.25η Μαρτίου: Πού θα είμαστε το 2021;

Σ​​ε πέντε χρόνια η Ελλάδα θα γιορτάσει τα 200 χρόνια από την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας. Τα 195 χρόνια που πέρασαν από τις ημέρες του Μαρτίου του 1821 δεν ήταν εύκολα. Ο πόλεμος κράτησε χρόνια, και αρκετές φορές η φλόγα της ελευθερίας φάνηκε να κινδυνεύει, λόγω εξωτερικών εχθρών και εμφυλίων συγκρούσεων.

 Τελικά, το κράτος γεννήθηκε χάρη στους αγώνες και στις θυσίες των Ελλήνων, στα λάθη των Οθωμανών και στη βοήθεια των ξένων. Από την αρχή, η Ελλάδα λύγιζε υπό από το βάρος των χρεών, της εξάρτησης, της εσωτερικής διχόνοιας.

Σήμερα, οι Ελληνες αντιμετωπίζουν άλλη μια χρεοκοπία, πάλι στηρίζονται σε ξένη βοήθεια, πάλι βρίσκονται στον κυκεώνα μεγάλων διεθνών εξελίξεων. 

Και όμως, 42 χρόνια μετά το τέλος της τελευταίας δικτατορίας, βρισκόμαστε σε καλύτερη θέση απ’ ό,τι ήμασταν τα περισσότερα χρόνια του νεοελληνικού κράτους. Στο δύσκολο διεθνές περιβάλλον είναι κρίσιμο να εκτιμήσουμε τις ικανότητές μας, τον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων και τις αδυναμίες μας, να σχεδιάσουμε την πορεία μας και να την τηρήσουμε. 

Πρέπει να περιορίσουμε την τάση μας στην αυτοχειρία, να καταλάβουμε ότι η επιβίωση απαιτεί μόχθο, θέληση και τέχνη. Τα τελευταία χρόνια μοιάζουν με ένα ριψοκίνδυνο πείραμα που εξετάζει πόσα λάθη μπορεί να κάνει ένας λαός και να επιζήσει, πόσες κακές συνήθειες μπορούν να συσσωρευτούν και να υπονομεύσουν ό,τι δυναμικό και παραγωγικό υπάρχει σε έναν λαό. 

Είναι ευτύχημα ότι βρισκόμαστε ακόμη εντός του πλαισίου που εγγυήθηκε τα καλά χρόνια του παρελθόντος. Το ΝΑΤΟ μπορεί να αναζητεί ρόλο σε έναν κόσμο που δεν είναι διχασμένος στα δύο, όπως στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, αλλά παραμένει ζωντανός οργανισμός και η Ελλάδα μέλος του. Η Ευρωπαϊκή Ενωση κλονίζεται από τον ελλιπή συντονισμό μεταξύ πραγματικότητας και πολιτικών αποφάσεων – αδυναμία που ζούμε στο πετσί μας στην Ελλάδα όσον αφορά το χρέος μας και το κύμα προσφύγων και μεταναστών. 

Αλλά είναι ο φυσικός μας χώρος και μόνη ελπίδα για το μέλλον.

Για χρόνια οι εταίροι μας στην Ευρώπη έκαναν τα στραβά μάτια στον υπερδανεισμό του ελληνικού κράτους και μετά, όταν ο κόμπος έφθασε στο χτένι, πρώτα καθυστερούσαν να θεσπίσουν μηχανισμούς επίλυσης της κρίσης και μετά επέμεναν σε ένα πρόγραμμα που δεν ωφελούσε κανέναν (είτε λόγω αποτυχημένης συνταγής, είτε λόγω ελλιπούς εφαρμογής, είτε και για τους δύο λόγους). 

Παρόμοιες είναι οι αδυναμίες της Ε.Ε. στην προσφυγική κρίση: αφού προσπάθησε να αγνοήσει το πρόβλημα, έλαβε βιαστικές αποφάσεις που δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν και, στο τέλος, έφθασε η ίδια να υπονομεύει τα επιτεύγματά της – την ενότητα της ζώνης Σένγκεν, την ενότητα της Ευρωζώνης. Τους τελευταίους μήνες, επιθέσεις από τρομοκράτες του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους κλονίζουν χώρες της Ε.Ε. και την εμπιστοσύνη μεταξύ τους. 

Σε όλα αυτά τα προβλήματα η μόνη λύση είναι περισσότερη ένωση, περισσότερη συνεργασία, πιο δίκαιη κατανομή βαρών και προνομίων. Η ενοποιημένη Ευρώπη είναι και η μόνη διέξοδος για τα ζωτικά προβλήματα της Ελλάδας: μόνο ως μέλος μιας οικονομικής και πολιτικής ένωσης θα μπορεί η χώρα μας να επιζήσει. Μόνο ένα κοινό σύστημα δανεισμού, η τραπεζική ένωση, ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα μας επιτρέψουν να ξεφύγουμε από τα σημερινά οικονομικά και δημογραφικά αδιέξοδα.

Εάν η Ε.Ε. δεν προχωρήσει σε αυτή την κατεύθυνση, είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστεί κανείς πού θα βρίσκεται η Ελλάδα σε λίγα χρόνια. Γι’ αυτό απαιτείται μια στοιχειώδης συμφωνία μεταξύ των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων για την ανάγκη συνεργασίας με τους Ευρωπαίους εταίρους και συμμετοχή σε κάθε προσπάθεια περαιτέρω ένωσης. 

Αυτή η μάχη θα είναι καθοριστική για το μέλλον μας, και δεν νοείται να συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να είναι χρέος άλλων να πράττουν για το δικό μας όφελος. Η συνεργασία δεν είναι παράδοση, δεν είναι ταπείνωση, είναι συμμετοχή στο πλέγμα συμφερόντων και συμβιβασμών που αποτελεί πολιτισμένη συνύπαρξη. 

Μια ματιά στην άμεση και ευρύτερη γειτονιά μας αρκεί να μας υπενθυμίσει τα δεινά του διχασμού και της έλλειψης θεσμών για την ειρηνική συνύπαρξη λαών και κοινωνικών και θρησκευτικών ομάδων.

Οι διχασμοί του παρελθόντος λείπουν, αλλά συχνά συμπεριφερόμαστε σαν να βρισκόμαστε σε διαρκή εμφύλιο πόλεμο. Ενώ εξαρτώμεθα από τις σχέσεις μας με άλλους, είμαστε πιο ανεξάρτητοι από ποτέ. Ο λαός είναι φιλομαθής και φιλότιμος. Ζητάμε δικαιοσύνη και οργάνωση για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε.

