.Ξεπούλημα της Ελλάδας και εργασιακός μεσαίωνας τα νέα εγκλήματα της κυβέρνησης

Η παράδοση των ελληνικών τραπεζών και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στα χέρια ξένων, δεν είναι το μοναδικό έγκλημα που κάνει η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Έρχονται κι άλλα τους επόμενους μήνες με πρώτο την παράδοση των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων δεκαετιών στα χέρια των τεχνοκρατών των Βρυξελλών. Οι οποίοι έχοντας συμμάχους τους εγχώριους κουκουλοφόρους ετοιμάζονται για την τελική άλωση στους χώρους εργασίας.

 Δε μιλάμε για την κατάργηση των προνομίων των συνδικαλιστοπατέρων που παίζουν παιχνίδια στις πλάτες του ελληνικού λαού. Αυτοί μας είναι αδιάφοροι.

Μιλάμε για κατακτήσεις όπως το θεσμοθετημένο ωράριο, μια αξιοπρεπής αμοιβή που θα πληρώνεται στην ώρα της, ένα ελάχιστο δίχτυ προστασίας από τους εργοδότες. Τους ξένους κατά κύριο λόγο που θα έρθουν να «επενδύσουν» και ζητούν μισθούς πείνας και εργαζόμενους – υπόδουλους.

Η ομάδα Τσίπρα – Καμμένου έρχεται να δώσει νέο αίμα, παραδίδοντας τον 13ο και 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα και ανοίγοντας θέμα ομαδικών απολύσεων σε μια χώρα με 25% ανεργία. Και το έγκλημα θα ολοκληρωθεί με τη μείωση των αποζημιώσεων. Απόλυση δηλαδή όποτε γουστάρει ο εργοδότης και φθηνή αποζημίωση για ανθρώπους που θα έχουν φτύσει αίμα και που θα βγουν στην ανεργία ή στη σύνταξη των 400 ευρώ.

Η παράδοση των εργασιακών στους δανειστές είναι το δεύτερο τμήμα του σχεδίου αφελληνισμού της οικονομίας. Αυτό που συμφώνησε το άθλιο δίδυμο μόνο και μόνο για να κρατήσει τη θέση του.

Η τρίτη πράξη του δράματος ονομάζεται Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Αυτό το νέο υπερ-ταμείο που θα πάρει την περιουσία του ελληνικού λαού για να την πουλήσει μπιρ παρά, κι όχι για να την αξιοποιήσει προς όφελος του δημοσίου.

Και το τέταρτο μέρος του ελληνικού δράματος θα ολοκληρωθεί με τον έλεγχο χιλιάδων μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων από ξένους.

Πρόκειται για μια τραγωδία για την οποία ευθύνονται βεβαίως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις από τη Μεταπολίτευση και μετά, αλλά κυρίως η καταστροφική πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με ψεκασμένους. Πληρώνουμε και θα πληρώνουμε για δεκαετίες το έγκλημα του Βαρουφάκη αλλά κανείς δεν τιμωρείται.

Κι όλα αυτά για να μείνουν στην εξουσία. Όλα αυτά για να είναι ο ένας στο Μαξίμου κι ο άλλος να το παίζει ακομβίωτος στρατάρχης. Κάποτε οι ίδιοι κατηγορούσαν τους αντιπάλους τους και τους χαρακτήριζαν «γερμανοτσολιάδες». Η δική τους προδοσία πώς λέγεται; Η δική τους εγκληματική πράξη έχει στο βάθος... Γουδή ή για ακόμη μια φορά θα μείνει ατιμώρητο ένα πολιτικό σύστημα που καταστρέφει τη χώρα;

.Λαϊκισμός και… Πόκεμον!

