανείς δεν ξέρει πόσοι και ποιοι τα έχουν διασχίσει τον τελευταίο χρόνο. Και επειδή στη χώρα μας λείπουν η κουλτούρα ασφάλειας, η μεθοδικότητα και ο σχεδιασμός, καλό θα είναι να ετοιμασθούμε για τα χειρότερα, μήπως και τα αποφύγουμε

. ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

.Κατασχετήρια - φωτιά σε όσους χρωστούν: Πληρώστε αλλιώς χάνετε την περιουσία σας

Σε δεινή θέση θα βρεθούν χιλιάδες φορολογούμενοι και δανειολήπτες καθώς χιλιάδες κατασχετήρια για χρέη έρχουν αρχίσει να αποστέλλονται καλοκαιριάτικα. Πρόκειται για εντολές κατάσχεσεις που μπορούν να εκτελεστούν άμεσα καθώς δάνεια και ληξιπρόθεσμα ξεπερνούν τα 215 δισ. ευρώ.

Καθημερινά αποστέλλονται 1.800 ραβασάκια από τη Γενική Γραμματεία Εσόδων και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (1.200 από την ΓΓΔΕ και 600 απο το ΚΕΦΑΟ), όπως αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών.

Συνολικά ανοιχτούς λογαριασμούς με την εφορία έχουν πάνω από 4 εκατομμύρια φορολογούμενοι, άλλοι 300.000 συνωστίζονται στα ασφαλιστικά ταμεία και σε περίπου 3 εκατομμύρια υπολογίζονται οι φάκελοι δανείων που έχουν «κοκκινίσει» στις τράπεζες με τη μεγάλη πλειονότητα να αφορούν καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια.

Την ίδια ώρα εκφράζονται φόβοι ότι ο ασφυκτικός συνδυασμός της ανάγκης εξυπηρέτησης δανείων, φορολογικών υποχρεώσεων και ασφαλιστικών εισφορών θα προκαλέσει την «έκρηξη» και των ρυθμισμένων οφειλών καθώς θα υπάρχει επικάλυψη των δόσεων με νέες υποχρεώσεις.

Από τα τελευταία στοιχεία προκύπτει ότι ήδη δύο από τους τρεις που είχαν καταφύγει σε ρύθμιση χρεών στα ασφαλιστικά ταμεία έχουν τεθεί εκτός (περίπου 98.000 σε σύνολο 147.308 ρυθμίσεων), ενώ ειδικά για τη ρύθμιση των 100 δόσεων, το διάστημα Απριλίου-Ιουνίου 2016, ένας στους δύο οφειλέτες σε σύνολο 75.451 απεντάχθηκε. Τον Ιούλιο, παράλληλα, δημιουργήθηκαν νέα ληξιπρόθεσμα χρέη 1,2 δισ. ευρώ στις εφορίες, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό στα 90 δισ. ευρώ.

Οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία για τη ρύθμιση χρεών, ωστόσο όσο κυβέρνηση και πιστωτές δεν καταλήγουν σε ένα σχέδιο κοινής αποδοχής για τη διαχείριση του ιδιωτικου χρέους η κατάσταση θα συνεχίσει να είναι ασφυκτική για χιλιάδες πολίτες και το βάρος θα πέφτει σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

.Κλάφτα... Αλέξη!

 Και ξαφνικά μαθαίνουμε ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να ανοίξει την Αμυγδαλέζα. Θαύμα, η χάρη της Παναγιάς της… αριστερούσας έκανε το θαύμα της; Αντιλήφθηκαν οι ανίκανοι ότι πρέπει με κάποιο τρόπο να διαχειριστούν αυτό το μείζον πρόβλημα;

Αίφνης από μηδενικές ροές μεταναστών έχουμε 100 και 200 κάθε μέρα. Ο Ερντογάν απειλεί ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες, η ΕΕ ζητά διαπραγματεύσεις, ενώ η Γερμανία που μπαίνει σε προεκλογική χρονιά δηλώνει ότι δε θα ανεχθεί να την εκβιάζει η Τουρκία. Και την ίδια στιγμή, εντελώς ξαφνικά, γίνεται γνωστό ότι 3.000 πρόσφυγες που είναι στη Γερμανία θα σταλούν στην Κρήτη. Μάλιστα το Spiegel λέει ότι το προσφυγικό είναι μια μεγάλη πρόκληση για την Ελλάδα και θα την βρει μπροστά της.