 Είμαστε μέρος ενός παγκόσμιου ελληνισμού, με λαμπρές προσωπικότητες, επιστήμονες και επιχειρηματίες.

Εχουμε ένα παρελθόν για το οποίο δικαίως είμαστε υπερήφανοι και ένα παρελθόν και παρόν τα οποία μας δείχνουν τους κινδύνους που μπορούν να μας καταστρέψουν αλλά και τις προοπτικές μας για επιτυχία. Το 2021 θα είναι φανερό ποιον δρόμο πήραμε.

  ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

.Τι πιστεύουν οι μουσουλμάνοι της Ευρώπης

H τρομοκρατική επίθεση των τζιχαντιστών στις Βρυξέλλες φέρνει ξανα στην επικαιρότητα το τεράστιο θέμα της μαζικής παρουσίας του μουσουλμανικού στοιχείου στην Ευρώπη. Πώς σκέπτονται οι Μουσουλμάνοι; Είναι όλοι φουνταμενταλιστές και κατά συνέπεια αποτελούν πρόσφορο εδαφος για την ανάπτυξη τρομοκρατικών ομάδων όπως υποστηρίζουν ορισμένοι; Ή αντίθετα το φουνταμενταλιστικό στοιχείο αποτελεί μία ασήμαντη μειονότητα όπως υποστηρίζουν άλλοι;

Ευτυχώς σήμερα έχουμε έρευνες που μπορούν να δώσουν μία πρώτη απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.

Μια δημοσκόπηση έγινε από το γερμανικό ινστιτούτο ερευνών WZB σε συνεργασία με τον ολλανδό κοινωνιολόγο Ruud Koopmans τον Δεκέμβριο του 2013 και είχε ως δείγμα 9.000 ευρωπαίους μουσουλμάνους τουρκικής και μαροκινής καταγωγής σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αυστρία και Σουηδία. 

Σε αυτή την έρευνα το 60% των ερωτηθέντων ευρωπαίων μουσουλμάνων απάντησε οτι συμφωνεί με την πρόταση ότι «όλοι οι μουσουλμάνοι πρέπει να επανέλθουν στις ρίζες του Ισλάμ», το 75% οτι «υπάρχει μόνο μία ερμηνεία του Κορανιού την οποία όλοι οι πιστοί πρέπει να ακολουθούν» και το 60% ότι «οι θρησκευτικοί κανόνες είναι πιο σημαντικοί απο τους κρατικούς νόμους».

Επιπλέον το 44% συμφώνησε με ολες τις προαναφερθείσες προτάσεις.

Με άλλα λόγια, όπως δείχνει η δημοσκόπηση, περίπου το 50% των ερωτηθέντων μουσουλμάνων στην Ευρώπη είναι φονταμενταλιστές όσον αφορά τον ρολο του Ισλάμ στην κοινωνία και φυσικά οι απόψεις τους δεν εναρμονίζονται με την κοινωνία στην οποία επιθυμούν να ζήσουν.

Υπάρχουν και άλλες έρευνες που επιβεβαιώνουν αυτή την τάση. Το 2007 το βρετανικό ερευνητικό κέντρο Policy Exchange έκανε μια δημοσκόπηση βασισμένη σε άνω των 1.000 βρετανών μουσουλμάνων.

Το 37% των μουσουλμάνων ηλικίας 16-24 ετών δήλωσε ότι προτιμά να ζεί με τον νόμο της σαρία παρά με τους βρετανικούς νόμους ενώ μόνο το 17% των άνω των 55 ετών εξέφρασε την ίδια επιθυμία.

Ταυτόχρονο το 36% των νέων δήλωσε οτι οι αποστάτες από το Ισλάμ θα πρέπει να θανατώνονται ενώ μεταξύ των ηλικιωμένων το ποσοστό ήταν 19%.
Η πιο πρόσφατη έρευνα στην Βρετανία έγινε από το κέντρο αναλύσεων ComRes για λογαριασμό του BBC μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo στο Παρίσι.

 Εδώ το 20% των ερωτηθέντων απάντησε πως θεωρεί ότι η δυτική κοινωνία δεν μπορεί να συνυπάρξει με το Ισλάμ, το 27% (δηλαδή πάνω από 1 στους 4) απάντησε ότι είδαν «με κάποια συμπάθεια» τα κίνητρα για την τρομοκρατική επίθεση στο σατιρικό περιοδικό και το 32% ότι «κατανοούσαν» τα κίνητρα για την επίθεση.

Τέλος, δύο έρευνες πού έλαβαν χώρα στη Δανία (μία το 2009 και η άλλη το 2015) έδειξαν ότι 1 στους 4 μουσουλμάνους πιστεύει οτι το Κοράνι θα πρέπει να αντικαταστήσει ή να ενσωματωθει στην δανική νομοθεσία.

Στη βάση αυτών των ερευνών μπορεί κανείς να συμπεράνει οτι ασφαλώς ολοι οι ευρωπαίοι μουσουλμάνοι δεν είναι φονταμενταλιστές και επομένως δεν αποτελούν ένα δυνητικό κίνδυνο για τις κοινωνίες στις οποίες ζουν.

Ομως υπάρχει ένα πολύ σημαντικό κομμμάτι, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων μουσουλμάνων, που απορίπτει τις αξίες των κοινωνιών της Δύσης και θα μπορούσε να αποτελέσει δεξαμενή στρατολόγησης τζιχαντιστών.

 Τάκης Μίχας

.Η αναπόφευκτη σύνδεση

Ο Ραούλ Κάστρο, σαν επαναφορτιζόμενο που έμεινε από μπαταρία, κρατάει υψωμένο το χέρι του Ομπάμα και, εμφανώς, δεν ξέρει τι να το κάνει. Στιγμιότυπο το οποίο συλλαμβάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αμηχανία της ιστορικής επίσκεψης από την πλευρά των Κουβανών.

​Προσωρινά έστω, ο θάνατος μας επανέφερε από το αγαπημένο μας σπορ: την κατάδυση στον μικρόκοσμό μας. Πάλι καλά που αναβλήθηκε η συζήτηση στη Βουλή περί διαπλοκής, όχι για οιονδήποτε άλλο λόγο, αλλ’ επειδή θα ήταν άκρως γελοίο να ασχολούμεθα με αντιπερισπασμούς στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, όταν την ίδια ώρα έχει ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ευρώπη με τους τζιχαντιστές. Ο πραγματικός πόλεμος είναι ο μεγαλύτερος αντιπερισπασμός. Ο πόλεμος για το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς μπορεί να περιμένει.