Οι εκλογές *δεν*γίνονται για να «συμμετέχει» ο λαός στη διακυβέρνηση. Αλλά για να λογοδοτούν αυτοί που ασκούν τη διακυβέρνηση στο λαό. Που τους εκλέγει για να κυβερνούν εκείνοι και να λογοδοτούν στη συνέχεια σε αυτούς που τους ανέδειξαν… Όχι για να διαχέουν τις δικές τους ευθύνες στο λαό… 

Όλα αυτά περί… «συμμετοχικής δημοκρατίας» είναι περισσότερο *διάχυση της ευθύνης*και *αποφυγή λογοδοσίας*… Δεν είναι ούτε «συμμετοχικά», ούτε – κυρίως – «δημοκρατικά». Έχουμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία γι’ αυτό ακριβώς: Γιατί ο λαός δεν μπορεί να συμμετέχει άμεσα στη διακυβέρνηση… Μπορεί όμως, να ζητάε... περισσότερα »

.Όπισθεν Ολοταχώς!

- Ο Μητσοτάκης δεν θα γίνει ποτέ Πρωθυπουργός! Ποιος το είπε αυτό; Όχι ένας και δύο. Το έλεγαν πολλά κυβερνητικά στελέχη από τον περασμένο Ιανουάριο. Κι εννοούσαν, ασφαλώς, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μέχρι χθες το έλεγαν, βέβαια. Τώρα πια δεν το πολύ-λένε…

 Όμως την ίδια ακριβώς «βαρύγδουπη φράση», την είχε εκστομίσει και κάποιος άλλος, εδώ και 31 χρόνια! Ο Ανδρέας Παπανδρέου! Το 1985! Και εννοούσε τον πατέρα του Κυριάκου, τον Κώστα Μητσοτάκη. Ο Ανδρέας έπεσε τότε τραγικά έξω. Το ίδιο έξω θα πέσουν, όπως φαίνεται, κι όσοι επαναλαμβάνουν την κουβέντα αυτή σήμερα. Κι αυτό το ομολόγησε, εμμέσως... περισσότερα »

.Τα ΜΜΕ ανήκουν στον ελληνικό λαό

Τελικά, αποκρυσταλλώθηκε και ξεκαθαρίστηκε η εκλεκτική συγγένεια του κοινοβουλευτικού δικτάτορα της γείτονος Τουρκίας, με τον defacto αυτόκλητο καναλάρχη της δημόσιας και ιδιωτικής TV και καταλύτη του συνταγματικώς υπεύθυνου, για τη Ραδιοτηλεόραση ΕΣΡ, Νίκο Παππά.

Και από τις δυο ακτές του Αιγαίου το μήνυμα είναι σαφές: Μέχρις εσχάτων απηνής διωγμός ΜΜΕ και δημοσιογράφων. Και για τα … μαύρα μάτια, ταχυδακτυλουργικές και αλχημιστικές διαδικασίες για έγκριση καναλιών που ήδη λειτουργούν νομίμως από το 1993.

Στο μεταξύ, στρώσιμο του δαπέδου του σφετεριστή των αρμοδιοτήτων του ΕΣΡ με… πεπονόφλουδες, για τα κανάλια που θεωρούνται εξ αρχής μη … ημέτερα (πχ MEGA), διότι ασκούν το επιβεβλημένο δικαίωμα της Πληροφόρησης, της Κριτικής αλλά και της Προστασίας του ελληνικού λαού από τις… νεοκομμουνιστικές μεθόδους φίμωσης του δικαιώματος έκφρασης, αλλά και αξιοπρεπούς διαβίωσης των Ελλήνων.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας ενώπιον του οποίου εκκρεμούν προσφυγές κατά του σφετερισμού των αρμοδιοτήτων του ΕΣΡ από τον Ν. Παππά θα όφειλε ήδη να έχει εκδώσει την απόφαση ακύρωσης όλων των διαδικασιών κατάργησης των συνταγματικών εγγυήσεων, υπέρ της κρατικής και ιδιωτικής Ραδιοτηλεόρασης, από τον υπ’ αριθ. 1 υπερυπουργό της αλαζονείας.