Όποιος λοιπόν λέει ότι δεν είναι ξανά το μεταναστευτικό το νούμερο ένα ελληνικό κι όχι ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι ανόητος. Σιγά μη δεχθούν Γερμανία και Γαλλία που είναι σε προεκλογική περίοδο, να φιλοξενήσουν μετανάστες. Κι αν η συμφωνία με την Τουρκία καταρρεύσει, Αλέξη... κλάφτα. Θα ζήσουμε δραματικές εικόνες στην Ελλάδα. Κι όμως, ακόμη και σήμερα η Ελλάδα είναι απροετοίμαστη. Ελάχιστοι χώροι έχουν δημιουργηθεί, ζήτημα να μπορούν να φιλοξενήσουν 60.000 ξένους. Οι συνθήκες είναι δραματικές, μαχαιρώματα γίνονται συνεχώς και ο εγκλεισμός των μεταναστών είναι ζήτημα χρόνου να μετατραπεί σε εγκληματικότητα.

Και η κυβέρνηση τι κάνει; Παίζει τον… Παππά. Μια με τις άδειες της τηλεόρασης, μια με την απλή αναλογική και μια με τα εκλογικά σενάρια που ήδη διακινούνται, το Μαξίμου δείχνει να πελαγοδρομεί. Το μόνο που τους νοιάζει είναι πώς θα επικοινωνήσουν ότι ο Τσίπρας πήγε στο μαρτυρικό Κομμένο όπου επανέλαβε για ακόμα μια φορά τα παραμυθία περί γερμανικών αποζημιώσεων κλπ. Μια από τα ίδια δηλαδή. Νέες υποσχέσεις που μοιάζουν με επιταγές χωρίς αντίκρυσμα. Αφού ξεπούλησε τη χώρα στους Γερμαναράδες, μας λέει τώρα ότι θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις και σε δικαστικό επίπεδο. Έλεος σύντροφε!

Το πρόβλημα είναι ωστόσο εδώ και κάποιος πρέπει να το αντιμετωπίσει. Ίσως γίνει χειρότερο μέσα στο φθινόπωρο αλλά κανείς στην κυβέρνηση δεν δείχνει να ανησυχεί. Όλοι τους στη θερινή ραστώνη και η χώρα στον αυτόματο. Όταν όμως θα βουλιάξει η Ελλάδα από πρόσφυγες να δούμε που θα τους βάλουν. Έχει κάνει τίποτε ο ψεκασμένος υπουργός για τα στρατόπεδα; Έχει υπάρξει καμιά άλλη δομή; Τι θα κάνει η Αμυγδαλέζα όταν στα νησιά θα γίνεται χαμός;

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά ο Τσίπρας και η παρέα του αποδεικνύονται όχι απλά κατώτεροι των περιστάσεων αλλά παντελώς ανίκανοι. Περισσότερο… λιάζονται οι ίδιοι παρά οι μετανάστες. Αλλά το τσουνάμι πλησιάζει και θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.

.Λίγο φως στις πληγές του πλανήτη

Αν η τελετή έναρξης στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, του Πεκίνου και του Λονδίνου σκόπευε να αποδείξει κάτι, η εναρκτήρια εκδήλωση στο Ρίο είχε στόχο να δείξει. Στην Ελλάδα θελήσαμε να αποδείξουμε ότι έχουμε βαθιές ρίζες στον χρόνο, ότι η ολυμπιακή ιδέα έχει εδώ το λίκνο της και, επιπλέον, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε με τις νέες τεχνολογίες παραγωγής θεάματος. 