Βραχυπρόθεσμα, η χθεσινή επίθεση των τζιχαντιστών στην καρδιά του διοικητικού συστήματος της Ευρώπης θα συσπειρώσει τους Ευρωπαίους σε ένα συγκινητικό σόου αλληλεγγύης, από αυτά που μόνο η «ενωμένη Ευρώπη» ξέρει να κάνει. Είναι φυσιολογικό: αυτή είναι πάντοτε η αρχική στάση μετά την αναπάντεχη συμφορά. (Ακόμη και οι δικοί μας έχουν αναστατωθεί και προστρέχουν στην Ευρώπη, τη «μαντάμ Μέρκελ» και το ΝΑΤΟ μην τυχόν και μας αφήσουν πίσω μόνους, χωρίς κράτος, χωρίς υποδομές, χωρίς κυβέρνηση...)

Δεν θα διαρκέσει πολύ η φάση της ευρωπαϊκής συναδέλφωσης. Διότι το μέγεθος της απειλής είναι τεράστιο και στρέφεται ευθέως κατά του τρόπου ζωής των Ευρωπαίων και των θεσμών οι οποίοι τον καθιστούν δυνατό και τον εξασφαλίζουν. 

Εφόσον η Ευρώπη αποτύχει να ανταποκριθεί με τρόπο πειστικό –πειστικό, πρωτίστως, έναντι των πολιτών της– οι τάσεις των χωρών-μελών για εθνικές δράσεις κατά της απειλής θα ενισχυθούν. Είναι βέβαιο, αφού οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι υπόλογες, κατ’ αρχάς, έναντι των πολιτών οι οποίοι τις ψηφίζουν με, κατά κανόνα, εθνικά κριτήρια. Αν η Ευρώπη, λοιπόν, δεν μπορέσει, κανείς δεν θα καθίσει ήσυχος στη γωνία του να δει τι του έχει γραμμένο η μοίρα. (Εκτός ίσως από εμάς...)

Η σύνδεση του μεταναστευτικού με την τρομοκρατία είναι αναπόφευκτη, είτε αυτό μας αρέσει είτε όχι, διότι απλούστατα οι μετανάστες είναι μουσουλμάνοι. Οι τρομοκράτες χρησιμοποιούν τις προσφυγικές ροές για να διαπερνούν τα ευρωπαϊκά σύνορα – θυμίζω εδώ τους δύο από τους δράστες της επίθεσης στο Μπατακλάν που είχαν περάσει από τη Λέρο.

 Ο πόλεμος που διεξάγουν κατά της Ευρώπης είναι ένας νέου τύπου πόλεμος των ασύμμετρων απειλών, ένα είδος ανταρτοπολέμου των πόλεων. Φυσικό είναι οι τζιχαντιστές να χρησιμοποιούν τις μεγάλες μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης για να κρύβονται και, για τη σκοπιμότητα αυτή, εκμεταλλεύονται την τραγωδία των προσφύγων, την οποία άλλωστε και προκαλούν επί τούτου.

Εξάλλου, όσο και αν δεν μας επιτρέπει η πολιτική ορθότητα να το δεχθούμε, η υποστήριξη αυτών που ανατινάζονται από εκείνους τους ομόθρησκούς τους που δεν τολμούν να το κάνουν είναι απείρως μεγαλύτερη από όσο μαρτυρεί ο αριθμός των επιτιθέμενων τρομοκρατών. Πώς αλλιώς είναι δυνατόν, νομίζετε, να στρατολογεί πολεμιστές το Ισλαμικό Κράτος από κάθε ευρωπαϊκή χώρα;

 Για τους οποίους μάλιστα ο κανόνας είναι να διαβάζουμε αργότερα, στις εφημερίδες των χωρών προέλευσής τους, ότι ήσαν κανονικά παιδιά, είχαν πάει μάλιστα και στο πανεπιστήμιο.

Εννοείται ότι η σύνδεση ισλαμικής τρομοκρατίας και μεταναστευτικού δεν αρέσει σε πολλούς, ως επί το πλείστον εκείνους που θεωρούν όσα τους αρέσουν πιο πραγματικά από όσα συμβαίνουν. 

Στα ΜΜΕ έχει ήδη ξεσηκωθεί ο χορός των χαζών, που προτάσσουν την ηθική τους αυταρέσκεια και σπεύδουν να αποδώσουν σε «ακραιφνείς φωνές». Είμαστε όμως στο αρχικό στάδιο της υπόθεσης αυτής, ίσως αργότερα καταλάβουν. (Εδώ το κατάλαβε ακόμη και η κυβέρνησή μας...) Η τρομοκρατία γίνεται συνεπώς παράγων του μεταναστευτικού και η θέση της χώρας αδυνατίζει περισσότερο.

Θα βοηθούσε πολύ, αν «σε ανύποπτο χρόνο» ο υπουργός εκείνος, που αργότερα δεν μπορούσε να συγχωρήσει τον Μουζάλα για μια γλωσσική παραδρομή, δεν είχε απειλήσει ευθέως την Ευρώπη ότι θα τους στείλει τους τζιχαντιστές με τα αεροπλάνα. 

Οπως επίσης θα βοηθούσε αν δεν είχαμε τόσο καιρό την πολιτική των ανοικτών συνόρων. Αλλά και αν τα αφήσουμε αυτά εκεί όπου ανήκουν, στον παρελθόν, η αποδυνάμωση της χώρας στο ευρωπαϊκό πεδίο θα είναι κυρίως συνέπεια της ανυπαρξίας κρατικών μηχανισμών στη χώρα, ικανών ώστε να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις των περιστάσεων.

Αν η κυβέρνηση είναι από χθες τρομαγμένη, όπως τη θέλουν οι φήμες της αγοράς, αυτό συμβαίνει επειδή συνειδητοποιεί ότι, στην περίπτωση που η Ελλάδα μείνει εκτός ευρωπαϊκών σχεδιασμών, το κόστος θα το αναλάβει ολόκληρο αυτή και θα είναι καταστροφή της. Διότι εδώ η ουσία του θέματος θα είναι πολύ σημαντικότερη από το επίπεδο ζωής, το μέλλον των συντάξεων ή, πολλώ μάλλον, από τις ιδεολογικές εμμονές μας. 