Αλλά και οι… προσκληθέντες ως υποψήφιοι για απόκτηση νέων καναλιών θα έπρεπε να αρνηθούν την υποταγή τους σε υπουργούς με εξωθεσμικές, αντιδημοκρατικές αυθαιρεσίες. Και να τους συστήσουν να… κάτσουν στα αβγά τους! Όμως με την ευπείθειά τους αυτή, όχι μόνο νομιμοποιούν παρανόμως δρώντα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά και οσονούπω θα γευτούν τα επίχειρα των βεβιασμένων επιλογών τους.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο το απευχόμαστε διότι θα έχουν κεκτημένα έστω και αναρμοδίως δικαιώματα, αλλά είναι βέβαιο ότι θα περάσουν κρίσεις ταχυπαλμίας…

Κοντός ψαλμός αλληλούια. Οι δημοσκοπικές κατρακύλες του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε συνδυασμό με τις αμέτρητες λαϊκές αποδοκιμασίες, η καλπάζουσα ανεργία, τα αμέτρητα λουκέτα επιχειρήσεων, η κατάρρευση του συστήματος Υγείας και Παιδείας, η μετατροπή του άβατου των Εξαρχείων σε φιλοκυβερνητικό modusvivendi, η μετατροπή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου σε χώρο υποδοχής νεοχίππιδων και ων ουκ έστι αριθμός τυχοδιωκτικών ασχημιών, όλος αυτός ο ορυμαγδός των κρουσμάτων κατάλυσης του κράτους δεν δίνει περιθώρια άλλης ανοχής.

Το μόνο… ευχάριστο ενθύμιο της «αριστερής παρένθεσης» είναι ο αμύθητου κόστους (με χρήματα του ελληνικού λαού και των πιστωτών) καταγέλαστος κυβερνητικός τουρισμός, με τα ελάχιστα έως μηδενικά «κατορθώματά» του, αλλά και τις αθεράπευτες επαρχιώτικες γκάφες και αδεξιότητες, ενώπιον εθιμοτυπικώς υποδειγματικών φιλοξενούντων.

Ας το πάρουν λοιπόν απόφαση: Τα ΜΜΕ ανήκουν εξ’ αδιαιρέτου στον ελληνικό λαό. Και σύντομα θα λογοδοτήσουν για τα Ερντογανικά τους καμώματα!

 Μακρής Πέτρος 

.Από τον εκλογικό νόμο στο «πολιτικό χρήμα»

Ο νέος εκλογικός νόμος που ψηφίστηκε πριν λίγες ώρες, και πέρα από τις συζητήσεις και αναλύσεις για το ποιος κέρδισε ή ποιος ηττήθηκε, θα κριθεί στην πορεία και η ίδια η ζωή θα δώσει τις απαντήσεις της.

Στην Ελλάδα μας αρέσει να κάνουμε συζητήσεις πολλές φορές με «οδηγό» τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες στο συγκεκριμένο ζήτημα τι δείχνουν; Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε ποσοστό περίπου 70% στηρίζει την απλή αναλογική στη λογική της ισοτιμίας της ψήφου.

Είμαστε σε μια εποχή που τα μεγάλα ποσοστά, π.χ.του 40% ή του 45% δεν υπάρχουν και άρα οι πολίτες επιζητούν και απαιτούν και με την εκλογική τους συμπεριφορά τις πολιτικές συνεργασίες στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων.

Γιατί είναι κακό αυτό; Η νέα εποχή που άνοιξε με την κρίση, πολιτική, οικονομική και κοινωνική, μετά την έλευση του μνημονίου, πρέπει να επιφέρει και ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα.

Ο αναλογικότερος νόμος που θα εξασφαλίζει την πιο αυθεντική και αναλογική εκπροσώπηση των κοινωνικών δυνάμεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για να διαμορφωθεί ένα ανοιχτό μέτωπο για συνεργασίες και αναδιάταξη των δυνάμεων.

Πέρα όμως από τον εκλογικό νόμο και την αναλογικότητά του, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος σε συνδυασμό με τη θεσμική κατοχύρωση της διαφάνειας.

Μετά τον εκλογικό νόμο, ήρθε η ώρα να ανοίξει το κεφάλαιο «πολιτικό χρήμα».Να συζητήσουμε για το πώς λειτουργεί το πολιτικό σύστημα σε συνδυασμό με την αγορά και την οικονομία και επιχειρηματικούς κύκλους και να προωθηθεί ένα σχέδιο που θα σταματάει την λεγόμενη «διαμεσολάβηση», ώστε να οδηγηθούμε στην χειραφέτηση της πολιτικής.

Αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να ανοίξει άμεσα, την επομένη της ψήφισης του νέου, αναλογικότερου, εκλογικού νόμου, ώστε να προχωρήσει ο δημοκρατικός μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος.

Όλα όμως περνάνε μέσα από την αλλαγή του σημερινού καθεστώτος για το λεγόμενο «πολιτικό χρήμα». 

Ραβανός Αρης 

.Οι καλύτεροι... διαφημιστές της Χρυσής Αυγής

Σ' ένα πολιτικό ατόπημα κι ένα ιστορικό λάθος, προέβη χθες το σύνολο του πολιτικού συστήματος, όλα τα κόμματα της Βουλής. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το να συζητούν επί ώρες για τη Χρυσή Αυγή σε μια συνεδρίαση που υποτίθεται ότι αφορούσε μια τομή στη Δημοκρατία. 

Τεράστιο λάθος, απουσία μάλιστα των Χρυσαυγιτών, να είναι το κεντρικό θέμα μιας πολύωρης συνεδρίασης. Είμαστε σίγουροι ότι ο Μιχαλολιάκος και τα πρωτοπαλίκαρά του θα χαίρονταν βλέποντας στην τηλεόραση να τσακώνονται όλοι με όλους για τη Χρυσή Αυγή, δίνοντάς τους υπόσταση και πολιτικό βάρος που δεν τους αξίζει.

Τι πιστεύουν δηλαδή τα κόμματα ότι έγινε χθες; Ας δουν το βίντεο με τις κόντρες για να καταλάβουν σε ποιον έκαναν αβάντες, ποιοι κέρδισαν τις εντυπώσεις και μάλιστα χωρίς να βρίσκονται στην αίθουσα.

Εμφανίζονται οι Χρυσαυγίτες, οι οποίοι είναι υπόδικοι και η δίκη – παρωδία συνεχίζεται με το ζόρι, να είναι ρυθμιστές του δημοκρατικού πολιτεύματος και να τσακώνονται όλοι για τις ψήφους τους. Βεβαίως, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρόεδρος της Βουλής, ο Νίκος Βούτσης, ο οποίος έβαλε τους Χρυσαυγίτες στο πολιτικό παιχνίδι με τη δήλωσή του για τις ψήφους που έχουν το ίδιο βάρος. 

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση επεδίωκε εξαρχής τις ψήφους των Χρυσαυγιτών ώστε να συμπληρώσει τους «200». Κορυφαία στελέχη της ποτέ δεν απέκλεισαν τις ψήφους των ακροδεξιών, ποτέ δεν είπαν ότι δεν θα δεχθούν να προσμετρηθούν ώστε να περάσει άμεσα η απλή αναλογική. Μέχρι την τελευταία στιγμή μετρούσαν 197 και προσπαθούσαν να πείσουν άλλους τρεις να γίνουν... Τσιριμώκοι. 

Χθες όμως στη Βουλή προσπάθησαν να ξεχάσουν ότι «φλέρταραν» με τις ψήφους των Χρυσαυγιτών, είχαμε το σόου Βούτση με τους αγώνες της Αριστεράς και πράσινα άλογα, και ο Μιχαλολιάκος έκανε πάρτι σπίτι του με τα όσα άκουγε. Κι έτσι που πάει η κυβέρνηση θα τον καλέσει και στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών.

Όμως και τα υπόλοιπα κόμματα «τσίμπησαν». Και η ΝΔ που τις τελευταίες ώρες διέρρεε ότι θα καταργήσει το νόμο (αλλά απαιτούνται 200, επομένως και της Χρυσής Αυγής) και το ΠΑΣΟΚ πλακώθηκε με τον Καμμένο για το ποιος είναι πιο ακροδεξιός και όλοι μαζί ένα τουρλουμπούκι προκειμένου να αποδείξουν ο καθένας για την πάρτη του ότι δεν σχετίζεται με την ακροδεξιά κι ότι είναι πιο προοδευτικός από τον άλλον. 