Στο Πεκίνο, θέλησαν επίσης να αποδείξουν ότι έρχονται από πολύ μακριά και ότι ο πολιτισμός τους έχει τις ξεχωριστές αρετές του. Το άγχος των Αγγλων, που επένδυσαν στα παγκοσμίως αναγνωρίσιμα σύμβολά τους (από τον Τζέιμς Μποντ έως τους Μπιτλς) ήταν να αποδείξουν ότι παραμένουν ηγεμονική οικουμενική δύναμη.

Αγχος είχαν και οι Βραζιλιάνοι. Και το επέτεινε ο πολύ μικρότερος προϋπολογισμός και το ότι στην εν κρίσει χώρα τους δρα δυναμικότερα απ’ ό,τι οπουδήποτε αλλού ένα κίνημα κατά της σπατάλης με την πρόφαση των Αγώνων. 

Ο δικός τους σκοπός, λοιπόν, ήταν να δείξουν κατ’ αρχάς πώς συγκροτήθηκαν ως πολυφυλετικό έθνος με πληθυσμιακές ροές από την Ευρώπη (οι κατακτητές), την Αφρική (οι σκλάβοι στα δεσμά τους) και την Ασία (οι μετανάστες). Και κατόπιν να δείξουν στο όντως οικουμενικό κοινό των δισεκατομμυρίων ότι τα πράγματα στον πλανήτη Γη δεν είναι ακριβώς προς εορτασμό. 

Οτι κάτι πρέπει ν’ αλλάξει, και γρήγορα, αν θέλουμε να μείνει απλώς σενάριο η εξαφάνιση νησιών και παράκτιων μεγαλουπόλεων από την άνοδο της στάθμης των ωκεάνιων υδάτων.

Ηθελαν, δηλαδή, να δείξουν πως είναι υπόθεση της απτής καθημερινότητας και όχι μιας κινδυνολογούσας παραεπιστημονικής φαντασίας το φαινόμενο του θερμοκηπίου· ένα φαινόμενο ανθρωπογενές, απόρροια της άπληστης κατάχρησης του πλούτου της Γης, που δεν είναι ανεξάντλητος. 

Οσα αισθητικά ψεγάδια κι αν αναζητήσουμε με κάποιον ελαφρό σνομπισμό, το μήνυμα, «αφελές» πλην καίριο (περίπου ίδιο με την προ ημερών προειδοποίηση του Στίβεν Χόκινγκ), εκπέμφθηκε. Και αναμένει παραλήπτες και ερμηνευτές. Εκπέμφθηκε δε μέσα και από την κατάδειξη της αρρώστιας που έχει πλήξει ένα από τα λιγοστά πνευμόνια του πλανήτη: του δάσους του Αμαζονίου.

Η επιμονή στο δάσος αυτό δεν συνιστά τοπικισμό, όπως θα βιαζόταν να αποφανθεί ναρκισσευόμενη η αυστηρότητά μας. Δεν μάθαμε να μηρυκάζουμε το κλισέ για ένα άλλο φαινόμενο, της πεταλούδας, που όταν φτερουγίζει στη Νέα Υόρκη, επηρεάζει το χρηματιστήριο του Τόκιο;

 Μπορούμε λοιπόν να κατανοήσουμε πως η προϊούσα καταστροφή του δάσους του Αμαζονίου ίσως δεν είναι εντελώς άσχετη με το ότι χρειαζόμαστε πια κλιματισμό και στα πιο δροσερά νησιά μας, αφού κάθε νέα χρονιά του 21ου αιώνα προστίθεται στις αφύσικα θερμότερες της τελευταίας εκατονταετίας.

Τον ίδιο σκοπό, της κατάδειξης μιας άλλης πλανητικής πληγής, του αναγκαστικού εκπατρισμού, έχει η συμβολική συμμετοχή στους Αγώνες μιας ομάδας προσφύγων. Η κίνηση αυτή δεν εξαγιάζει τη ΔΟΕ και δεν λύνει το πρόβλημα. Αλλά κανένα πρόβλημα δεν λύνεται εάν δεν το δούμε κατάματα – την ώρα μάλιστα της γιορτής. 