Η πρωταρχική υποχρέωση μιας κυβέρνησης είναι να προστατεύει τη ζωή των πολιτών της χώρας από εξωτερικούς κινδύνους. Μια κυβέρνηση που αποτυγχάνει σε αυτή την υποχρέωση δεν έχει λόγο να υφίσταται. Η νέα τροπή που παίρνει η κρίση του μεταναστευτικού ενδέχεται, λοιπόν, να επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις στην Αθήνα. Λογικά και η Νέα Δημοκρατία πρέπει και αυτή να είναι τρομαγμένη στο ενδεχόμενο να βρεθεί πιο κοντά σε ένα στόχο που θα τον ήθελε σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου...

Το φρούριο

Ετοιμασθείτε να μπουχτίσουμε. Τις επόμενες ημέρες, οι απολογητές των ανοικτών συνόρων θα διεκτραγωδήσουν συστηματικά το ενδεχόμενο μεταβολής της Ευρώπης σε «φρούριο» – ήδη ο θρήνος έχει ξεκινήσει. Ωστόσο, οφείλουμε να σκεφθούμε λίγο σοβαρά (αν είναι δυνατόν, δεν είναι πάντα...) τι σημαίνει αυτή η λέξη που την επισείουν ως φοβερή απειλή, χειρότερη ακόμη και από τις βόμβες στο αεροδρόμιο και στο μετρό, οι ανησυχούντες επαγγελματίες του ανθρωπισμού.

 Είναι άραγε κακό, για όλους αυτούς που ακούν «φρούριο» και φρίττουν, να πάρει η Ευρώπη τα μέτρα που χρειάζονται για να προστατευθεί; Και, τέλος πάντως, αν δεν γίνει φρούριο, τότε τι πρέπει να κάνει; Να καθίσει άπραγη και να περιμένει το τέλος «ήρεμα και ωραία», όπως θα διαλυθεί η Ειδομένη κατά τον Γ. Μουζάλα;

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

.Πανικός είναι η μόνη λέξη που μπορεί να αποδώσει το ελάχιστο για την κατάσταση στις Βρυξέλλες.

Οι αιτίες αυτού του κακού που φέρνει την ανθρωπότητα στις πύλες μιας σκοτεινής εποχής είναι γνωστές. Πόλεμοι, φτώχεια, παιδεία, γκετοποίηση, ενσωμάτωση. Τώρα όμως είναι ώρα να δούμε πως αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση. Άμεσα αλλά και σε βάθος χρόνου. Να δούμε τους συγγενείς των νεκρών, αθώων ανθρώπων που δεν έφταιξαν σε τίποτα. 

Να δούμε τους τραυματίες. Όμως πως μπορεί να νικηθεί κάποιος που είναι έτοιμος να σκοτωθεί, σκοτώνοντας δεκάδες άλλους; Αυξημένα μέτρα και έλεγχοι, οδηγούν σε περισσότερη ανησυχία και αυξάνουν την αίσθηση της ανασφάλειας, όμως είναι μέτρα που πρέπει επίσης να ληφθούν. Στό άμεσο μέλλον, εννοώ τώρα, όσοι εμπλέκονται στους πολέμους πρέπει να επανεξετάσουν την στάση τους.

Όμως τα αποτελέσματα του κακού θα συνεχίσουν ως επίπτωση ενεργειών που δημιουργούν δεδομένα μέσα στο μέλλον. Γι’ αυτό είναι που λέω πως και τα αυξημένα μέτρα ασφάλειας είναι δυστυχώς επιβεβλημένα. Κανείς δεν θέλει να πέσει θύμα τρομοκρατικής επίθεσης, έστω και αν υπερασπίζεται την άποψη πως τα αυξημένα μέτρα συρρικνώνουν το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα. Αν βέβαια τα αυξημένα μέτρα συρρικνώνουν πολλαπλασιαστικά και ταυτόχρονα, την ιδιωτικότητα των τρομοκρατών.

Από την άλλη ξέρω, βλέπω, ότι όλοι μετατρεπόμαστε σε εμπειρογνώμονες και ειδικους λες και πρόκειται για ένα απλό φαινόμενο. Δεν αναφέρομαι σε όσους εκφράζουν μια εκτίμηση για τα γεγονότα και δεν καταφεύγουν σε μια επιπόλαιη ανάλυση ή πολυ περισσότερο στην  εύκολη και χωρίς κανένα κόστος καταγγελία, όσων θεωρούν υπεύθυνους. 

Η Ευρωπαική Ένωση της οποίας τις μεγάλες αδυναμίες κατήγγειλα κατ’ επανάληψιν είναι πάντα ο πρώτος εύκολος στόχος. Δεν αγνοώ, αντίθετα υποστηρίζω ότι κράτη μέλη συνέβαλαν στους διαρκείς πολέμους, πολύ περισσότερο μερικά εξ αυτών των κρατών υπήρξαν και αποικιοκρατικά, δημιουργόντας έτσι τις ρίζες ενός μίσους, που ανθίζει ξανά στις μέρες μας κάτω από επίκαιρες αιτίες.

Όμως νομίζω πως αν δεν υπήρχε σήμερα η κακιά Ευρωπαική Ένωση τότε ίσως να ήμασταν ήδη σε συγκρούσεις μεταξύ των κρατών. Με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Επιμένω σ’ αυτό διότι ο λαικισμός είναι πάντα η τροφή για την ανάδειξη στις ηγεσίες των κρατών, των πιο ανεπαρκών και επικίνδυνων ανθρώπων. Σας φαίνεται μακριά η πιθανότητα να δούμε στην αμερικανική προεδρία τον ανεκδιήγητο κύριο Τραμπ; Και αν συνεργαστεί με τον κύριο Ούρμπαν της Ουγγαρίας; Θα ψάχνουμε την ένωση μέσα στα συντρίμια και τα ερείπια.

Όλοι έχουμε υποχρέωση απέναντι στην ανθρωπότητα να κτυπούμε αλύπητα τον λαικισμό. Διότι λαικισμός είναι η λεκτική επίθεση στον εύκολο στόχο. Γιατί είναι ο πατέρας του τέρατος. Είναι ο πατέρας του ναζισμού. Θυμίζω ότι ο Χίτλερ εκλέγηκε με τις ψήφους των πολιτών. Γιατί επετράπη να απλωθεί ως άργαστις ο λαικισμός!

Δεν βλέπω λοιπόν άμεσες λύσεις. Το “δεξιότερα Κουροπάτκιν” ας το εκστομίσουν αυτοί που τα ξέρουν όλα.