Μια αστεία υπόθεση που δείχνει και τον πολιτικό αυτισμό των κομμάτων που δεν μπορούν ούτε μια σοβαρή συζήτηση να πραγματοποιήσουν και πέφτουν σε μεγάλα λάθη που τα πληρώνουν αργότερα όταν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μετατραπεί στους καλύτερους διαφημιστές της ακροδεξιάς στην Ελλάδα.

.ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ...

Ολοι σχεδόν οι εκλογικοί νόμοι που έχουν ισχύσει στην Ελλάδα ήταν καλπονοθευτικοί. Διακρίνονται από την ιδιότητά τους να μετατρέπουν τη μειοψηφία σε πλειοψηφία αλλά και το αντίστροφο. Χαρακτηριστικό όσο και εντυπωσιακό παράδειγμα ο νόμος που ίσχυσε στις εκλογές του 1956. Η ΕΡΕ, με λιγότερες ψήφους, κατάφερε, εφαρμόζοντας ένα σύστημα που έμεινε στην Ιστορία ως «τριφασικό», να κυβερνήσει έχοντας κοινοβουλευτική πλειοψηφία. 

Το τριφασικό σύστημα, που κανένα κόμμα δεν τόλμησε να χρησιμοποιήσει έκτοτε, ήταν το αβγό του Κολόμβου. «Κατά σύμπτωσιν» η ΕΡΕ, κυρίαρχη του παιχνιδιού, σε όποιον νομό πλειοψηφούσε έπαιρνε όλες τις έδρες, αποκλείοντας τους αντιπάλους της. Στις εκλογικές περιοχές όπου μειοψηφούσε μοιράζονταν οι έδρες στα κόμματα με ένα σύστημα αναλογικό.

Το τριφασικό σύστημα μοιάζει να ξύπνησε τότε τον λαό και δεν εφαρμόστηκε ποτέ πλέον. Το διαδέχθηκαν εκλογικά συστήματα που στηρίχθηκαν λίγο-πολύ σε μια άτυπη συναίνεση των μεγαλυτέρων κυρίως κομμάτων, υιοθετώντας τη γραμμή «όποιος έχει το μαχαίρι, κόβει και το πεπόνι». Στο πρόσφατο παρελθόν, η Βουλή ψήφισε εκλογικά συστήματα φανερής σκοπιμότητας. Θύμα της ευφυΐας των μυστικών συμβούλων των κομμάτων για τα εκλογικά έπεσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. 

Εν όψει των εκλογών του 1989, οι επιτελείς του ΠαΣοΚ, με επικεφαλής τον Ακη Τσοχατζόπουλο, κατασκεύασαν έναν εκλογικό νόμο που εμπόδισε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να γίνει πρωθυπουργός. Χρειάστηκε να λάβει το 47% των ψήφων για να κερδίσει 150 βουλευτές! Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της μεθόδευσης αρκεί να σημειωθεί ότι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την κυβέρνηση έχοντας ψηφισθεί από το 36% του εκλογικού σώματος.

Στην παρούσα φάση της πολιτικής ιστορίας μας, όσο περισσότερο οι μετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν να αλλάζουν και να μεταφέρουν την εξουσία στην «επάρατο Δεξιά», τόσο θα πληθαίνουν οι προσπάθειες των ενδιαφερομένων το εκλογικό σύστημα να αλλάξει «για το καλό της Ελλάδας».

Στις μέρες μας εξάλλου, το εκλογικό σύστημα τείνει να μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο όχι μόνο για αξιοποίηση στις κάλπες, αλλά και για αξιοποίηση στην καθημερινή πολιτική ζωή. Κουβέντα να γίνεται.

Αλλά το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον. Απαξ και αρχίζει η πολυλογία περί εκλογών και δη του εκλογικού συστήματος, οι εκλογές έρχονται. Το φως στο βάθος του τούνελ είναι από τους προβολείς του τρένου που καταφθάνει.   

Ψυχάρης Σταύρος Π.