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

.Η κόλαση του ΣΥΡΙΖΑ

Δεκαοκτώ μήνες κλείνει στην εξουσία σε λίγες βδομάδες η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου και πλέον όλες οι μάσκες έπεσαν. Ακόμη και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές παραδέχονται πλέον με δημόσιες δηλώσεις τους πόσο βαθιά νυχτωμένοι ήσαν και πως αναγκάστηκαν να κάνουν «κωλοτούμπα» σε όλα τα θέματα για να μπορέσουν να σταθούν στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που παντελώς αγνοούσαν.

Τις σημαντικότερες παραδοχές αναγκάστηκε να κάνει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος προσπαθώντας να καλύψει τη σωρεία των ψεύτικων υποσχέσεων που είχε δώσει προεκλογικά στον κόσμο - αλλά έκανε ακριβώς τα αντίθετα όταν βγήκε κυβέρνηση - μίλησε για τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να υιοθετήσει την ουσία των θέσεων της ΝΔ αφού δήλωσε ότι «αριστερή πολιτική σήμερα είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και οι επενδύσεις».

Στο πνεύμα αυτό, ενώ ο κ. Τσίπρας καταδίκαζε με φανατισμό κνίτη όλες τις ιδιωτικοποιήσεις που προωθούσε η κυβέρνηση ΝΔ - ΠαΣοΚ, όχι μόνο τις υπέγραψε ως Πρωθυπουργός αλλά δέχτηκε και τη δημιουργία για 99 χρόνια ενός υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων όπου περνά ολόκληρη η δημόσια περιουσία και αποφασίζουν οι δανειστές!

Αν όμως ο κ. Τσίπρας προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις και στοχεύει στην ενίσχυση της καπιταλιστικής οικονομίας, σε τι διαφέρει από τον κ. Σαμαρά ή τον κ. Μητσοτάκη; Γιατί τον ψήφισε ο κόσμος;

Μα, για να διαπραγματευτεί πιο σκληρά με τους δανειστές υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, λένε οι συριζαίοι.

Αποτέλεσμα της σκληρής διαπραγμάτευσης; Μηδέν εις το πηλίκον.

ΤΟ ΕΚΑΣ εκατοντάδων χιλιάδων οικονομικά αδυνάτων κόπηκε, μαζί με τις επικουρικές συντάξεις, ενώ οι τιμές στα βασικά είδη διατροφής με ΦΠΑ 25% πέταξαν μαζί με τους συντελεστές στα νησιά αλλά και τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος επρόκειτο να... καταργηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ο δημοσιονομικός κόφτης για τα εισοδήματα του Δημοσίου καιροφυλακτεί.

Οχι μόνο δεν κατάφερε τίποτε η κυβέρνηση υπέρ των αδυνάτων, αλλά με τη διοικητική ανικανότητα που τη διακρίνει διέλυσε και τις κοινωνικές δομές που υπήρχαν: π.χ. η νοσοκομειακή περίθαλψη βρίσκεται στην εντατική με κάποια χειρουργεία να ζητούν από τους ασθενείς να φέρουν μόνοι τους υλικά για να μπορέσουν να χειρουργηθούν και η κυβέρνηση να πανηγυρίζει τη μετονομασία ενός Κέντρου Υγείας σε νοσοκομείο στη Σαντορίνη!

Με άλλα λόγια, όπως λέει το ανέκδοτο, κόλαση είναι εκεί όπου μαγειρεύουν Αγγλοι, μηχανικοί είναι Γάλλοι, εραστές Ελβετοί, αστυνομικοί Γερμανοί. Και επιπλέον διοικεί ο Πολάκης με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ασκεί πολιτική ΝΔ. Βοήθειά μας!

.Ε, όχι και σωτήρας ο Καραμανλής!

Είναι δυνατόν επτά χρόνια βουλιαγμένοι στην κρίση να μη συνειδητοποιούμε το πώς βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση; Είναι δυνατόν σήμερα ο σιωπηλός Βούδας που με την πολιτική του βύθισε τη χώρα να θεωρείται...  εθνικό κεφάλαιο; Κι όμως στη χώρα της συνωμοσίας, της αρπαχτής και της φαυλότητας φτάσαμε να μην πιστεύουμε ακόμη και τα αυτονόητα.