Βραχυπρόθεσμα βλέπω την ανάγκη (την ανάγκη) για περαιτέρω τεχνολογική παρακολούθηση. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι το μακροπρόθεσμο. Τα ισχυρά κράτη κατανοώντας το πολυσύνθετο του κόσμου, κατανοώντας ότι και αυτά αδύναμα είναι, να ανακτήσουν επαφή και με καθεστώτα με τα οποία διαφωνούν. Το παράδειγμα Αμερική και Ιράν, και τώρα Αμερική και Κούβα είναι φωτεινά παραδείγματα αυτού που εννοώ. Ισχυροί, ομού με υποτιθέμενους αδυνάτους!

Η δίκαιη κατά το δυνατόν ανακατανομή του παγκόσμιου πλούτου είναι επίσης κάτι επιβεβλημένο. Γιατί όταν οι φτωχοί  πεινούν, όταν οι πολύ φτωχοί πεινούν επι πολύ, τότε θα φαν τους πλούσιους. Η έκρηξη απέχει από την ηρεμία μόλις εννέα γεύματα. Και στη Συρία και στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν  μετράμε ήδη για χιλιάδες γεύματα.

Η παιδεία είναι επίσης ένα ισχυρό όπλο κατά του εκφασισμού. Η παιδεία που επενδύει στην παγκοσμιότητα. Όχι στην παγκοσμιοποίηση. Η παιδεία που επιτρέπει την ανατροπή της γνωστής εικασίας, ρήσης, ότι “κόλαση  είναι ο άλλος”. Η παιδεία που ενώνει και που δεν αποξενώνει. Η παιδεία που ενσωματώνει, που ανοίγει δίαυλους επικοινωνίας. Που αναπτύσσει την κρίση. Γιατί όταν έχεις κρίση έχεις εμπιστοσύνη. Γιατί αν δεν έχεις εμπιστοσύνη φοβάσαι. Και όταν φοβάσαι επιτίθεσαι.

Σταδιακός απεγκλωβισμός από τους πολέμους, ανάπτυξη επαφών μεταξύ διαφωνούντων, ανακατανομή του παγκόσμιου πλούτου, παιδεία. Αυτά να δούμε, που φοβούμαι πως δεν θα δούμε. Άλλωστε όταν κυλήσει η πέτρα απ’ το βουνό χρειάζεται πολλές ράχες για να ανακοπεί.

Ξέχασα κάτι! Την δημοσιογραφία. Εκείνη τη δημοσιογραφία που τροφοδοτεί ανεπαρκείς πολιτικούς, που τρέφει τον λαϊκισμό και τρέφεται απ’ αυτόν, που πουλάει ρατσισμό με το τσουβάλι, που εργάζεται για τον εργοδότη και όχι για την αλήθεια!

Τέλος νιώθω υποχρέωση να φωνάξω πως η καταγραφή της αιτίας του κακού, καθόλου δεν μας επιτρέπει να μην καταδικάζουμε με τον πιο σκληρό τρόπο αυτές τις βάρβαρες πράξεις εναντίον αθώων ανθρώπων. Το λέω αυτό γιατί ξέρω πως υπάρχουν μερικοί που πιότερο νοιάζονται να μας πει κανείς μπράβο επειδή εμείς “τα προβλέψαμε” παρά πρώτα να θρηνήσουν και ύστερα ας επαναλάβουν!

.Πολλαπλές τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες με 34 νεκρούς

Τουλάχιστον 34 είναι οι νεκροί, εκ των οποίων 20 στο μετρό και 14 στο αεροδρόμιο, ενώ σε δεκάδες ανέρχεται ο αριθμός των τραυματιών από τις τρομοκρατικές επιθέσεις που σημειώθηκαν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών και στον σταθμό του μετρό στο Μάελμπεκ, κοντά στην έδρα της ΕΕ. 

Οι δύο εκρήξεις στον χώρο των αναχωρήσεων του διεθνούς αεροδρομίου των Βρυξελλών «προκάλεσαν γενικευμένο πανικό σε όλα τα επίπεδα», σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα που δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ένας άνδρας φώναξε κάτι στα αραβικά πριν από την πρώτη έκρηξη.

«Ενας κύριος φώναξε κάτι στα αραβικά. Φώναξε μερικές λέξεις και άκουσα μία μεγάλη έκρηξη», δήλωσε ο Αλφόνς Λιουρά, εργαζόμενος στο αεροδρόμιο, που βρισκόταν σε απόσταση πέντε μέτρων από το σημείο.

«Βοήθησα τουλάχιστον έξι-επτά τραυματίες. Κρύφτηκα και περίμενα πέντε-έξι λεπτά, αλλά άνθρωποι ήρθαν προς το μέρος μου για να μου ζητήσουν βοήθεια», είπε, διευκρινίζοντας ότι ανάμεσα στις δύο εκρήξεις του αεροδρομίου δεν μεσολάβησαν ούτε δύο λεπτά.

«Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει πόδια...είναι πραγματική φρίκη, είναι κάτι που δεν αξίζει στο Βέλγιο», δήλωσε ξεσπώντας σε κλάματα ο Αλφόνς Λιουρά, ο οποίος εργάζεται στο τμήμα ασφαλείας των αποσκευών για τις πτήσεις που αναχωρούν προς την Αφρική.

«Λυπάμαι, υπήρχε ένας κύριος που έχασε δύο πόδια, ένας αστυνομικός με το ένα του πόδι λιωμένο».

Πριν τις εκρήξεις, υπήρξαν πυροβολισμοί, μετέδωσαν τα βελγικά μέσα ενημέρωσης.

Το υπουργείο Εσωτερικών του Βελγίου, αύξησε το επίπεδο συναγερμού για την ασφάλεια σε όλη τη χώρα στην ανώτατη βαθμίδα 4.

Παράλληλα, οι αρχές του αεροδρομίου των Βρυξελλών διέταξαν την αναστολή όλων των προγραμματισμένων πτήσεων και προέβησαν στην εκκένωση της ευρύτερης περιοχής, σύμφωνα με τον λογαριασμό twitter του αεροδρομίου.

"Μην έρχεστε στο αεροδρόμιο - το αεροδρόμιο εκκενώνεται. Αποφύγετε την περιοχή του αεροδρομίου. Οι πτήσεις έχουν ματαιωθεί", σημειώνεται στον λογαριασμό στο Twitter.

Το αεροδρόμιο των Βρυξελλών εξυπηρετεί περισσότερα από 23 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο.

Διαβάστε όλο το χρονικό των επιθέσεων που συγκλόνισαν τις Βρυξέλλες.

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Η τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, που ελέγχει μεγάλο μέρος της Συρίας και του Ιράκ, ανέλαβε την ευθύνη για τις βομβιστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν σήμερα στις Βρυξέλλες και είχαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 34 άνθρωποι, με ανακοίνωσή της που αναρτήθηκε στον επίσημο λογαριασμό της στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Telegram.

"Υποσχόμαστε στη συμμαχία των σταυροφόρων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους ότι θα ζήσουν μαύρες μέρες σε απάντηση για την επίθεσή τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους", αναφέρει αυτή η ανακοίνωση, στα αραβικά και τα γαλλικά.

Δύο πιθανόν οι καμικάζι, ένας τρίτος ύποπτος αναζητείται

Οι βελγικές αρχές αναζητούν έναν άνδρα που απεικονίζεται σε μία φωτογραφία ενώ περπατάει μαζί με άλλους δύο υπόπτους που όπως όλα δείχνουν ανατινάχθηκαν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών σήμερα το πρωί, σκοτώνοντας τουλάχιστον 10 ανθρώπους.

«Μια φωτογραφία τριών ανδρών υπόπτων ελήφθη στο Ζαβεντέμ. Δύο από αυτούς φαίνεται πως διέπραξαν επιθέσεις αυτοκτονίας. Ο τρίτος, που φοράει ένα ανοικτού χρώματος μπουφάν κι ένα καπέλο, αναζητείται εντατικά» δήλωσε ο Φρέντερικ Φαν Λέου σε μια συνέντευξη τύπου.

Ένας κυβερνητικός αξιωματούχος πρόσθεσε λίγο αργότερα ότι σύμφωνα με μάρτυρες, ο τρίτος ύποπτος εγκατέλειψε το κτίριο του αεροδρομίου.

«Διαφορετικές έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη σε πολλές περιοχές της χώρας, πολλοί μάρτυρες επίσης δίνουν κατάθεση» διευκρίνισε ο εισαγγελέας.

Επιπλέον ο αξιωματούχος επισήμανε ότι «είναι ακόμα πολύ νωρίς» ώστε να συσχετιστούν (οι σημερινές επιθέσεις) με τα χτυπήματα στο Παρίσι τη 13η Νοεμβρίου του 2015.

«Είναι πολύ νωρίς για να συνδέσουμε (τις επιθέσεις αυτές) με τις επιθέσεις στο Παρίσι» τόνισε ο εισαγγελέας προς τους δημοσιογράφους έχοντας στο πλευρό του τον πρωθυπουργό του Βελγίου Σαρλ Μισέλ.

.Γιατί οι βομβιστές επέλεξαν το Βέλγιο;

Η κακή ενσωμάτωση, η πολιτική αστάθεια και οι αυξανόμενες ενδείξεις εξτρεμισμού δείχνουν ότι οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες δεν αποτελούν και μεγάλη έκπληξη, γράφει ο Jason Burke.

Ακούγεται απίθανο το Βέλγιο να αποτελεί το επίκεντρο της εξτρεμιστικής βιας στην Ευρώπη, άλλα υπάρχουν πολλοί λόγοι για τη συγκέντρωση της ριζοσπαστικής δραστηριότητας στο μικρό κράτος. Πολλά από τα προβλήματα που οδηγούν στη μαχητικότητα είναι κοινά σε όλο τον κόσμο, στον αναπτυγμένο και τον αναπτυσσόμενο, και παρότι μπορεί να διαφέρουν σε βαρύτητα, έχουν τις ίδιες συνέπειες.

Αυτά περιλαμβάνουν μία σημαντική και ανεπαρκώς ενσωματωμένη μουσουλμανική μειονότητα, τα υψηλά επίπεδα της ανεργίας των νέων σε αυτή την κοινότητα, τη διαθεσιμότητα των όπλων, ένα πολύ ανεπτυγμένο δίκτυο επικοινωνιών και μεταφοράς που διέρχεται από τη χώρα, αρχές που συχνά επαναπαύονται και πάντα έχουν ανεπαρκείς πόρους, και την εγχώρια πολιτική αστάθεια. 

Όπως και άλλες χώρες, το Βέλγιο έχει δει επίσης τη φαινομενικά αμείλικτη εξάπλωση μιας βίαιης ιδεολογίας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και μεταξύ ομοϊδεατών που, αν και δεν ενθαρρύνουν άμεσα τη βία, προωθούν σίγουρα γεμάτο μίσος, τη δυσανεξία και μια βαθιά συντηρητική κοσμοθεωρία.

Οι ιστορικές ρίζες του σημερινού προβλήματος είναι βαθιές. Όπως και αλλού στην Ευρώπη, το Βέλγιο υπέστη κύματα τρομοκρατίας στη δεκαετία του 1980 και του 1990 που συνδέονται με την αναταραχή στη Μέση Ανατολή. Το Βέλγιο φαίνεται ένα απίθανο μέρος για να αποτελεί ένα κομβικό σημείο της ευρωπαϊκής εξτρεμιστικής βίας.

 "Υπάρχει μια πολύ μακρά ιστορία σύνδεσης μεταξύ του Βελγίου και της Γαλλίας στη σφαίρα της τρομοκρατίας", σχολιάζει ο Ρικ Κούλσιτ, ειδικός στην τρομοκρατία στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης. Στη δεκαετία του 1990, η μαχητικότητα στη βόρεια Γαλλία που συνδέθηκε με τον αλγερινό εμφύλιο πόλεμο, εξαπλώθηκε στο Βέλγιο. Τουλάχιστον ένας ιεροκήρυκας που απελάθηκε από τη Γαλλία έφθασε στις Βρυξέλλες.

 Όταν οι ντόπιοι εξέφρασαν την ανησυχία τους, οι αξιωματούχοι τους είπαν ότι ο κληρικός ήταν ένας "περιθωριακός", δήλωσε το Νοέμβριο ο Γιόχαν Λεμάν, ένας βετεράνος ακτιβιστής του αντι-ρατσισμού που εργαζόταν στο Μολενμπέκ, τη γειτονιά των Βρυξελλών απ' όπου προέρχονται πολλοί από τους δράστες στο Παρίσι και όπου ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα.

Στο πρώτο μισό της τελευταίας δεκαετίας, καθώς οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας προσπαθούν να κατανοήσουν τη νέα απειλή που αντιμετωπίζουν, και ενώ βόμβες εξερράγησαν στη Μαδρίτη και το Λονδίνο, το Βέλγιο είχε σε μεγάλο βαθμό αγνοηθεί, παρά τις αυξανόμενες αποδείξεις των εξτρεμιστικών δικτύων που βασίζονται στη χώρα. Εάν μόνο λίγοι Βέλγοι έφταναν στο Ιράκ, αυτό ήταν ακόμα ένα σημαντικό ενδεχόμενο σε σχετικούς όρους. Οι εθελοντές περιελάμβαναν κάποια που αλλαξοπίστησε από τη Σαρλερουά, η οποία σκοτώθηκε το 2005, σε μια βομβιστική επίθεση ενός αμερικανικού κομβόι στο Ιράκ, και έγινε η πρώτη ευρωπαία γυναίκα που πραγματοποίησε μια επίθεση αυτοκτονίας. Άλλοι ταξίδεψαν στο Αφγανιστάν. 