«Ο εκτελεστής Γεωργίου και οι εντολοδότες του» πανηγύριζε η πάλαι ποτέ εφημερίδα της ανανεωτικής Αριστεράς, γιατί κάποιοι δικαστές μας, μαζί με τους ψεκασμένους, τους συριζαίους και τους θεράποντες του καραμανλισμού θεωρούν ότι φταίνε τα στατιστικά στοιχεία που μπήκαμε στο Μνημόνιο. «Εξαπάτησαν τη χώρα με ψεύτικα στοιχεία συμπράττοντας με τους ξένους» πιστεύει ακόμη η «Αυγή» ξεχνώντας τις κωλοτούμπες του αρχηγού της και τον όψιμο «ρεαλισμό» του, συμπλέοντας με Κακλαμάνηδες, Αντώναρους, Κουμουτσάκους και άλλους  διαπρεπείς εγκεφάλους του καραμανλισμού.

Η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο, ο Γεωργίου διορίστηκε στην ΕΛΣΤΑΤ τρεις μήνες μετά το πρώτο Μνημόνιο, αλλά μας φταίνε τα... λάθος νούμερα για το ΑΕΠ και το χρέος. Πόσο νούμερο πρέπει να είναι κανείς για να ξεχνά ότι χρεοκοπήσαμε γιατί μόνο τη διετία 2008-2009 η εγκληματική πολιτική Καραμανλή διόγκωσε κατά 57 δισ. το δημόσιο χρέος, υπονομεύοντας πλήρως την αξιοπιστία της χώρας και τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Ο κ. Καραμανλής που επτά χρόνια τώρα δεν τόλμησε να πει μια λέξη, που παριστάνει τον σιωπηλό μάρτυρα, θεωρώντας ότι θα ξεχαστούν οι ευθύνες του, εμφανίζεται σήμερα από συριζαίους και οπαδούς του ως ο άνθρωπος που μπορεί να... σώσει τη χώρα. Στήνουν ένα εκτρωματικό θεσμικό κατασκεύασμα με την αναθεώρηση του Συντάγματος για να τον προσφέρουν στον λαό ως τον ηγέτη που  θα σηματοδοτήσει την έξοδο από την κρίση...

Πόση κοροϊδία, πόση διαστροφή της πραγματικότητας, πόσο ευτελισμό της πολιτικής μπορεί να αντέξει κανείς σε αυτή την ταλαίπωρη χρεοκοπημένη χώρα; Πόσα παιχνίδια  ακόμη θα δεχόμαστε να παίζονται στην πλάτη μας για να διασώσουν τις καρέκλες και τα προνόμιά τους οι υπηρέτες των σκοτεινών παρασκηνίων και των υπόγειων διαδρόμων της εξουσίας;

.Η «κανονικοποίηση» των αναρχικών

Α​​πό τον μεταμοντέρνο μπαχτσέ του ΣΥΡΙΖΑ, όπου φύονται όλες οι εξωτικές ιδέες, προέκυψε εσχάτως και η «κανονικοποίηση των καταλήψεων». Την ιδέα έριξε ο κ. Γιώργος Κυρίτσης στον ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο» (1.8.2016), χωρίς όμως να την αναπτύξει. «Γίνεται και στην Ευρώπη» είπε, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για το πού και πώς.

«Εγώ διαφωνώ με την εκκένωση των καταλήψεων» είπε ο βουλευτής, εκπρόσωπος Τύπου για το Προσφυγικό, αρθρογράφος της «Αυγής» κ.λπ. κ. Κυρίτσης, «διαφωνώ και με το πολιτικό σκεπτικό που εξέφρασε ο υπουργός (σ.σ.: Προστασίας του Πολίτη, κ. Νίκος Τόσκας) και θεωρώ ότι η κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει μια πολιτική πρωτοβουλία κανονικοποίησης των καταλήψεων στέγης. Θεσμική πρωτοβουλία, εννοώ».