Το 2008, εξαρθρώθηκε ένα δίκτυο που έστελνε νεαρούς Βέλγους μουσουλμάνους σε στρατόπεδα εκπαίδευσης της Αλ Κάιντα. Πολλοί απογοητεύθηκαν από όσα συνάντησαν στη ζώνη των συγκρούσεων, αλλά αυτό δεν φαίνεται να ανέκοψε τη ροή. Αρκετοί επέστρεψαν με την πρόθεση να διαπράξουν επιθέσεις στην πατρίδα τους, υποστήριξαν οι εισαγγελείς.

Σε πόλεις του Βελγίου, φαινομενικά μη βίαια ριζοσπαστικά δίκτυα άνθισαν. Μία συγκεκριμένη ομάδα προσέλκυσε την προσοχή των αρχών, οδηγώντας τελικά σε μια τεράστια δίκη. Ωστόσο, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ήταν ο πόλεμος στη Συρία που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα βαθιά υφιστάμενα προβλήματα. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, το Βέλγιο έχει προμηθεύσει τον υψηλότερο κατά κεφαλήν αριθμό μαχητών στη Συρία από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. 

Οι ειδικοί λένε ότι περίπου 450, από το σύνολο του πληθυσμού των 11 εκατομμυρίων από τους οποίους λιγότεροι από μισό εκατομμύριο είναι μουσουλμάνοι, έχουν ταξιδέψει. Μία "ακριβής εκτίμηση" από τον Βέλγο ερευνητή Πίτερ βαν Οσταγιεν είναι 562. Οι περισσότεροι έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος, ενώ μερικοί επιλέγουν το παρακλάδι της Αλ Κάιντα, Τζαμπχάτ αλ-Νούσρα. Περισσότεροι από 80 έχουν σκοτωθεί, πολλοί σε πρόσφατες μάχες στην ανατολική Συρία.

Το Μολενμπέκ, ένας δήμος 90.000 κατοίκων στην πρωτεύουσα, όπου σε ορισμένες συνοικίες είναι έως και 80% μουσουλμάνοι, θεωρείται από πολλούς ως ένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Ορισμένοι σχολιαστές έχουν ισχυριστεί το Μολενμπέκ είναι μία εικονικά απαγορευμένη περιοχή, όπου "η αστυνομία έχει ελάχιστη πρόσβαση". 

Αλλά οι συνεντεύξεις αποκαλύπτουν μια ποικιλόμορφη κοινότητα που αγωνίζεται για να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό πρόβλημα. Ο Λεμάν, ο ακτιβιστής που εργάζεται επίσης εκεί, είπε ότι όσοι στρατολογούνται, συχνά έφηβοι, λένε στους γονείς τους ότι δεν γνωρίζουν το "αληθινό Ισλάμ". "Δίνουν σε μια τυπική εφηβική διαδικασία [της εξέγερσης] μία ισλαμική διάσταση", σχολιάζει ο Λεμάν.

Έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης επιβεβαιώνει τη σημασία των κοινωνικών δικτύων, αποδεικνύοντας ότι οι φίλοι ή οι ομοϊδεάτες έπαιξαν πρωταρχικό ρόλο στην στρατολόγηση των τριών τετάρτων των ξένων μαχητών στο Isis. Τα μέλη της οικογένειας επηρέασαν το ένα πέμπτο των νεοσυλλέκτων, ενώ τα τζαμιά πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνα για μόλις έναν στους 20.

Ο Μοντασέρ Αλντεεμέχ, ερευνητής στο Μολενμπέκ που συμβουλεύει πρώην και νυν μαχητές, είπε ότι ο ίδιος γνώριζε τον έναν από τους δύο ανθρώπους που πολέμησαν στη Συρία και σκοτώθηκαν τον Ιανουάριο σε ανταλλαγή πυροβολισμών με την βελγική αστυνομία στην πόλη Βερβιέρ. "Συνήθιζε να έρχεται στο καφενείο όπου πάω καμιά φορά. Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους εδώ. Μιλούν, ανταλλάσσουν βίντεο, κάνουν σχέδια. Έτσι λειτουργεί", είπε ο Αλντεεμέχ.

Ο ρόλος των τζαμιών είναι αμφιλεγόμενος. Ο Αλντεεμέχ είπε ότι ήξερε πολλούς κληρικούς που κηρύσσουν σε τζαμιά και ταξίδεψαν στη Συρία πέρυσι. "Φανταστείτε τι έλεγαν στις κοινότητές τους", είπε. Ο Αλντεεμέχ πιστεύει ότι υπάρχουν δύο προφίλ μαχητών: οι αφελείς ιδεαλιστές που ήταν το πρώτο κύμα που ταξίδεψε στη Συρία, και ένα δεύτερο κύμα πολύ πιο βίαιων εξτρεμιστών που ετοιμάζουν επιθέσεις στην πατρίδα τους. 

Οι τελευταίοι συχνά έχουν εμπλακεί σε ορισμένες περιπτώσεις σοβαρού εγκλήματος. Αλλά ο Αμπντελίλα, ένας κοινωνικός λειτουργός με εμπειρία 20 ετών στο Μολενμπέκ, είπε ότι τα τζαμιά, είτε επίσημα καταγεγραμμένα είτε όχι, δεν αποτελούσαν μεγάλο πρόβλημα. Και μία μητέρα της οποίας ο γιος σκοτώθηκε πολεμώντας για το Isis στη Συρία πέρυσι είπε ότι ποτέ δεν πήγαινε σε τζαμιά, αλλά είχε συναναστροφές με τους ανθρώπους "του δρόμου".

Ούτε η φτώχεια δίνει μια εξήγηση. Πολλοί από τους επιτιθέμενους στο Παρίσι ήταν σχετικά εύποροι. Υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα και πέρα από το Μολενμπέκ, επίσης, παρότι αρκετοί από τους επιτιθέμενους που σκότωσαν 130 πέρυσι στο Παρίσι μεγάλωσαν και έζησαν εκεί. Ένας από αυτούς που βγήκε από ένα δίκτυο στις αρχές του περασμένου έτους, το οποίο μάζευε τους περισσότερους Βέλγους που είχαν επιστρέψει από τη Συρία και ετοιμάζονταν να διεξάγουν μια σειρά επιθέσεων, ήταν και ο Αμπντελχαμίντ Αμπααούντ. Πήγε για να οργανώσει τις επιθέσεις στο Παρίσι.