«Α, λες», ρώτησε ο δημοσιογράφος τού «Στο Κόκκινο», «από το να μπαίνουν μέσα ΜΑΤ και να ζητούν εκκένωση θα μπορούσε η κυβέρνηση να βρει τρόπο να αγκαλιάσει και να στηρίξει αυτές τις πρωτοβουλίες».

«Ναι», συνέχισε ο κ. Κυρίτσης. «Το μέτρο μάλιστα που κομμάτι του προγράμματος της κυβέρνησης μιλάει για τη δυνατότητα ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν στέγη, να στεγάζονται σε άδεια διαμερίσματα δεν βλέπω γιατί αυτό το πράγμα δεν θα μπορούσε να έχει και μια τέτοια πτυχή».

Δεν γνωρίζουμε αν στην κυβέρνηση σκέφτονται να εντάξουν τις καταλήψεις στον αναπτυξιακό νόμο –πώς αλλιώς μπορούν να αγκαλιαστούν και να στηριχτούν από την κυβέρνηση;–, αλλά η ιδέα του κ. Κυρίτση είναι θαυμάσια. Κι αυτό διότι η μοναδική διαδικασία «κανονικοποίησης των καταλήψεων» είναι να περνούν από τη γραφειοκρατία του κράτους. 

Μόνο δι’ αυτού του τρόπου θα δίνεται προτεραιότητα στα σπίτια που είναι υπό κατάληψη και θα αποφεύγονται περιττές και επιβλαβείς για το κοινωνικό σύνολο συγκρούσεις. Σκεφθείτε μόνο τι έχει να γίνει, αν θέλουν να καταλάβουν τον ίδιο χώρο αναρχικοί και χρυσαυγίτες. Φανταζόμαστε ότι η «κανονικοποίηση» θα είναι για όλους τους Ελληνες πολίτες και ο νόμος θα εφαρμόζεται ανεξαρτήτως πολιτικών φρονημάτων. Αυτό, εξάλλου, δεν γίνεται με όλους τους νόμους;

Συνεπώς, επειδή δεν έχουμε άλλο μηχανισμό που να βάζει τάξη στις καταλήψεις, ή να τις «κανονικοποιεί» όπως λέει το newspeak της Αριστεράς, αναγκαστικά και αυτό το καθήκον πρέπει να αφεθεί στα χέρια κάποιων δημοσίων υπαλλήλων. Στα «συν» της πρότασης Κυρίτση πρέπει να λογιστεί ότι όλο και κάποια νέα υπηρεσία πρέπει να δημιουργηθεί για την «κανονικοποίηση». Θα λέγεται ΟΔΚ, Οργανισμός Διαχείρισης Καταλήψεων; Δεν θα τα χαλάσουμε στο όνομα. Πάντως, όλο και κάποιοι σύντροφοι, που παραμένουν αδιόριστοι, θα τακτοποιηθούν...

Το σημαντικότερο, όμως, είναι άλλο. Διά της «κανονικοποίησης» θα μάθουν διάφορα καλομαθημένα των βορείων προαστίων (φανταζόμαστε ότι υπάρχουν και τέτοια στις τάξεις των αναρχοαυτόνομων· ή μήπως ανήκουν όλοι στο πούρο προλεταριάτο;) τι σημαίνει να προσπαθείς να κάνεις δουλειά με το κράτος. Οχι μόνο για καταλήψεις, αλλά για χρήσιμα στο κοινωνικό σύνολο πράγματα, όπως να ανοίξεις μαγαζί, να δώσεις δουλειά σε ανέργους, να ξεκινήσεις μια σοβαρή εκπολιτιστική πρωτοβουλία. 

Η «κανονικοποίηση των καταλήψεων», που προτείνει ο κ. Κυρίτσης, θα είναι επί της ουσίας «κανονικοποίηση των αναρχοαυτόνομων», οι οποίοι είναι γενικώς κατά του κράτους αλλά δεν έχουν δοκιμάσει στην πράξη τις «αρετές» του. Να δούμε, λοιπόν, αναρχικούς στην ουρά της εφορίας με αίτηση έναρξης κατάληψης –μετά ή άνευ χαρτοσήμου– και τίποτε άλλο στον κόσμο...

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