Στον απόηχο της επίθεσης, οι αρχές των Βρυξελλών "κλείδωσαν" την πόλη για σχεδόν μια εβδομάδα, κλείνοντας σχολεία, γραφεία και πολιτιστικά κτίρια. Αθλητικές εκδηλώσεις ακυρώθηκαν και ο στρατός, με τεθωρακισμένα οχήματα, αναπτύχθηκε στους δρόμους.

Αλλά λίγοι ησύχασαν, καθώς η αμφιταλαντευόμενη κυβέρνηση μιας χώρας που είχε πάντα δυσκολία συμβιβασμού της γαλλόφωνης και της φλαμανδόφωνης κοινότητας και είναι επιρρεπής στην πολιτική αστάθεια, έκανε μια σειρά από φαινομενικά αντιφατικές ανακοινώσεις σχετικά με την κατάσταση της ασφάλειας.

Οι βελγικές υπηρεσίες ασφαλείας - παρά την ποιότητα πολλών μεμονωμένων αξιωματούχων - κατατροπώθηκαν. Αποκαλύφθηκε ότι μερικοί εκατοντάδες πράκτορες υποτίθεται ότι παρακολουθούσαν χιλιάδες δυνητικούς μαχητές. "Είμαστε απλά εξαντλημένοι" είπε ένας ανώτερος αξιωματούχος των υπηρεσιών ασφαλείας σε ένα email. Ένα πακέτο 255 εκατ. ευρώ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα. Ήταν πολύ αργά.

Για άλλη μια φορά, αυτός που ξέφυγε πιθανόν ήταν αυτός που οδήγησε σε πολύ περισσότερους θανάτους. ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ, Γάλλος υπήκοος ο οποίος μεγάλωσε στο Μολενμπεκ, ήταν ο μόνος επιζών της ομάδας που στάλθηκε στο Παρίσι για να σκοτώσει. Διέφυγε πίσω στο Βέλγιο και συνελήφθη επιτέλους την Παρασκευή. Τοπικοί αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι γνώριζαν πολύ καλά τι θα μπορούσαν να κάνουν οι συμπαθούντες ως απάντηση σε αυτή τη σύλληψη. Τις επόμενες ημέρες και χρόνια, θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί απέτυχαν να σταματήσουν μια επίθεση που ήξεραν ότι ερχόταν.

.Τουσκ - Γιούνκερ: Ικανοποίηση για τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, στήριξη στην Ελλάδα

Ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ ανακοίνωσε την άμεση έναρξη της εφαρμογής της συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία για το προσφυγικό, από την Κυριακή 20 Μαρτίου. 

«Συμφωνήσαμε οι παράτυποι μετανάστες οι οποίοι εισέρχονται στην Ευρώπη από τις 20 Μαρτίου να επαναπροωθούνται στην Τουρκία», τόνισε στη συνέντευξη Τύπου μετά τη ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής όπου οριστικοποιήθηκε ομόφωνα η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας.

Σχετικά με τις ενστάσεις της Κύπρου δήλωσε πως αυτές ελήφθησαν υπ' όψη στην τελική συμφωνία, ενώ ανακοίνωσε ότι το κεφάλαιο 33 των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. θα ανοίξει εντός του τρέχοντος εξαμήνου της ολλανδικής προεδρίας στην Ένωση.

Τόσο οι Ντόναλντ Τουσκ και Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, όσο και ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την επίτευξη της Συμφωνίας.

Ο Ντόναλντ Τουσκ μεταξύ άλλων υπογράμμισε πως θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι συμφωνία μας συνάδει με το διεθνές δίκαιο, αποκλείοντας τις μαζικές απελάσεις των προσφύγων. Για το ζήτημα της μετεγκατάστασης προσφύγων από την ΕΕ στην Τουρκία και αντίστροφα τόνισε πως θα εφαρμοστεί η αρχή ένας προς έναν.

Από την πλευρά του ο Αχμέτ Νταβούτογλου έκανε λόγο για μια «σημαντική και ιστορική ημερομηνία». «Μοιραστήκαμε τα οράματά μας», είπε και πρόσθεσε: «Για ακόμη μια φορά επιβεβαιώθηκε ότι Τουρκία και ΕΕ έχουν κοινό μέλλον. Η συμφωνία για το προσφυγικό έχει και μια ανθρωπιστική διάσταση».

Για τη χρηματοδότηση των τριών δισ. από την ΕΕ είπε πως αυτά τα χρήματα δεν θα δοθούν στην Τουρκία αλλά «θα πάνε για τους Σύρους πρόσφυγες και η τουρκική κυβέρνηση θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση». «Έως τα τέλη Μαρτίου, η Τουρκία θα έχει καταφέρει να εκπληρώσει όλα όσα απαιτούνται και η ΕΕ από την πλευρά της θα πρέπει να κάνει αυτά που υποσχέθηκε», τόνισε.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε πως η συμφωνία είναι στη βάση του διεθνούς δικαίου, πρακτική και εφαρμόσιμη. «Οι προκλήσεις δεν θα σταματήσουν καθώς πρέπει να πετύχουμε 6.000 μετεγκαταστάσεις το μήνα», είπε. Για την Ελλάδα σημείωσε πως έχει να αντιμετωπίσει διοικητικές προκλήσεις, ωστόσο οι θεσμοί θα παρέχουν στη χώρα πλήρη στήριξη για να μπορέσει να τις αντιμετωπίσει. «Ήδη ομάδα αξιωματούχων βρίσκεται στην Αθήνα για αυτόν τον λόγο».

«Θα πρέπει να υπάρξει διορισμός ειδικών υπαλλήλων τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Ευρώπη για την υλοποίηση της συμφωνίας» συνέχισε ο Γιούνκερ και υπογράμμισε:  «Το ότι καταλήξαμε σε μια συμφωνία με την Τουρκία δεν σημαίνει ότι σταματάμε να είμαστε αλληλέγγυοι προς τη Ελλάδα γιατί η Ειδομένη δεν είναι η εικόνα που πρέπει να δίνουμε. Πρέπει να ρυθμίσουμε το θέμα. Ελπίζουμε να υπάρξει επανεγκατάσταση των ατόμων που βρίσκονται στην περιοχή και θα κάνουμε τα πάντα γι' αυτό».